Hallo allemaal.
Ik vind het echt zo bijzonder om te zien dat jullie allemaal weer meelezen. Ik had echt niet zoveel geduld gehad als ik jullie was, haha. Maar het helpt me wel ontzettend om door te schrijven, zeker met de stukken waar ik niet doorheen kom helpt jullie aanmoediging altijd geweldig. De 1000 woorden per dag red ik niet, maar ik doe heel erg mijn best iig een behoorlijk voorraadje voor jullie te maken.
Ik weet niet of ik dit genoeg zeg, maar ik hou echt van jullie allemaal <3

14 november.

De volgende ochtend werd May wakker in de kleding die ze de vorige avond gedragen had. Tom en zij hadden tot in de vroege ochtend gepraat over of hij wel of niet naar een psycholoog moest gaan. Ook hadden ze gepraat over zijn jaloezie en hoe onterecht dit was. Uiteindelijk waren ze beide in slaap gevallen. Tom lag naast haar nog in een diepe slaap en zo stil mogelijk rekte May zich uit. Ze had in een vreemde verstrengelde manier geslapen en haar hele lichaam deed pijn. Hoewel ze aardig gedronken had op haar verjaardag, kon ze tot haar eigen verbazing geen tekenen van een kater vaststellen en dus ging ze opzoek naar haar telefoon. Ze had meerdere appjes van Nine ontvangen, die zich afvroeg of alles goed was. Godzijdank had ze zich gerealiseerd dat Mays stilzwijgen iets goeds was en had ze niets aan de anderen verteld. May tikte snel een berichtje terug dat het loos alarm was en bedankte haar vriendin voor haar discretie. Ze wilde niet weten hoe boos Tom zou worden als hij erachter kwam dat ze haar angst met Nine besproken had. Ze kon een geeuw niet langer onderdrukken en Tom opende geërgerd zijn ogen.
“Moet dat nou op de vroege ochtend…” mopperde hij.
“Het is twee uur in de middag schat” antwoordde May en ze was trots op het feit dat ze geen snauwerige toon in haar antwoord had gelegd. Ze zou op de een of andere manier toch echt meer geduld met Tom moeten gaan hebben.

Die middag zaten Noah en May in de woonkamer. Ze hadden eindelijk de muziek gekregen van Lady Gaga en May was laaiend enthousiast.
“Weet je hoeveel je hier mee kan doen, helemaal aangezien die vrouw geflipt is en volgens mij overal voor open staat?!” riep ze naar Noah, om boven de muziek uit te komen. Noah knikte enthousiast en bewoog aarzelend mee op de maat. May sprong op en begon de woonkamer van de tweeling te verbouwen. Ze schoof de salontafel in een hoek en de bank zo ver mogelijk naar de muur.
“Wat doe je?” vroeg Noah verbaasd, toen ze met bank en al aan de kant geschoven werd.
“Ik wil freestylen voor ideeën en je moet meedoen!” Enthousiast sprong Noah op en ze wachtten tot het nummer voor de zoveelste keer opnieuw ging spelen.

Reacties (1)

  • Iskuane

    Ik moet zeggen dat ik het bijna had opgegeven... het duurde nu wel erg lang...

    maar gelukkig...je bent er weer... eigenlijk zoals altijd...

    laat de deeltjes maar komen(H)

    (flower)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen