Foto bij Chapter 021 ~ Jayli

Ik opende mijn ogen en keek om me heen, ze lieten me nu even met rust.. voorlopig. Ik kwam overeind, en keek om me heen. Ik weet niet waar ik was, maar het betekend niet veel goeds. Mijn lichaam was nog steeds zwak van de verdoving, en ze hadden mijn handen achter mijn rug vastgebonden met kettingen dat ik mijn krachten niet kon gebruiken. Ik kneep mijn ogen dicht toen een deur open ging, en ik hoorde voetstappen mijn kant op komen. 'Kijk ons prinsesje is wakker!.' grinnikte een van de jongens. 'Wat willen jullie van me?.' gromde ik. Die jongen bukte bij me neer, 'Daar kom je snel genoeg achter meisje, neem haar mee!.' beval hij en ik werd meegetrokken de kamer uit. In een andere loods haakten ze een haak aan de kettingen rond mijn polsen dat ik vast stond. 'Fuck you!.' gromde ik. Die jongen trok mijn trui iets omlaag, en zag het teken van Rap Monster's pack. 'Ah, jij bent er zo een!.' grinnikte hij. 'Wat wil je van me?.' vroeg ik. Die jongen pakte een stoel en ging voor me zitten. 'Informatie, en die ga jij me geven!.' grinnikte die jongen. 'Ik zeg je niks!.' gromde ik. 'Nee dat weet ik, maar we krijgen de informatie wel uit je, geloof me!.' grinnikte die jongen. Mijn ogen werden groot toen iemand naar me toe kwam lopen met een mes. 'Ga weg met dat ding!.' gromde ik en schopte het mes uit zijn handen. Die jongen gromde en gaf me een klap tegen mijn wang. 'Ik zou maar mee gaan werken als ik jou was meisje, des te sneller ben je er vanaf en laten we jou met rust!.' zei de jongen. 'Zodat je achter de jongens aan kunt, echt niet!.' zei ik. 'Waarom bescherm je ze zo, je kent ze niet eens!.' zei die jongen. 'Hou je mond!.' gromde ik. 'Het is waar, je kent ze nog niet eens zo lang. Waarom vertrouw je en bescherm je ze zo, ze laten jullie toch stikken!.' zei die jongen. Ik gromde iets en voelde mijn oogkleuren veranderen. 'Oei is dat een gevoelig snaartje?.' grinnikte die jongen. 'Jij weet niks over ons!.' snauwde ik. 'Meer dan je denkt meisje, geloof me!.' grinnikte die jongen en stond op. Hij liep naar me toe, en ik keek hem kwaad aan. 'Jij kent die jongens niet zo goed als ik meisje, vergis je niet!.' zei hij. 'Flikker toch op!.' zei ik. 'Taaie ben je of niet?.' grinnikte die jongen en haalde een zakmes uit zijn zak. 'Nou..jij gaat me vertellen wat ik wil weten!.' zei hij en zette het mes tegen mijn wang aan. Ik kneep mijn ogen dicht toen ik het mes in mijn huid voelde snijden. Het bloed vloeide langs mijn wang op de grond. 'Ik zeg je helemaal niks!.' gromde ik. Die jongen zuchtte en keek toen om. 'Dit word lastiger dan ik dacht!.' zuchtte hij. 'Kan je er niet tegen dat je verliest?' grinnikte ik. Die jongen keek kwaad om, 'Wacht jij maar!.' zei hij en liep de zaal uit. Ik was nu als enige nog in die loods en keek omhoog naar de kettingen. Ik probeerde mijn schaduwkrachten te gebruiken om de kettingen kapot te krijgen, maar na vele pogingen lukte het nog niet. 'Shit!.' gromde ik en keek om me heen.
*Een paar uur later*
De deur ging weer open en ik opende moe mijn ogen, mijn lichaam vond dit alles niet heel erg prettig. Ik had de hele tijd al schokken door mijn lichaam om in een wolf te veranderen, maar dat lukte niet met die kettingen. Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad. 'Nou, ga je me vertellen wat ik wil weten?.' vroeg die jongen. Ik schudde enkel mijn hoofd, en ik voelde het zweet over mijn voorhoofd lopen. 'Oei jij ziet er niet zo best uit, de neiging om in je wolvenform te veranderen huh!.' grinnikte die jongen. Een schok trok door mijn lichaam, 'Fuck you!.' schreeuwde ik. 'Vertel mij gewoon wat ik wil weten, dan laat ik je gaan en dan kan je je gang gaan!.' grinnikte die jongen. Ik schudde mijn hoofd en beet op mijn lip. 'Ik zeg niks!.' zei ik. Die jongen grinnikte iets en liep toen naar me toe. 'Jij snapt echt niet wat er aan de hand is of niet. Die jongens kan je niet vertrouwen!.' zei hij. 'Jij bent niet te vertrouwen!.' gromde ik. 'Of heeft hij het je nog niet verteld?.' vroeg die jongen. 'Wie?.' vroeg ik. 'Ah dus niet....oeh dit is leuk!.' grinnikte die jongen en liep weg. 'Waar heb je het over?.' zuchtte ik. Die jongen grinnikte iets. 'Weet je wel wie de jongens zijn, waarmee je zo snel bevriend bent geraakt? Ze houden een geheim voor je, en zeker Jungkook!.' grinnikte die jongen. De deur schoot open, en we keken allebei om. 'ZE ZIJN HIER!.' schreeuwde een jongen en werd het volgende moment tegen de muur aan geknald door schaduw. 'Fuck!.' gromde die jongen en draaide zijn rug naar me toe. 'JAYLI!.' hoorde ik Jimin roepen, en ze renden de hal in. 'Dus jullie zijn toch gekomen!.' grinnikte die jongen. 'Laat haar gaan!.' gromde Jimin, en zijn oogkleur veranderde. 'Waarom zou ik, ze is een leuk speeltje!.' grinnikte die jongen. Ik keek de jongens aan, en bleef hangen bij Jungkook. Ik schudde de gedachten snel van me af, en zwaaide mijn benen omhoog. Ik greep die jongen rond zijn keel met mijn benen en hield hem bij me. 'Bitch!.' gromde die jongen. Hij greep zijn mes, en stak die vol in mijn been. Ik krijste van de pijn en liet die jongen los. De jongens gingen een gevecht met hem aan, en ik probeerde nog steeds los te komen. 'Kom op!.' gromde ik. Ik voelde de schaduw vanuit mijn hand naar de kettingen kruipen, en de kettingen knapten kapot. Voor ik op de grond viel werd ik gevangen in een energiewaas. 'Ik heb je Jayli!.' zei Magnus. Mijn hoofd begon licht te worden, en langzaam zakte ik weg.
*Enige tijd later*
Ik opende rustig mijn ogen en keek om me heen. 'Hey, hoe voel je je?.' vroeg Jimin die naast me op een stoel zat. 'Moe!.' zuchtte ik. 'Je hebt geluk gehad Jayli!.' zei Jin en ik knikte iets. 'Je wonden helen snel genoeg!.' zei Magnus die me wat te drinken gaf. Met behulp van Jimin kwam ik overeind en nam een slok. 'Is hij ontkomen?.' vroeg ik. 'Jammer genoeg wel!.' zuchtte Jhope. 'Het belangrijkste dat jij weer veilig bent!.' zei Rap Monster. Ik knikte iets, maar ik bleef denken aan wat die kerel zei. 'Ze zijn het bos uit!.' hoorde ik Jungkook zeggen, en keek om. 'Hey, gaat het?.' vroeg hij. Ik knikte iets en beet op mijn lip. 'Jongens...kan ik alleen even met Jungkook praten?.' vroeg ik. 'Natuurlijk, zit je iets dwars?.' vroeg Rap Monster. Ik knikte. 'Roep als je iets nodig hebt oké!.' zei Jimin. Ze stonden op en liepen de kamer uit. Jungkook ging voor me op de stoel zitten, 'Wat is er?.' vroeg hij. 'Die kerel had het over iets.... het zit me niet echt lekker!.' zei ik. ' Hoe bedoel je?.' vroeg Jungkook. 'Dat jullie een geheim hadden, en niet te vertrouwen waren!.' zei ik. Jungkook zuchtte iets, 'Oké....weet je wat het is?.' zei hij. Ik nam nog een slok drinken. 'Ik kan jullie vertrouwen toch?.' vroeg ik toen ik mijn glas wegzette. 'Natuurlijk, oké het zit zo... niet schrikken oké!.' zei Jungkook en schraapte zijn keel. 'Wat is er?.' vroeg ik. 'Aish ik ben hier zo slecht in!.' zuchtte Jungkook en trok toen zijn mouw iets omhoog. De zelfde moedervlek als ik op mijn arm had had hij op zijn pols staan. 'Jayli....het is geen toeval dat wij dezelfde moedervlek hebben!.' zei Jungkook. Mijn ogen werden groot en ik keek naar Jungkook. 'Je bedoelt dat?.' vroeg ik. Jungkook knikte, 'Je bent mijn zusje!.' zei Jungkook. Ik keek Jungkook geschrokken aan, 'Wat?....Hoe?.' vroeg ik. Mijn hoofdpijn begon spontaan terug te komen en ik kreunde iets. 'Ik leg alles uit, als jij wat aangesterkt bent oké.. Maar alsjeblieft geloof me!.' zei Jungkook. Ik knikte iets en ging weer liggen. 'Daarom nam je ons mee naar de jongens toen we je zo gewond vonden?.' vroeg ik. Jungkook knikte, 'Ik wist dat ik een zusje had, maar het is allemaal zo raar gegaan. Rust alsjeblieft, vanavond praten we verder oké?.' vroeg Jungkook. Ik knikte en sloot mijn ogen, en langzaam viel ik in slaap.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen