pff, waar moet ik beginnen met jullie bedanken? Ik ben zo enorm dankbaar voor alle lieve reacties die onder hoofdstukken geplaatst worden. In mijn privé leven gaat het momenteel niet geweldig, maar jullie weten altijd een lach op mijn gezicht te toveren met die lieve reacties. Ik had nooit verwacht dat mijn verhaal zo in de smaak kon vallen, maar het feit dat jullie dat zo duidelijk maken doet me erg goed. Enorm bedankt daarvoor, you guys are the best! Ik kan niet wachten om jullie de rest van de hoofdstukken te laten zien en ben zelf ook benieuwd hoe het verhaal verder zal lopen (ik denk niet alles uit van tevoren). Thank you all so much xxx

Ik knoopte mijn blouse weer dicht en haalde mijn handen door mijn haar om het weer in model te brengen. Louis stapte in het pak in plaats van de kleding die hij voorheen droeg. Ik keek rustig toe. Louis die zich omkleedde was dan ook een erg interessant beeld. Zodra hij klaar was met de broek aantrekken en vervolgens de blouse, stond ik op en hielp ik hem met de blouse knopen en de mouwen netjes oprollen. Het was niet dat ik dacht dat hij dat niet zelf kon, maar ik vond het gewoon leuk om aan Louis te zitten en te helpen.
Ik ging met mijn armen over Louis' schouders om zijn kraag goed te leggen en tevens een beetje romantisch te pesten. Louis keek me met een ondeugende glimlach aan. Hij had ook wel door wat er gaande was.
"Wil je ook nog mijn haar gaan doen of hoe zit dat?" vroeg hij uiteindelijk grinnikend. Ik fronste "ja hoor, waar staat je haargel?"
"Oh ik wist niet dat het een serieus aanbod was, maar de haargel staat daar" reageerde hij terwijl hij wees naar een potje op het bureau. Ik haalde mijn schouders op en nam het potje gel, om vervolgens op mijn gemak door Louis' haar te strijken zodat het in model gebracht werd.
Ik drukte een kusje op zijn neus "klaar".
Louis nam zijn telefoon er bij voor de selfie camera en beoordeelde toen zijn kapsel. Hij knikte tevreden "netjes".
Ik zette het potje netjes terug en schrok toen van de deur die net op dat moment open ging. Jamie. Hij keek ons beide fronsend aan. Ik glimlachte maar onschuldig "hey".
"Hi" bracht hij ietwat verbaasd uit. Louis knikte onhandig ter begroeting.
"Is er een of ander gala gaande dat ik gemist heb?" vroeg hij vervolgens.
"Ik heb Louis meegevraagd naar een feestje waar ik voor uitgenodigd was" legde ik uit.
"Dat ziet er uit als een fancy feestje" concludeerde Jamie. Louis maakte een bevestigend geluid en maakte aanstalten richting de deur.
"Hoe laat ben je thuis?" vroeg Jamie uiteindelijk. Louis haalde zijn schouders op "als het feestje saai begint te worden".'
Jamie knikte "ik zie je wel verschijnen. Succes daar in je nette pak. Als ik dacht dat ik je ergens niet in zou zien, was het daar wel in".
Louis grinnikte en hield zijn handen omhoog "voor alles een keer".
Ik liep richting Louis en zei Jamie gedag, om vervolgens de deur van de kamer achter me dicht te trekken.
"Ik had niet verwacht dat Jamie al zou komen" was het eerste dat Louis uit bracht. Ik kwam naast hem lopen en haalde mijn schouders op "zijn timing had slechter kunnen zijn".
Louis gniffelde zacht en knikte. "zeg dat wel. Maar moet toch toegeven dat ik liever had dat hij niet binnen gelopen was".
Ik sloeg van achteren mijn arm om zijn middel en trok hem dichter naar me toe terwijl mijn hand op zijn heup rustte "er gebeurde toch niks ergs?"
"Harry!" siste Louis gelijk.
Ik keek hem fronsend aan "ja?"
"Ik ben niet bepaald out op het campus" siste hij. Ik haalde mijn hand maar weer weg en ging over op gewoon naast hem lopen. Wat ik daar op moest zeggen wist ik niet echt, dus hield ik me maar stil. Zodra we eenmaal van het campus af waren zuchtte Louis zachtjes en nam me bij mijn pols, om me vervolgens tot stilstand te brengen op de stoep. Ik keek hem vragend aan.
"Sorry Harry, maar dat vertel ik liever aan mijn vrienden in plaats van dat het een roddel zal worden". Ik trok even met mijn mond en knikte "dat kan ik begrijpen".
Louis drukte een kusje op mijn mond "dat ligt echt niet aan jou hoor". Ik knikte maar en glimlachte "het is al goed, Louis".
Louis glimlachte tevreden. "Hoe laat moeten we eigenlijk op dat feestje zijn?"
"8 uur" antwoordde ik. Louis keek op zijn horloge. "maar het is 5 uur!" bracht hij uit.
Ik hield netjes het portier van de auto voor hem open en glimlachte "mag ik mijn date niet trakteren op een lekker etentje vooraf?"
Louis begon te glimlachen "jij bent te goed voor deze wereld".

Reacties (4)

  • Qualantinos

    @ paardenvriend: aww thanks en ja dat zou ik ook wel willen natuurlijk ^^

    @ eva salvatore: thanks, ik hoop het ook echt! Dat is echt lief. Nou ja, ik zal je verklappen dat ik meestal rond 2-3 uur 's middags post, tenzij er iets is dat het verhindert (; maar thanks for telling, dat vind ik echt lief!

    @Smexy: haha het maakt niet uit dat je het vaker zegt, het doet me echt goed om het te horen! En dat je het al 4 keer opnieuw gelezen hebt laat me echt glimlachen, dat vind ik echt heel mooi om te horen eigenlijk, dat je het zo leuk vind. Ik kan niet wachten om jullie meer te laten lezen! (:'

    xx

    4 jaar geleden
  • Smexy

    Ik zal het blijven zeggen, dit is echt geweldig en je schrijft zo ontzettend prettig, het is zo fijn om te lezen.
    Ik denk dat ik je story nu al 4x opnieuw gelezen heb, vanaf het begin. Ik krijg er niet genoeg van en kan daarom ook echt niet wachten met wat je nog voor ons hebt.

    4 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Ik hoop dat het in real life snel weer beter gaat! Dit verhaal laat mij ook elke keer weer glimlachen als ik een hoofdstukje zie en ik check mijn mail te vaak en vaak word ik teleurgesteld dat mijn mail leeg is:(maar de keren dat er wat in staat is het van jou en ben ik weer blij! Ik kan niet wachten op meer!
    Dikke kus
    xxx

    4 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Hihihi je storie is gewoon ook echt super leuk en goed!! ^^

    Ze zijn cute ik wil ook mee gaan eten met hun.xD

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen