Foto bij Chapter 72.1 ||

Nadieh Ramsey


Hard beet ik op mijn lip toen ik het gezegd had. Theo keek me geschokt aan en wist niet wat hij moest zeggen. Ik zag nog een traan op zijn wang en veegde die voorzichtig weg, waarna ik hem weer in zijn ogen keek.
'You... you lost a baby?' Ik knikte. Theo was zo van slag, dat ik het niet aan kon zien. Het voelde zo dichtbij het verdriet en ik kon hem niet laten zitten, zo. 'Do you want to tell me why?' vroeg hij toen voorzichtig. Ik zuchtte, ging er goed voor zitten en legde mijn hoofd tegen die van Theo aan, zodat ik hem niet aan hoefde te kijken.
'It started as all my night outs were. I partied, had a lot to drink and well eventually I got attention and we went home. The guy didn't want to use protection and I was.. I was too drunk to insist. It wasn't one of my proudest moments either but I was on meds so I thought it'd be alright. Until a few months later. Anne insisted I took a test and as it turns out, I was pregnant. Not that I thought that could happen, I mean, I was barely 16 at that point.' Ik stopte even om Theo's reactie te peilen, maar die kwam niet. 'I obviously couldn't take care of a baby and my parents were religious as you know, so they would kill me if I told them. I went with Anne to an abortion clinic since that was the only option.' Mijn stem begon te haperen en ik haalde mijn hoofd van Theo af. 'I.. it was my only way out. The procedure was done when I started to realise what I just did.' Met tranen in mijn ogen keek ik Theo aan. 'It felt like I had killed someone, Theo, I..' Ik begon hevig te snikken en Theo bedacht zich geen moment of trok me naar zich toe.
'Hey, hey, it's okay.' probeerde hij me te sussen, al voelde ik dat hij nogal ontdaan was.
'No, it's not.' sprak ik hem tegen en worstelde me weer uit zijn armen. 'I felt like a horrible human being, I just killed my own child, who would do that! And now I'm seeing you like this because you can't see Finley and it's not even your own choice..'
'You didn't have one either.' zei Theo toen en sloeg nogmaals zijn armen om me heen. 'You don't have to be ashamed, Nadieh. I told you you could tell me everything.'

Alexis Sanchez


De volgende dag waren we weer op het trainingsveld te vinden. Ik was opgelucht dat alles weer koek en ei was tussen mij en Anne, dat maakte het voetballen ook een stuk dragelijker. Wel hadden we een uitwedstrijd op het programma staan, dus kon ik haar even niet zien. Het trainen ging heerlijk en ik besloot nog te sprinten na de training, om wat aan mijn snelheid te werken. Toen ik de kleedkamer weer binnenkwam stonden alle, of nou ja, bija alle spelers rondom Alex die zijn telefoon vasthad.
'What's going on?' vroeg ik aan ze. Laurent kwam naar me toe en had ook een artikel op zijn telefoon staan. Hij gaf de telefoon aan mij en snel las ik de titel. 'MEL SPILLS THE BEANS: EVERYTHING THEO DID TO HER.'
'Does Theo know this already?' vroeg ik toen aan hem. Laurent knikte.
'He's calling with everyone I guess. How she could've done this I don't know.' Ik blies uit. Was ik even blij dat ik niet zo'n ex had, dit was echt wel heftig. Ik schudde bij wijze van spreken mijn hoofd en kleedde me verder aan, totdat we met z'n allen in de bus zaten onderweg naar Norwich.
'I'm sorry to hear all this.' zei ik tegen Theo met wie ik in een vierzits zat. Hij zuchtte.
'I just can't believe she's done that. Completely out of her mind and it's based on her subjective views. Nowhere it says that she is to blame to.'
'You must complain, I'm getting pulled into this too.' bromde Aaron die naast hem zat. Theo rolde zijn ogen.
'How's Nadieh taking it?' vroeg ik toen aan Theo. Nogmaals haalde hij zijn schouders op.
'Ready to kill, it seems.' zei hij toen met een klein glimlachje. Ik grinnikte en kon het me helemaal voorstellen. Misschien moest ik Anne maar even bellen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen