Hooi. Oké mijn plan om 1000 woorden per dag te schrijven is alweer helemaal mislukt, dus ik moet de komende dagen nog 4000 typen haha. Maar ik ga het wel proberen. Hier is weer een nieuw stukje!
x

14 november.

Het was al na middernacht toen May zich realiseerde dat ze Tom al een hele tijd niet meer gezien had. Ze keek zoekend om zich heen, maar wist eigenlijk al wel dat ze hem niet zou zien staan. Hoewel de ruimte goed gevuld was met al het bezoek, zou ze Tom niet over het hoofd gezien hebben. Aarzelend liep ze richting haar slaapkamer, want ze had het vermoeden dat zijn afwezigheid niet veel goeds kon betekenen. Toen ze de deur open deed vond ze hem inderdaad op haar bed, met zijn telefoon in zijn handen.
“Hee, ik was je kwijt” zei ze, terwijl ze naar binnen stapte en de deur achter zich dicht deed. “Wat doe je? Waarom ben je hier en niet bij de rest?”
“Wat maakt het uit, het is niet alsof je me mist…” Tom mompelde en May had moeite hem te verstaan.
“Dat is niet waar…”
“Ik zit hier anders al meer dan een uur hoor.”
“Ja maar waarom?”
“Gewoon, ik was benieuwd of je me zou missen…” mompelde Tom, terwijl hij zijn schouders ophaalde. May moest in haar hoofd even tot tien tellen om niet te snauwen.
“Hebben we het er niet nog geen week geleden over gehad dat je zulke dingen niet meer zou doen?” May realiseerde zich dat ze alsnog hard overkwam, maar ze was zo boos dat Tom uitgerekend op haar verjaardag zo kinderachtig moest gaan doen.
“Toen heb je ook gezegd dat je er voor me zou zijn, nou dat doe je ook niet!”
“Waar heb je het over? We zijn vanmorgen net thuis gekomen van een geweldige avond samen en dan ben ik er niet voor je?”
“Als je ook maar de kans krijgt om wat met Geo te doen, doe je dat liever dan dat je mij vraagt.”
“Tom, what the fuck. Ik heb sinds vorige week geen enkele keer met Geo afgesproken!”
“Jullie waren vandaag toch gezellig samen naar de supermarkt?!”
“Ja, omdat jij een bloedhekel hebt aan boodschappen doen!”
“Je hebt me niet eens gevraagd…” May haalde diep adem en moest zichzelf opnieuw dwingen tot tien te tellen.
“Ik ga deze discussie nu niet met je voeren. Ik ga terug naar mijn feestje en ik hoop dat je ook terugkomt en anders heb ik liever dat je gaat…””
“Stuur je me nou weg?!”
“Nee, maar als je hier blijft zitten mokken heb ik liever dat je dat thuis doet.” En met die mededeling draaide May zich om en ging terug naar haar vrienden. Even later hoorde ze hoe de voordeur hard dichtgeslagen werd en ze schudde geërgerd haar hoofd.

Reacties (1)

  • Iskuane

    oh nee... niet goed.

    waarom moet Tom dan weer zo kinderachtig doen...

    snel weer verder gaan hoor(flower)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen