Foto bij 007

Taylor Lancaster

Wanneer ik wakker word, lig ik nog behoorlijk onder mijn dekbed verstopt dat ik niet weet hoe laat het is. Vast laat. Ten slotte lag ik pas rond half vier 's nachts in bed. Na onze nachtelijke klim, zijn we nog wat wezen drinken. Nou ja, we hebben bier en wijn gehaald uit de nachtwinkel. Wat nog net ging en hebben we dat terug thuis opgedronken. Pas toen we wisten dat iedereen veilig thuis zou komen. Voorzichtig waag ik het om het dekbed weg te slaan en mijn wekker te zoeken. Om dan te ontdekken dat het bij elf uur in de ochtend is. Even kreun ik bij het idee dat maandag mijn wekker weer af zal gaan. Dan is het beter om het niet meer zo laat te maken. Zondag zeker rond half twaalf naar bed.
Wetend dat ik toch niet meer in slaap zal vallen, trek ik mijn ochtendjas aan. Pantoffels hoeft niet zo zeer want we hebben vloerverwarming en het voelt aangenaam aan mijn voeten. Beneden zie ik dat mijn moeder weg is en hangt er een briefje op de koelkast, dat ik mijn ontbijt alleen nog hoef op te warmen. Samen met dat er nog een paar op de trampoline liggen te slapen. Ik dacht dat iedereen naar huis is gegaan. Mijn ontbijt laat ik in de magnetron staan en trek ik mijn schoenen aan. Fris trek ik mijn ochtendjas strakker om me heen en loop ik naar de trampoline. Waar ik Chris en Leah vindt, waarbij Leah in de armen van haar neef is gekropen. Waarschijnlijk voor een beetje warmte. Mijn ogen gaan naar de man die alleen ligt. Benj, en ligt hij, met zijn hoofd verstopt in zijn armen, op zijn buik. Ik glimlach wat en trek ik, ondanks dat het fris is, mijn ochtendjas uit en leg ik het over Benj heen. Zelf ben ik toch zo weer binnen. Dan eerst snel ontbijten en dan maak ik wel wat klaar voor de anderen.
Snel ben ik echter niet want als ik net aan tafel zit met mijn ontbijt, komt de eerste naar binnen.
'Dank je, maar nu heb jij...' Benj legt de ochtendjas weer over mijn schouders. 'Hier is het lekker aangenaam.'
Ik lach wat. 'Mijn moeder heeft de kachel aangezet en wij hebben vloerverwarming.' Voorzichtig neem ik een slok van mijn koffie. 'Ik wilde zo aan pannenkoeken beginnen en cornflakes neerzetten. Chris en Leah lagen bij je op de trampoline en Max, Drew en Toby lagen er weer onder.' Dat was een gek gezicht. 'Mijn moeder heeft jullie al gezien dus ze heeft waarschijnlijk jullie ouders gebeld.'
Benj knikt wat en pakt hij een beker koffie. 'Zou me niks verbazen.' Hij komt bij me zitten aan tafel. 'Koffie, pannenkoeken en waffels. Klinkt als een goed plan. Mag ik?' Hij leest het op mijn slaapshirt.
'Mhmm,' hum ik met mijn mond vol en slik ik die snel leeg. 'Tuurlijk, bak gelijk door voor de anderen. Ze zullen zo wel wakker worden.'
Zijn hand gaat door mijn haar. 'Dank je.' Hij bukt om een pan te pakken uit een kastje. 'Ik zal de afwas ook wel doen.' Nu trekt Benj de koelkast open. 'Wilde je nog wat gaan doen vandaag of niet?'
'Wat denk je eerst van rustig wakker worden,' begin ik. Mijn ontbijt is op en geniet ik van de stilte. 'Misschien naar Salt Hill Park. Wel dat ik vanavond redelijk op tijd naar bed wil. Maandag gaat mijn wekker weer af en dan heb ik liever een redelijk ritme.'
Benj glimlacht wat met zijn aandacht op de pan. 'De eieren zijn nu wel op.' Hij neemt een slok koffie. 'En je hebt gelijk dat je dan een normaal ritme wil hebben. Maar waarom begin je niet iets met de meiden? Een YouTube kanaal hebben jullie al en met sponsors erbij, kunnen jullie een heel ander publiek trekken voor parkour. Reclame, promotie en reizen voor meer bekendheid.'
'Benj, het mag aanlokkelijk klinken maar waar moet ik dan mijn rekeningen van betalen? Mijn werk bij Sport World zorgt ervoor dat ik maandelijks geld binnen krijg.' Het zou geweldig zijn om met parkour iets te kunnen doen. Hoewel ik helemaal niet mag klagen met mijn baan bij Sport World.
'Morgen,' geeuwt iemand vanuit de deuropening. Wat Max blijkt te zijn. 'Oh, ik rook al iets bekends.' Met een grijns pakt hij een kop koffie en gaat hij aan tafel zitten.
Daardoor kom ik overeind en pak ik de pannenkoeken uit de koelkast. Wat drie verpakkingen van tien zijn. Welke ik op een bakplaat, met bakpapier eronder, in de oven zet. 'Zo gaat het wat sneller. Wil jij dan de tafel dekken?' Ik kijk naar Max. 'Je broer is nog bezig met eieren bakken.'

'Hé lieverd, heb je nog geslapen,' vraag ik als ik Cameron omhels.
Ze knikt met een glimlach. 'Ja hoor, ik werd pas om twaalf uur wakker. Jij?'
Ik zucht erom. 'Elf uur en toen kwam ik er beneden nog achter dat er een paar op de trampoline geslapen hebben, en eronder.'
Deanna schiet in de lach. 'Wie lagen er dan onder? Ik dacht dat je iedereen naar huis gestuurd had?'
Nu zijn we allemaal in Salt Hill Park. Waar een parkour en freerunning park aangelegd is. Vast zodat we niet op plekken komen waar het niet mag. Thuis in Horsham verbannen ze het steeds meer. Niet dat het ons tegenhoudt want ondanks dat ze bepaalde verf gebruiken, zoeken we andere plekken. Heel de wereld is onze speelplaats en niks is ons te gek. 'Max, Drew en Toby lagen onder de trampoline. Leah en Chris er bovenop met Benj.'
'Ja, en ik lag haast te bibberen van de kou,' klaagt Benj.
'Dan had je naar huis moeten gaan of naar binnen komen. De bank ligt dan nog beter,' weet ik en zie ik de camera in zijn hand. 'Even opwarmen?' vraag ik aan de meiden.
Beide knikken ze.
De mannen zijn op het parkour gedeelte bezig maar daar lijkt het wat druk te worden. Met een zucht trek ik mijn korte trui uit, waar ik nog een tanktop* onder aan heb. Wat de anderen ook doen. Meestal kom ik er in na wat gymnastiek oefeningen en het gras is ideaal om op te beginnen. Vanzelf maak ik een radslag en gelijk ga ik over naar een achterwaartse flikflak. Wat ik een paar keer doe om mijn spieren warm en soepel te krijgen.
'Tae, wat denk je, het veld is groot genoeg voor ons alle acht. Radslag, flip achterover en eindigen met een salto?' stelt Misha voor. Zelf heeft ze soms wel aparte ideeën.
Jamie en Serina zijn er gelijk voor.
'Zal ik Phantom instellen?' wilt Keri weten.
'Hoe vaak een achterwaartse flikflak?' vraagt Misha.
Zelf wacht ik het niet af en begin ik met mijn eigen warming up. Het is leuk om soms dingen echt met zijn achten te doen maar dat hoeft niet altijd. Soms wil je even de dingen op je eigen manier doen terwijl ze er toch bij zijn. Na een radslag ga ik achterover met een flikflak. Iets wat ik zeker zes keer doet en met snelheid waardoor ik makkelijk op het eind een vlindertwist maak. Gelijk gevolgd door een kurkentrekker. Zo een zelfde soort serie van sprongen maak ik nog drie keer.
'Tae,' hijgt Deanna wat.
Om mijn hoofd te schudden naar haar en ga ik naar de obstakels toe. Waar de mannen bezig zijn. 'Is er nog ruimte?'
'Genoeg,' grijnst Callum.
'Waarom niet met de meiden?' komt Max vragen.
Ik zie dat Benj terug komt en nu Chris volgt, die hetzelfde parkoers aflegt wat Drew net gedaan heeft. 'Ik hoef niet alles met hun te doen en ik heb drie weken dag in, dag uit met hun opgescheept gezeten. Soms wil je even tijd alleen.'
'Als je tijd alleen wilt, moet je niet hier zijn,' reageert Toby.
Met een blik kijk ik hem aan. 'Je hebt niet alles gehoord dus bemoei je er dan niet mee.'
'Ik mag dan niet alles gehoord...'
'Toby, jij nu,' is de reactie van Benj.
Waardoor ik dankbaar naar hem kijk. Ik glimlach flauw en vist ik mijn oortjes uit zijn broekzak. Samen met mijn iPod, die ik meegenomen heb. Met de oortjes over mijn rug en in mijn oren, selecteer ik een lijst en spring ik op een laag muurtje. Net op tijd spring ik Toby voor op een slangvormige stang, wandel naar het eindpunt en zet ik me af naar een muurtje met een stang. Waar ik keurig op terecht kom zonder de grond te raken en, opnieuw met een sprong, spring ik omhoog naar een andere stang. Dan zwaai ik mijn benen om een andere stang, laat ik mijn handen los om door te gaan en een andere stang zijwaarts vast te pakken. Om door te springen op een plateau. Waar ik met een dubbele kurkentrekker vanaf spring.
'Netjes, Tae, je staat erop,' zegt Benj met een duim omhoog.
Hij is een van de weinige die weet dat ik hem toch hoor want mijn muziek staat niet zo hard. Bijna onzichtbaar knik ik naar hem en ga ik verder. Vanavond toch echt rond een normale tijd naar bed. Morgen, zo heb ik me voorgenomen, om alvast de boodschappen te doen voor het weekend. Gezien iedereen vrijdagavond komt, wil ik alles op tijd in huis hebben voor het ontbijt. Wat deze keer voor een groep van zestien is. Juist dan glijd mijn voet weg en grijp ik vliegensvlug naar de stang. Pfew, net op tijd. Focus, Tae, focus. Mijn gedachten verban ik resoluut en luister ik naar de muziek. Om me nu ook per sprong te concentreren. Even de wereld vergeten.

Reacties (1)

  • Malikx

    ik vind het echt een te gek verhaal, hoe gevaarlijk ze doen damn.

    Hou van je

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen