Romeo, save me. They're trying to tell me how to feel.
This love is difficult but it's real.
Don't be afraid, we'll make it out of this mess.
It's a love story, baby, just say "Yes".

- Taylor Swift

"Wat is onze teamnaam?" vroeg Harry terwijl hij over de bank schoof, zodat Louis er nog bij kon. Niall had hen uitgenodigd voor een quiz in de pub. Blijkbaar kon niemand anders van de Franse Hoorns er nog geraken die avond. Gladys was er ook en het leek hen een goede manier om nog even te ontspannen voor het concert van morgen.
"The biscuits," zei Niall terwijl hij met zijn ogen Gladys in de gaten hield die hun teamnaam doorgaf aan de quizmaster. Louis trok een vreemd gezicht.
"The biscuits?" vroeg hij sceptisch. "Ik dacht dat een teamnaam een soort woordspeling moest zijn?" Niall haalde zijn schouders op. "Jullie spelen de Franse Hoorn, in godsnaam!" zei Louis, hij porde Harry aan en knikte in Niall's richting. "The horny bastards, alsjeblieft, ik heb er gratis en voor niets eentje voor je verzonnen en weet je wat, hij is perfect." Harry lachte en rolde met zijn ogen. Hij onderdrukte zijn glimlach toen hij Louis' enkel tegen de zijne voelde. Louis had hun benen tegen elkaar aangedrukt van het moment dat hij neerzat. Hij is al de hele dag ongewoon lief en Harry verdacht hem ervan dat dit zijn manier is van sorry zeggen voor de ruzie die ze gisteren hadden over Florian Weil. Die gedachten zorgden ervoor dat hij gelukkig werd en ook weer een beetje bezorgt. Niall draaide zich terug in de richting van de jongens.
"Je kunt het uitvechten met Gladys, Tommo. Zij is de kapitein, ik niet." Niall leek duidelijk niet onder de indruk van Louis' woordspeling, waardoor Harry nog meer moest lachen. Hij voelde zich nog beter toen Louis onrustig over de bank schoof naast hem. Het was best dat Louis zo gespannen was, want dan was er meer kans dat hij Harry uit het niets zou kussen om rustiger te worden.
"Wel, Ms. Howard." zei Louis toen Gladys naast Niall ging zitten.
"Ja, Mr. Tomlinson?" antwoordde ze, maar ze keek niet op van het score blad, het antwoordenblad en de drie potloden die op tafel lagen.
"The biscuits, Gladys? Echt waar?" ging hij verder. Gladys keek op met lachende ogen.
"Louis, mijn lieve jongen. Ik doe al zaalquizzen van voor jij geboren was met deze teamnaam. Ik ga dat niet veranderen, voor wat? Je wilt waarschijnlijk zo'n soort van..." Ze maakt een gebaar met haar gemanicuurde hand. "stomme seksuele woordspeling over een Franse hoorn."
"Zeg het hem, Gladdo!" riep Niall opgewekt. "Biscuits voor het leven!" Louis liet zich theatraal tegen de bank zakken. Gladys' ogen glinsterden; ze leek wel vertedert.
"Sorry, Tommo." Harry lachte stil en beet op zijn lip. Hij moest op zijn handen zitten zodat hij zijn arm niet rond Louis zou slaan om hem te troosten, ook al wist hij dat Louis zo dramatisch deed voor het komische effect.
"Waarom Biscuits?" vroeg Harry aan Gladys, om zichzelf wat af te leiden. Hij nam een klein slokje van zijn bier. Niall zetten een elleboog op tafel en rustte met zijn kin in zijn handpalm. Hij keek Gladys met een dromerige blik aan.
"Ik hou van dit verhaal." mompelde hij. "Zo romantisch."
"Oh echt?" Louis zat terug rechtop en keek nu ook vol interesse naar Gladys. Harry's hart mistte een tel toen hij voelde hoe Louis zijn enkel nog dichter tegen die van Harry duwde, toen Niall die opmerking maakte.
"Om op je vraag te antwoorden, Mr. Styles." zei ze en draaide zich in Harry's richting. "Ik heb mijn man ontmoet op de universiteit. We werkten in een verschrikkelijk klein cafeetje, Swinton's." Ze lachte bij de herinnering en Harry kreeg een vreemd gevoel. "Zijn naam was Alan Cooke, mijn man." Gladys lachte opnieuw en keek Harry toen recht in de ogen aan. "Hij is zestien jaar geleden gestorven en ik krijg nog steeds een kik als ik zijn naam zeg. Alan Cooke." Louis Tomlinson, dacht Harry voor hij het besefte. Louis Tomlinson. Louis Tomlinson. Het was net of hij een stroomschokje kreeg elke keer die naam door zijn hoofd ging. Louis drukte zijn benen nog meer open waardoor hun knieën nu ook tegen elkaar aanzaten.
"Maar goed, het was Cooke met een e." legde ze uit. "C-O-O-K-E. En die e op het einde was heel belangrijk voor hem. Hij werd altijd boos als die 'e' er niet stond, daarom vermelde hij het iedere keer toen iemand zijn naam moest schrijven. We plaagden hem altijd door hem 'Cookie' te noemen." Ze schudde lachend haar hoofde en rolde met haar ogen. "Tot op een dag, comédienne die ik ben, ik besefte dat we hem eigenlijk Alan Biscuit moesten noemen." Harry vocht tegen de enorme grijns op zijn gezicht. Het leek of zijn hart veel te snel klopte. Gladys schraapte haar keel.
"We waren toen nog geen koppel. Ik was twee jaar ouder en ik gebruikte dat als excuus om niet te moeten toegeven aan mijn gevoelens voor hem. Ik plaagde, maar ik flirtte niet. Alan Biscuit mocht nog groot, roodharig, slim, lief en goed zijn in het maken van broodjes, hij was een baby en ik had er zeker geen crush op!" Ze lachtte. Harry wilde Louis zo graag tegen zich aan trekken, maar hij kon het niet maken.
"Tot een zondagavond, we gingen allemaal meedoen met een zaalquiz, iedereen die werkte bij Swinton's. Het was een wekelijkse afspraak. Maar die week waren het enkel Alan Biscuit en ik die opdaagden." Gladys' haar ogen blonken. "En ik dacht dat ik grappig was dus ik zei: 'Ik ga ons inschrijven!' en ik ging naar de bar en registreerde ons team met als naam The Biscuits. Ik kwam terug aan het tafeltje en toonde trots onze teamnaam aan Alan. Hij zag wat ik gedaan had en zei: 'Oh, The biscuits, huh? Meervoud? Gaan we al trouwen misschien?'" Gladys lachte en een hoop emoties waren op haar gezicht te zien. "En plots wist ik het. Ik wist dat het Alan was en dat het zo zou blijven voor een lange tijd. Dus ik zei: 'Als ik met je trouw, Biscuit, houd ik wel mijn eigen achternaam.' Hij lachte nam mijn hand en dat was dat." Harry zuchtte smachtend. Hij moest dromerig gekeken hebben want iedereen lachte. Harry werd rood, maar lachte mee.
"Okéééé, goed," zei Louis. Hij reikte over de tafel en kneep zacht in Gladys haar hand met een lieve glimlach. "Ik denk dat The biscuits dan wel een goede naam is."
"Dat is heel lief van je, Louis," antwoordde Gladys. Louis haalde met een glimlach zijn schouders op en zwaaide met zijn hand.
"Zijn jullie een beetje goed, want ik win liever dan dat ik verlies."

Afspeellijst
+ Love Story - Taylor Swift

Let me know what you think!
Ik wens iedereen goeie feesten en een prettige kerst!

Greetz

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen