Foto bij Chapter 017 ~ Jayli

Ik voelde mijn telefoon trillen in mijn zak, en stopte om hem eruit te halen. 'Het is Sindy!.' zei ik en nam op. 'Sin?.' vroeg ik. 'Jayli we hebben misschien een aanwijzing!.' zei Sindy. 'Hoe bedoel je?.' vroeg ik. 'Ik zei je toch dat mijn krachten het niet deden, Magnus kwam erachter dat ze waren verdoofd!.' zei Sindy. 'Wat?.' vroeg ik en keek de jongens aan. 'Het is nu weer in orde, maar ik denk dat die biebdame er mee te maken heeft!.' zei Sindy. 'Hoe wil een oud vrouwtje hier iets mee te maken hebben?.' vroeg ik. "Jayli luister, die bieb staat al jaren leeg. Er werkt al jaren niemand meer plus hunters kunnen tegenwoordig alle gedaantes aannemen die ze willen. Dus ook van een oud vrouwtje, misschien is diegene nog in de bieb aanwezig!.' klonk Magnus's stem. 'Wat is er Jayli?.' vroeg Jimin. 'Wat wil je dat we doen?.' vroeg ik. 'Kijken of die gene nog degelijk in de bieb is, als we antwoorden willen is dit misschien onze enige oplossing!.' zei Magnus. Ik knikte iets, 'Oké we gaan kijken!.' zei ik en hing op. 'Waar ging dat over?.' vroeg Jungkook. 'Sindy's krachten zijn verdoofd, magnus denkt door de oude biebdame!.' zei ik. 'Hoe kan een oud vrouwtje hier iets mee te maken hebben?.' vroeg Jungkook. 'Dacht ik ook, maar volgens Magnus werkt er al jaren niemand meer in die bieb, en hij zei dat hunters tegenwoordig ook gedaantes aan kunnen nemen van alles en iedereen!.' zei ik. 'Die vrouw is een hunter?.' riep V verbaast uit. 'Een manier om erachter te komen toch?.' vroeg Jhope. 'Wat als het een val is?.' vroeg Jin. 'Het is onze enige kans, om misschien antwoorden te vinden!.' zei ik. 'Jayli heeft gelijk, val of niet deze kans moeten we nemen!.' zei Rap Monster. De rest van de jongens knikten en we liepen richting de bieb. Bij de bieb liepen we zacht naar binnen toe, en ik keek de bieb rond. Het leek er nu heel verlaten, en alles was donker. Rap Monster gebaarde dat we op moesten splitsen, en Jimin trok me aan mijn arm mee naar boven toe. We liepen rond, en ik keek om me heen. Het voelt echt heel verlaten hier, iets te verlaten. Jimin liep een halletje in, en ik liep door. Aan het einde van de gang liep ik de hoek om, en zag een klein lichtje branden. Ik zag de oude vrouw erbij zitten, en liep er voorzichtig naar toe. 'Hallo oma!.' zei ik voorzichtig. Die oude vrouw keek om, en zag me staan. 'Je hoort hier nu niet te zijn kindje!.' zei ze. 'Ik denk van wel, ik heb een paar vragen voor u!.' zei ik en zette een stap. 'NIEMAND VRAAGT MIJ WAT!.' schreeuwde de vrouw en sprong op. Een windvlaag knalde mij tegen de dichtstbijzijnde muur aan en ik gromde iets. Ik zag de oude vrouw wegrennen, richting beneden. 'JONGENS!.' riep ik zo hard ik kon. Jimin rende de hoek om, naar me toe. 'Omg, gaat het?.' vroeg hij. Ik kwam van de muur af en knikte, 'Ze is sterker dan ze lijkt!.' zuchtte ik. We zagen haar richting de uitgang rennen. Oh nee dat doe je niet... Ik rende de hoek om via de bovenverdieping, en toen ik boven de uitgang was sprong ik naar beneden. Die oma bleef staan en keek me grommend aan. 'Jij gaat nergens heen!.' zei ik en greep die oma vast met mijn schaduw. Het beeld van de oma vervaagde, en we zagen nu een jongen in een totaal zwart pak. 'Hunter!.' grinnikte ik. De jongens kwamen naar me toegerend. 'Goed werk Jayli!.' zei Jin. Rap Monster kwam naast me staan en keek die hunter strak aan. 'Nou, jij gaat mij vertellen wat je weet!.' zei Rap Monster. 'Ik zeg helemaal niks!.' gromde die hunter. Ik zuchtte iets en kneep harder in mijn hand, zodat de schaduw om die hunter steeds meer begon te knellen. 'Het was geen vraag, en ik zou maar meewerken als ik jou was. Ze is niet zo lief als ze boos is!.' grinnikte Rap Monster. Ik kneep nog harder in mijn hand. 'Fuck....oké oké ik zeg het al, het is...!.' Ineens verdween die hunter uit mijn greep. 'Wat?.' vroeg ik verbaast. 'Hij kan niet ver weg zijn!.' gromde Rap Monster. We renden de bieb uit naar buiten, en ik volgde zijn geur. Ik voelde dat mijn ogen veranderen van kleur en gromde iets. Ik rende de hoek om en keek om me heen. 'Zoek je mij prinses?.' hoorde ik ineens achter me en keek om. Ik kreeg een stoot in mijn maag, en vloog tegen de grond aan. Ik rolde net op tijd weg voor nog een aanval en sprong overeind. 'Je bent best goed, maar niet goed genoeg!.' grinnikte die Hunter en greep me vast. Voor ik kon reageren zette die hunter een mes tegen mijn keel aan. 'JAYLI!.' hoorde ik Jimin roepen. 'Fuck!.' hoorde ik de hunter grommen, en het volgende moment verdween hij weer. Ik keek verbaast om en voelde het bloed van de wond naar beneden glijden. 'Jayli, alles oké?.' hoorde ik Jimin achter me vragen. Ik keek om en knikte, 'Niks aan de hand!.' zei ik. Jimin liep naar me toe, en tilde mijn hoofd aan de kant. 'Klootzak, kom...de andere wachten!.' zei Jimin en sloeg zijn arm om me heen. We liepen naar de jongens toe. 'O my gosh, heeft de hunter dat gedaan?.' vroeg Jungkook. Ik knikte, 'Het valt nog mee!.' zuchtte ik. 'Ik ruik hem niet meer!.' zei Rap Monster. Ik schudde mijn hoofd, 'Nee hij is weg!.' zei ik. 'Laten we maar terug gaan, iemand moet naar die snee van jou kijken!.' zei Jimin en trok me rustig mee. We liepen Magnus appartement weer binnen, en Suga Magnus en Sindy keken al verbaast om. 'Wat heb jij?.' vroeg Sindy. 'Hunters zijn best aardig!.' grinnikte ik iets. 'Zit!.' zei Magnus en wees naar een stoel toe. Ik ging op de stoel zitten en trok mijn jas uit. 'Iets gevonden?.' vroeg Suga. 'Nee, voor we dingen konden vragen was hij weg!.' zuchtte ik. Magnus onstmette de wond, en deed er een verbandje omheen. 'Zo dat moet het doen!.' zei Magnus. 'Dankje magnus!.' zei ik. 'Wat doen we nu?.' vroeg Sindy. 'Slapen, morgen kijken we verder. Er zijn een paar die hun rust hard nodig hebben!.' zei Rap Monster en liep toen een kamer in. 'Hij heeft gelijk!.' zei Jin en volgde Rap Monster. Ik legde mijn benen over de leuning van de stoel en zuchtte. Iedereen was al richting bed, maar ik had het gevoel dat ik nog langer niet kon slapen. 'Hey!.' hoorde ik Jimin zeggen achter me en keek om. 'Kan je niet slapen?.' vroeg Jimin die naar me toe liep. Ik schudde mijn hoofd, 'Niet echt!.' zuchtte ik. 'Wat zit je dwars?.' vroeg Jimin en kwam op de leuning van de stoel zitten. 'Het is gewoon... ik weet gewoon niet of ik dit wel aan kan!.' zei ik. 'Wat bedoel je?.' vroeg Jimin. 'Dit alles, het wolf gedoe en shit!.' snikte ik en veegde wat tranen weg. 'Jayli, ik heb je meerdere keren in actie gezien. En geloof mij, je bent echt sterker dan je denkt!.' zei Jimin. 'Waarom voelt het dan niet zo?.' zei ik. Jimin stond op en ging voor me zitten. 'Hey, het was natuurlijk een shock dat je hoorde dat je geen mundane was. Er is best veel gebeurd deze dagen. Maar geloof me, we komen hier uit oké!.' zei Jimin. Ik knikte iets, 'Sorry, ik wil geen watje lijken!.' zei ik en veegde mijn tranen weg. 'Ben je niet, wat er ook gebeurd ik en de jongens zullen je helpen oké?.' vroeg Jimin. Ik knikte iets en glimlachte, 'Dankje Jimin!.' zei ik. Jimin glimlachte en stond op, 'Probeer wat te slapen oké?.' vroeg Jimin. Ik knikte, en Jimin liep richting zijn kamer. Hij heeft gelijk.... ik hoef nergens bang voor ze zijn..zolang de jongens hier zijn.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen