Ik had me nog nooit zo bekeken gevoeld als die woensdagmiddag dat ik over het campus van NYU liep. Ik had Louis verteld dat ik hem rond half 5 op kwam halen. Het was nu 4 uur.
Waar zijn kamer was wist ik niet. Om te voorkomen dat hij zei dat ik hem niet mocht komen halen, had ik ook niet naar de gegevens gevraagd. Ik besloot simpelweg naar de informatiebalie te gaan en de informatie op te vragen. De vrouw moest heel wat intikken op de computer voordat ze de gegevens gevonden had, maar wist me uiteindelijk noordelijk te sturen naar kamer 381. Ik knikte bedankend en volgde de routebeschrijving op.
Her en der kwam ik wat studenten tegen in de gangen. Vrijwel overal voelde ik me aan gestaard.
"Is dat een student?" hoorde ik iemand nog zacht achter mijn rug aan een ander vragen.
Ik schudde glimlachend mijn hoofd. Ik wou hier niet eens student zijn. Ik had vrede met mijn leven zoals het nu was. Dit was me veel te hectisch.
Toen ik uiteindelijk voor kamer 381 stond, klopte ik zonder ook maar te aarzelen aan. Ik hoorde wat gerommel en al snel ging de deur open. Louis keek me fronsend aan "Harry?"
Ik glimlachte en stak mijn hand op "hey Louis".
Louis deed, nog steeds ietwat verbaasd, een stap opzij. Ik stapte naast hem af de kamer in en keek toen geïnteresseerd rond. Er stonden twee bedden in de nogal kleine, saai gedecoreerde ruimte. De muren waren gewoon wit, met één prikbord vol met briefjes en een of andere muziek poster. Er stond één klein bureau in de kamer gepropt, dat vol lag met andere papieren en een laptop. Her en der lagen nog wat kledingstukken en de kledingkast leek niet fatsoenlijk te sluiten. Ik snapte wel dat hij liever in mijn appartement was.
"Als ik had geweten dat je hier naartoe kwam, had ik wel een beetje opgeruimd" begon Louis. Ik wuifde het weg "ik kan wel wat hebben hoor. Ben blij dat ik niet in die troep leef, maar kan er wel even in zitten hoor".
Ik kreeg de neiging om op een bed te gaan zitten, maar welke van Louis was wist ik zo echt niet. Het was dan ook niet ergens duidelijk aan af te lezen. Ik besloot maar gewoon op een van de twee te gaan zitten en keek toen naar Louis.
"Heb je een pak weten te regelen?" vroeg ik vervolgens.
Louis knikte en liep naar de kledingkast, waar hij een navy kleurig pak uit haalde. Ik glimlachte tevreden "ik ben benieuwd hoe het pak je staat. Maar er zal vast niets tippen aan hoe je er naakt uit ziet".
Louis begon te grinniken en ging naast me zitten, om me vervolgens een kusje te geven. Ik legde mijn hand op zijn kaak en kuste hem toen wat langer. Louis leek er allemaal wel voor in te zijn. Terwijl de kus voortging, trok Louis me omlaag zodat ik boven hem hing terwijl hij op bed lag. Ik voelde spontaan de lust weer op komen die Louis altijd in me los maakte. Ik wou het liefst de kleding van zijn lichaam scheuren. Het kon me allemaal niet snel genoeg gaan. Ik kwam overeind en trok mijn jasje uit. Terwijl mijn lippen over zijn nek dwaalde merkte ik hoe Louis de buttons van mijn blouse los maakte. Mijn penis begon al een beetje te groeien in mijn broek van opwinding. Louis' ademhaling verzwaarde al een beetje. Ik drukte zachtjes een zuigzoen in Louis' nek. Net voordat ik verder wou gaan kwam ik overeind en keek Louis aan. Louis fronste naar me.
"D-dit is toch wel jouw bed hè?"
Louis begon te lachen "ja, Harry"

Reacties (4)

  • Qualantinos

    thank you all(H)(H)

    4 jaar geleden
  • Smexy

    Dat laatste stukje maakte me echt aan het lachen, en ik hoop nu niet dat Jamie straks binnen komt lopen als ze bezig zijn. Kan niet wachten voor het volgende stukje.

    Je verhaal is echt geweldig.

    4 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    I love this story so goddamn much ❤❤❤❤❤
    hij is geweldig! Harry op een campus is een raar beeld:)snel verder hon😚😚😚😚

    4 jaar geleden
  • Paardenvriend

    "D-dit is toch wel jouw bed hè?"
    Whahahah geniaal.xD

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen