Foto bij 008

Taylor Lancaster

Doordat ik rond half twaalf naar bed ben gegaan, was ik vanochtend ook wat vroeger wakker. Iets dat nu toch wel beter is. Morgenavond komt iedereen weer en wil ik vandaag een rustig dagje voor mijzelf hebben. Geen idee wat ik nog wil doen maar dat komt nog wel. Met mijn ochtendjas ga ik naar beneden. Waar ik mijn moeder vind en trekt ze net haar jas aan.
'Ik ga naar mijn werk, schat. Eet je vanavond thuis of niet?'
Met een geeuw knik ik. 'Ja, vandaag een rustig dagje voor mijzelf.' Ik geef haar een kus op haar wang. 'Je wilt me echt niet uit huis hebben, is het wel?' Ik mag dan vijfentwintig geworden zijn maar totaal nog geen klachten dat ik op zoek moet gaan naar een eigen plek.
'Wat is het nut van een eigen plek als je weinig thuis bent.' Ze haalt haar schouders op en hangt haar tas over haar schouder. 'Ik ben rond half zes thuis. Tot vanavond.'
Ik kijk haar na en loop ik naar de keuken voor een kop koffie en een ontbijt. Pas met een tweede kop koffie ga ik naar de woonkamer en zet ik de televisie aan. Net als ik me in de hoek geïnstalleerd heb met de afstandsbediening, hoor ik de keukendeur open gaan.
'Tae!'
Ik herken Deanna gelijk en kom ik in de verleiding om niet te antwoorden. Wat geen zin heeft want ze komt ten eerste vanzelf naar de woonkamer en als ik daar niet ben, komt ze naar mijn slaapkamer.
'Tae!' roept Cameron nu ook.
Even laat ik mijn hoofd hangen. 'Zijn jullie alleen?' wil ik weten en komen ze nu de woonkamer in.
'Ja,' knikt Deanna. 'Wat was er nou gisteren? Je was opeens zo stil en je zette je muziek aan. Dat doe je anders haast nooit als we bij elkaar zijn.'
Iets waar Cameron het mee eens is. 'We hadden ook nog niet iets afgesproken voor vandaag.'
Eerst neem ik een slok koffie. 'Meiden, ik heb jullie dag en nacht gezien voor drie weken lang. Nemen jullie het me dan kwalijk dat ik even een uurtje zelf wat wil gaan doen?'
Kort kijken ze naar elkaar en schudden dan tegelijkertijd hun hoofd.
'Nee, natuurlijk niet, maar zeg dan wat. Ik begon me al bezorgd te maken.' Cameron komt naast me zitten en Deanna op de andere bank.
Ik rol met mijn ogen. 'Dat hoeft ook weer niet maar het idee om met zijn achten tegelijk een radslag te maken, vijf keer een achterwaartse flikflak en dan een salto, viel even verkeerd.' Ik neem weer een slok. 'Ja, het veld is er groot genoeg voor maar ik had er even geen zin in.' Benj komt nu de woonkamer in en tot mijn opluchting is hij alleen. 'Vandaag wilde ik een rustig dagje hebben en morgen ga ik de boodschappen halen voordat iedereen komt. Dan heb ik ook alles in huis voor het ontbijt van zaterdag.'
Benj lacht erom. 'Ja, je hebt gezegd dat iedereen welkom is. Ik denk om nog je verjaardag te vieren. Ik wil je wel helpen morgen met de boodschappen?' stelt hij voor. 'En als jij muziek opzet, betekend dat maar één ding. Dat je tijd voor jezelf wilt terwijl je onder de mensen bent.'
Ik ben blij dat hun me toch nog snappen. 'Inderdaad. Als je koffie wilt, moet je in de keuken zijn. Maar wat doen jullie om half tien al hier bij mij? Ik dacht dat sommige zich nog om zou draaien.'
'Geloof me, het was verdraait lastig om uit bed te komen,' geeft Deanna toe.
Benj loopt naar de keuken en komt terug met drie bekers en een volle koffiepot. 'Ik ben het gewend om redelijk vroeg uit bed te komen.'
Cameron geeft hem een elleboog. 'Jij bent al een tijdje thuis dus je hebt een normaal ritme. Wij zijn op de dag dat we terug kwamen van vakantie, gelijk gaan rennen en hebben nog in de avond een paar kranen gevonden. Waar een paar idioten ingeklommen zijn.'
'Tae, nou zegt zij ook al dat ik een idioot ben,' klaagt hij maar zijn ogen zeggen dat hij het helemaal niet erg vindt.
Ik haal mijn schouders op. 'Sinds wanneer heb jij een vrouw nodig die voor je opkomt. Bij mijn weten kun je dat zelf ook.'
'Serieus, jullie kibbelen alsof je een stel bent,' lacht Cameron dan.
Deanna eveneens en verslikt ze zich net in een slok koffie. 'Zijn jullie dan een stel?'
'Nee,' reageer ik zelf. 'We zijn gewoon goede vrienden van elkaar.'
Benj schudt zijn hoofd. 'Nope, niks meer dan een hechte vriendschap. Net zoals jullie dat hebben.' Zijn wenkbrauwen gaan omhoog. 'Je bent toch niet lesbisch?'
Ik proest het zelf uit van het lachen door zijn commentaar naar Deanna. 'Ik anders niet. Ik heb al twee relaties gehad en dat waren twee mannen. Voor mij geen vrouwen,' verweer ik mijzelf. Niet dat ik er een probleem mee heb als er iemand lesbisch is, maar het is niks voor mij. Ik ben hetero. Liever een vent tussen mijn benen.
'Nee, ik ben niet lesbisch,' antwoordt Deanna met een zuur gezicht. 'Ik sluit het niet uit maar mijn voorkeur ligt nog altijd bij een vent. Maak je niet druk, ik blijf van je af, Benj, je hoort al bij Tae. Jullie weten het alleen zelf nog niet,' kaatst ze vrolijk terug.
Deze keer ga ik er niet op in. 'Maar is dat alles waarom jullie hier zijn? Door hoe ik was gisteren?' Ik zie dat Deanna en Cameron knikken. 'Ik ga vandaag anders niks bijzonders doen. Voor mij een rustig dagje en morgen de boodschappen halen voor het weekend.'
'Film marathon dan,' stelt Benj voor. 'Ik heb deze keer ook geen zin om naar buiten te gaan.'
Dat is zeker geen slecht idee. 'En wat voor film wil je dan kijken?'
'Wedden dat ze binnen een uur tegen hem aan ligt?' grinnikt Cameron.
Alleen lacht Benj net zo hard mee. 'Ik vind het anders geen probleem. Ik heb nog een arm dus wie wilt? Jij, Dee of lig jij zo aan mijn andere kant, Cam.'
Hoofdschuddend sta ik op. 'Ik ben zo terug.'

Eigenlijk krijgt Cameron gelijk want ik beland, met een marathon van Friends, op de bank in recht in de armen van Benj. Samen met wat te snoepen en drinken bij de hand zijn we al bij seizoen twee. Nog een paar afleveringen en dan beginnen we met seizoen drie. Ergens heeft het wel wat om in een paar armen te liggen en kan ik zelfs zijn rustige hartslag horen. Het werkt zelfs kalmerend genoeg dat ik even geeuw en vallen mijn ogen langzaam dicht.
Pas veel later, geen idee hoeveel later, hoor ik zachte stemmen.
'Chantagefoto's, en die zijn zeldzaam van hem,' zegt de zachte stem van Max.
Kort gelach is te horen. 'Vandaar dat Benj nergens op reageert en dat we hem kwijt waren.' Wat nu Drew moet zijn.
Eerlijk gezegd ligt dit wel lekker warm en aangenaam maar schijnbaar zijn de mannen er. Wie weet de meiden dan ook wel.
'Dan weten we dat als we Benj kwijt raken, dat we hier moeten kijken,' lacht Chris. 'Hé, ze waren Friends aan het kijken en zo te zien een marathon.'
'Chris, zachtjes,' bijt Toby, denk ik, hem toe.
Een zachte klik is te horen. Waaruit ik kan afleiden dat ze inderdaad foto's maken van Benj en mij.
'Dee en Cam liggen er ook lief bij in elkaars armen. Zullen we ze wakker maken?' Sasha klinkt nu en duidelijk herkenbaar.
'Ja, waar staan hier de pannen.' Opnieuw hoor ik Chris weer.
Heel voorzichtig waag ik het om een oog open te doen en zie ik niemand.
'Sst, als ze weten dat we wakker zijn, gaan ze ergere dingen doen,' fluistert Benj opeens en trekt hij mij dichter tegen hem aan.
'Snappen jullie nog dat die twee alleen vrienden zijn,' zegt Max.
Een zucht volgt. 'Volgens mij ontkennen ze het allebei.'
Ah, Drew, begrijp ik. En nee, jongens, ik ontken niks. Benj is meer een broer die ik nooit had. We schelen maar twee jaar.
Zachtjes telt iemand af en begint er een hels lawaai van pannendeksels, die op elkaar geslagen worden.
'Fucking hell,' mompelt Benj.
Alleen Deanna en Cameron gillen regelrecht door het lawaai.
Lachend door de reactie van mijn vriendinnen, verstop ik mijn gezicht nog meer in de armen van Benj en vooral om mijn oren te beschermen.
'Wakker worden!' Chris komt overal bovenuit.
'Ja, zo kan die wel weer,' roept Benj terug en merk ik dat hij zijn hoofd wat draait. 'Overeind, jouw oren doen lang niet zo zeer als die van mij.'
Als ik op kijk, zie ik Steven en Josh, beide met een bak snoep op schoot, die amusant naar ons zitten te kijken. 'Geef hier.' Ik pak een bak snoep af en ga ik rechtop zitten.
Benj pakt ook gelijk een handje spekkies. 'Lekker.' Tevreden zucht hij. 'Als je toch niet weg gaat, maak jezelf dan nuttig en schenk wat te drinken in.'
Ik kan zien dat de jongens elkaar aankijken en vervolgens naar Benj en mij kijken.
Hoewel Benj reageert. 'Niet doen.'
Al kan ik nog zoveel hebben, voelt het nu wat ongemakkelijk. Waarom denkt iedereen dat Benj en ik een relatie hebben? Met de bak spekkies loop ik naar boven.
'Tae?' Benj' stem komt me achterna.
'Laat maar, Benj,' reageert een boze Cameron. 'Door een stelletje eikels voelt het wat ongemakkelijk. Je zou beter moeten weten. Ze wilt alleen vriendschap.'
Ik verstop me in bed maar dan hoor ik al voetstappen.
'Tae, je moet maar denken dat het niks anders zijn dan holbewoners. Gezien ze duidelijk geen gezond verstand hebben...'
'Zijn jullie je verstand kwijt!' schreeuwt iemand en herken ik Benj. 'Door jullie bijna een vriendschap van veertien jaar naar de klote. Fucking hell.'
Even is het stil maar dan hoor ik iedereen door elkaar praten beneden. Vooral excuses naar Benj maar ook voor mij.
'Cam, op deze manier ga ik niet naar beneden,' laat ik haar weten.
'Geeft niet, ik ga wel,' verzekert ze mij en rent ze naar beneden. 'Iedereen weg! Weet dat ze het jullie niet snel vergeeft. Het enige dat je ziet, zijn spoken, stelletje holbewoners.'
'Holbewoners,' brult Josh het dan lachend uit. 'Geweldig, ik wist dat er wat zou gebeuren door jullie. Eikels. Lopen, dit is wel Tae's huis.'

Reacties (1)

  • Malikx

    Oooh laat ze gewoon met rust stomme domme sukkels pffuuu

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen