Foto bij 003

Taylor Lancaster

Lachend kijk ik naar Jamie, die echt de grappenmaker is van ons allemaal, terwijl ik mijn haren borstel en het daarna van bovenaf begin met een invlecht.
'Echt, bij elke sprong kan ik in gedachten al het geluid horen van het spel van Mario,' giert Jamie zelf. 'Je mag het best bij mij erin gooien,' gebaard ze naar Keri.
Om mijn hoofd te schudden. 'Wat je aan haar vraagt, krijg je ook en dat weet je toch?' Ik bind het elastiekje onderaan de vlecht en gooi die over mijn schouder op mijn rug.
Jamie knikt. 'Daarom zeg ik het ook.'
'Ik heb al wat van de video's gezien en serieus Tae,' reageert Misha. 'Op die klokkentoren stond jij op je handen op het kruis. Het puntje van die toren.'
Ik haal mijn schouders op. 'Je weet toch dat je gek en gestoord moet zijn om in de groep te horen.'
Deanna proest het uit. 'Dat is zelfs een vereiste.'
Waar Keri het mee eens is. 'Ik heb het stukje gezien van jullie drieën en het staat er goed op. De synchronisatie, perfect.' Ze steekt haar twee duimen omhoog.
'Als we hier over een paar jaar terug willen komen, gaan we naar een ander gedeelte. Pyrgos hebben we nu wel gehad,' grinnik ik om de reacties en begin ik toch om mijn tas te controleren. Mijn legging heb ik al aan met mijn roze top. Wat mijn geïmproviseerde pyjama is. 'Weet je dat we tot nu toe mazzel hebben dat niemand ons hier ontdekt heeft. We hebben geld bespaard op een motel of een B&B.'
'Ideaal toch, dit geeft veel meer het idee van op avontuur te zijn,' reageert Cameron.
Leah zit duidelijk mee te kijken hoe ik alles controleer. 'Het is belachelijk dat we met zes kledingstukken, wat ondergoed, sokken en een zwempak, drie weken kunnen doen.'
'En een paar schoenen extra,' voegt Misha er knikkend toe.
Ja, dat is zeker wel nodig gezien we soms gaan klifduiken. Dan houden we onze schoenen aan en een paar droge schoenen zijn dan super handig.
'Vorig jaar IJsland en nu Santorini, waar zouden we volgend jaar heen kunnen,' klinkt Keri.
Even twijfel ik of ik mijn bh uit wil trekken en kijk ik op mijn horloge. De zon zakt al wat en blijkt het net bij tien uur te zijn. 'Ik ga nog een stuk rennen. Het is mij te vroeg én nog te licht om te gaan slapen.' Tegelijk strik ik mijn veters strakker met een extra knoop erin.
Deanna komt overeind. 'Ik ben ook nog lang niet moe.'
Cameron knipoogt eveneens.
'Nee, ik hou het vandaag voor gezien. Misschien morgenochtend nog,' zucht Serina. 'En serieus Keri, nu al nadenken voor de vakantie van volgend jaar? Wacht met die vraag nog lekker een paar maanden...'
'Ja, vraag dat maar in december of zo,' voegt Jamie er aan toe en komt ze overeind. 'Ik loop ook nog mee.'
Zelf ren ik al weg en ben ik met een paar sprongen op een ander dak.
'Richting de klokkentoren?' vraagt Cameron en zit ze vlak achter me.
Met een zijwaartse kurkentrekker land ik keurig op een ander dak. 'Ik zie wel waar ik uitkomt. Wel volg ik de zon,' beantwoord ik de vraag en trek ik een sprintje om tegen een hoge muur op te klimmen. Waarop ik mijn vingers van mijn rechterhand om de rand leg en volgt mijn linkerhand net zo snel. Tegelijk met Deanna naast me, klimmen we over de muur en spring ik over een laag muurtje. Iets rustiger laat ik me dan tussen twee muren in, omlaag zakken. Alvorens weer verder in een rustig tempo te rennen en spring ik of tussen mijn armen naar een ander dak of met een zijwaartse flip.

Drie weken op Santorini en je leert zeker snel de tijden van wanneer de supermarkt open is. Alleen water en wat makkelijks te eten. Aangezien ik toch net wakker ben, heb ik alle rust om me aan te kleden. Van mijn trainingsbroek knoop ik de touwtjes goed strak. Daarna pak ik wat geld uit mijn tas. Met een blik op mijn horloge weet ik dat de supermarkt zo open gaat en zullen er straks een paar honger hebben. Ik zelf ook wel.
'Morgen Tae,' mompelt Cameron nog wat slaapdronken.
Ik glimlach terug naar haar. 'Morgen.' Ik geef haar snel haar schoenen aan. 'Ga je zo mee naar de supermarkt. Ik kan wel een paar extra handen gebruiken.' Wat niet gelogen is want er moeten dingen voor het ontbijt gehaald worden voor acht meiden. Mijzelf inclusief.
Knikkend trekt Cameron haar schoenen aan. 'Dus supermarkt Maria gaat zo open. Ik vergeet de openingstijden iedere keer.' Met haar schoenen aan, duikt ze bijna in haar tas om een bh eruit te vissen.
'We mogen van geluk spreken dat Keri of Misha nog niet wakker is. Anders zouden ze gelijk een camera erbij pakken,' grinnik ik. Zo op de daken hebben we anders best nog privacy. 'Ik heb al geld.'
'Morgen meiden,' geeuwt Leah.
'Draai je nog even om. Ontbijt komt er straks aan,' reageert Cameron.
Nu komt Leah zelfs uit haar slaapzak gekropen. 'Zal ik mee gaan. Ik lus wel een bakkie thee.'
'Dus toch thee dan voor iedereen?' stel ik voor en trekt Leah ook alleen het nodige aan, zodat ze mee kan. 'Kom op dan, ze gaan zo open en dan zijn we de eerste.' Dat blijkt net genoeg te zijn en loop ik naar de rand van het dak. 'Als we straks terug komen, zijn er nog een paar wakker en kunnen ze de dingen aanpakken.'
'Kom op dan.' Leah springt omlaag en volg ik haar.
Met een salto ga ik naar een iets lager dak en draai ik naar links in de richting van de supermarkt.
'We hadden ook gewoon kunnen gaan lopen,' hijgt Cameron wat.
Ik schud mijn hoofd terwijl ik een zijwaartse flip maak naar een ander dak. Serieus. Santorini scoort op het gebied van parkour een dikke negen. 'Dat is saai vergeleken met wat wij doen.'
Binnen tien minuten zijn we bij de supermarkt en gaan de deuren net open. Waarop ik de vrouw met een glimlach begroet. 'Hou het makkelijk. Twee flessen water, broodjes en iets van fruit. Het moet ook nog omhoog.' Dat is precies waarom ik ook mijn rugtas bij me heb. In de winkel is het aangenaam en loop ik regelrecht naar de broodjes. Chocoladebroodjes en ham-kaas croissantjes. Samen met een appel of zo is het genoeg voor een ontbijt. Op het vliegveld halen we een normaal kop koffie.
'Wat vind je van twee flessen water en een fles sinaasappelsap?' Leah komt naar me toe. Samen met Cameron en ligt er een zak appels in het mandje.
Kort lach ik. 'Sjouw jij die drie flessen dan naar boven? Wat we niet gelijk op krijgen, nemen we mee richting het vliegveld. Heb je daar nog ruimte voor?'
Wat Leah weg wuift. 'Komt goed.'
'Ik heb acht chocoladebroodjes en acht ham-kaas croissantjes.' Ik leg de zakken in het mandje. 'Kassa. Meer ga ik niet sjouwen.'
Tegen de tijd dat we terug zijn op het dak, zijn de anderen ook wakker.
'En hier is de ontbijtploeg van deze ochtend,' grijnst Keri met de camera op ons gericht.
Als ik ga zitten, trek ik mijn rugtas open. 'Ieder heeft een chocoladebroodje en een ham-kaas croissantje. Samen met een appel.' Eerst laat ik de zak met chocoladebroodjes langs gaan.
'Lekker.' Jamie bijt gelijk in haar broodje en gooit ze de zak naar Serina. 'Dank je wel. Hoe laat was je wakker?'
Met een zucht kijk ik op mijn horloge. 'Zes uur ongeveer. Om half zeven ben ik met Cam en Leah richting de supermarkt gegaan.'
Deanna geeft me weer een kus op mijn wang. 'Lekker.' Genietend van haar broodje legt ze ook haar hoofd nog op mijn schouder.
'Goed geslapen allemaal?' wil ik weten en leg ik mijn arm om haar heen.
Door het ontbijt is iedereen gelijk stil en knikken ze nu alleen.
'Straks naar het vliegveld. We hebben nog tijd genoeg,' glimlacht Misha.

Reacties (2)

  • Roundhouse

    Oeh nu heb ik trek in ham-kaas croissants hahaha. Taylor is wel een early birdie zeg. Meteen ook zo actief en zo. Dat zou ik echt niet kunnen.

    3 jaar geleden
  • Malikx

    Chocoladebroodjes njommm hahah en ze zijn zo sportief damnnn

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen