Foto bij 023

Taylor Lancaster

Zaterdag hebben we verder nog Brighton onveilig gemaakt. Samen met de mannen. Wat wel gezellig is. Dat kan ook niet anders want we zijn dan wel met zestien mensen. Naderhand hebben we bij Sacha thuis nog pizza gegeten en hebben we allemaal wat bijgelegd.
Voor zondag is het gewoon een rust dag en dat heb ik ook tegen de meiden gezegd. Te beginnen met uitslapen tot elf uur. Daarna heb ik eindelijk mijn trainingsvideo kunnen bewerken. Welke ik nu klaar heb om online te zetten. Maandag eerst de tweede video van Santorini.
Er klinkt geklop. 'Hoe bevalt je nieuwe kamer?'
Ik zie dat de broers Cave binnenkomen. Oftewel Max en Benj. 'Een heerlijk gevoel. Die muur blijft gaaf.'
'Sommige dingen veranderen anders niet,' grijnst Benj en laat hij zich op de zitzak vallen die in de hoek bij het raam staat. 'Ik heb een voorstel voor je.'
Max zucht erom. 'Weet dat ik het geprobeerd heb om hem dat uit zijn hoofd te praten.' Hij kijkt wat onschuldig naar mij. 'Ze heeft het anders druk genoeg. Een baan, haar vriendinnen, wij nog, ze wilt wat tijd voor zichzelf hebben...'
'Daar mag ze zelf over oordelen,' zegt Benj met rollende ogen. 'Het voorstel... Nou ja, eerder een vraag.' Hij haalt diep adem. 'Wil je met ons mee doen om parkour en freerunning aantrekkelijk te maken voor vrouwen? Ik bedoel, samen met Katie, Fizz en Lyn, zijn jullie elf professionele atleten die deze sport beoefenen terwijl het voor iedereen is. Sebastian wilt je ook graag leren kennen.'
Nu slaat Max zijn broer. 'Begin bij het begin,' schudt hij zijn hoofd. 'Oké, je weet hoe het met ons gegaan is. We waren al Storror voordat we management kregen bij JLM Urban Sports. Voor ons is Sebastian Murphy onze manager en hij doet alles op administratief gebied, zoekt sponsors, regelt de dingen om reclamespotjes te maken en zorgt ervoor dat we mee kunnen doen aan wedstrijden. Op die manier kunnen wij gewoon parkour en freerunning doen zoals we gewend zijn.'
Ik wist er wel wat vanaf hoe het hun vergaan is. 'Dus nu wil je dat ik in jullie team kom? Jullie zijn een hecht team van acht mannen. Hoe zie je het dan voor je dat ik mee help met promotie en reclamewerk?' wil ik weten. Eerlijk gezegd, klinkt het wel aanlokkelijk.
'Het enige waar we het wel over eens zijn,' begint Benj, met een blik op zijn broer, 'is dat we zeker meer vrouwen willen zien. Parkour is er voor iedereen.'
Ik beweeg mijn hoofd dat het tussen jaknikken is en nee schudden. 'Ja en nee.' Ik leg mijn laptop weg. 'Ja, parkour is er voor iedereen maar nee, niet iedereen is er geschikt voor. Om deze sport te kunnen beoefenen, moet je lef hebben, niet bang zijn en de wil hebben om het avontuur tegemoet te gaan,' ga ik tegen hem in. 'Toen wij, als baby zijnde, begonnen te kruipen, begon de drang al om te klimmen, springen. Tegen de tijd dat we konden lopen, klommen we overal in waar we konden. We sprongen over dingen heen. Het zit in je bloed om vrij te willen zijn, om de vrijheid tegemoet te gaan, je grenzen te verleggen en jezelf naar het uiterste willen pushen.' Even sla ik mijn ogen omlaag. 'Benj, als je niet de vrienden had met dezelfde passie voor parkour en freerunning, dan was je niet ver gekomen. Laat staan dat parkour dan erkend is en een geregistreerde sport is. Sta je er wel bij stil hoeveel mazzel je hebt? Je leven had er heel anders uit kunnen zien en zou je, net als mij, een normale betaalde baan hebben.'
Max slaat zijn armen over elkaar en kijkt naar hem. 'Ja, Benj, en nu?' Bijna alsof hij zijn broer uitlacht.
'Het feit blijft dat het nog altijd lijkt alsof het een mannensport is. Wat dus niet zo is en we willen ook vrouwen aanzetten om het te proberen,' zucht Benj. 'Je hebt gelijk dat niet iedereen er geschikt voor is omdat je er ook fysiek in goede vorm moet zijn, maar dat neemt niet weg...' Hij valt stil. 'Wie weet wat voor sportieve talenten er zijn in de wereld onder de meisjes. Als we het niet proberen, zullen we het nooit weten ook. De sport is er voor iedereen. Ze kunnen het allicht proberen en ze zijn wel mooi in beweging. Is dat niet het belangrijkste? Er zijn mensen die per dag vier of vijf uur gekluisterd zitten aan de televisie, is dat dan een gezonde levensstijl?'
Nu schud ik mijn hoofd. 'Dat zeg ik niet. Weet je dat het pas echt lastig is om mensen aan het sporten te krijgen? Kleine kinderen zullen er minder moeite mee hebben dan tieners of volwassenen. Kinderen kunnen er mee opgroeien onder de juiste omstandigheden. Met de tieners en volwassenen, zit het anders omdat hun gewend zijn aan het leven dat ze voor zichzelf gecreëerd hebben, die krijg je niet zomaar in beweging,' ga ik verder. 'En dan wil jij vooral vrouwen naar de sport toe krijgen. Op zich ben ik er helemaal voor, maar realiseer je dat je het over een doelgroep hebt waarvan al een kwart uitvalt omdat ze te veel kwaaltjes hebben tijdens hun menstruatie dat ze zonder er over na te denken gelijk nee zeggen...'
'Daar heb jij anders geen last van,' onderbreekt Benj mij.
Waar Max het mee eens is. 'Ik heb je anders nooit horen praten daarover.'
Ik lach hun uit. 'Denk jij dat een vrouw met een man wilt praten daarover?' Die is leuk gevonden. 'Trouwens, ik krijg mijn menstruatie niet.'
Beide mannen kijken verbijsterd.
'Dat lijkt me ook niet gezond.'
Ik rol bijna van mijn bed van het lachen. 'Jongens, ik slik geen pil elke dag maar heb een spiraaltje en dat is goed voor vijf jaar bescherming. Net als dat je menstruatie uitblijft.'
Benj trekt een wenkbrauw op. 'Ik kom hier met een vraag en ik krijg biologieles over een vrouwenlichaam,' moppert hij.
Iets wat Max aan het lachen krijgt.
'Benj, we hebben het hier wel over vrouwen en dat is precies de doelgroep die jij wilt bereiken zodat we meer vrouwen in parkour krijgen.' Ik ben weer wat serieuzer. 'Dan zou je ook voorbereid moeten zijn op de gevolgen, wat mogelijk excuses kunnen zijn om het niet te doen.'
Hij legt een kaartje op mijn bed. 'Hier is nog een feit, Sebastian wilt je leren kennen want ik heb hem een filmpje doorgestuurd vanaf jullie kanaal.' Hij gaat staan. 'Je mag ons helpen om de sport aantrekkelijk te maken voor vrouwen, of je wacht op Sebastian maar dan heb je kans dat het meer gaat worden dan alleen promotie en reclamewerk. Als je hem niet benaderd, zal hij jou benaderen. Voor hem staat dat al vast want hij is zeker wel onder de indruk.'
Max knikt. 'Klopt, hij heeft Sebastian zelfs gebeld.'
Dus ik word nog benaderd door Sebastian Murphy. 'Eigenlijk geef je me niet veel keus. Of ik benader Sebastian of hij benadert mij.' Mijn hersens draaien op volle toeren. 'Ja, ik wil dat er meer vrouwen komen die aan parkour doen maar niet op deze manier. Wanneer gaat die vent mij dan bellen? Dan weet ik hoeveel tijd ik heb om na te denken. Je komt hier met een vraag terwijl je zelf contact genomen heb met je eigen manager. Je zet me voor het blok, Benjamin.'
Hij schudt zijn hoofd kort. 'Je kan altijd gewoon met hem gaan praten en daarna krijg je alle tijd om na te denken. Het is niet dat hij gelijk je antwoord wilt.'
'Maar het liefst ook weer wel en dat komt door jou omdat je een filmpje van ons door gestuurd heb.' Ho, stop, ho. 'Wacht even, heb je een filmpje opgestuurd van mij alleen of van ons als groep?' wil ik weten.
Max houdt zich nu afzijdig.
'Allebei...'
Mijn hand schiet gelijk uit naar zijn wang. 'Klootzak,' is mijn eerste reactie, buiten dat ik hem met een vlakke hand sla.
Benj incasseerde de klap zonder geluid te maken, al is een reactie toch wel te zien en verwachtte hij het niet. Gezien de blik in zijn ogen dat hij geschrokken is.
'Ik kan onmogelijk voor iedereen spreken of beslissen. De anderen zijn hier niet om je zelf een grote mond te geven. Waarom heb je dat gedaan zonder eerst met ons te praten?' boos kijk ik hem aan.
Hij wrijft over zijn zere wang. 'Die video's heb ik anders van YouTube doorgestuurd. Dus het is al toegankelijk voor iedereen.'
Even til ik mijn hand op, en deinst hij achteruit. 'Ik heb liever dat ik, of onze groep, zo ontdekt wordt dan dat een vriend die video expres opstuurt.' Mijn blik gaat naar de klok. 'Ik moet morgen tot vijf uur werken dus ik ben rond half zes thuis. Ik denk dat ik iedereen wel om zeven uur hier bij mij kan hebben. Wees er om zeven uur en dan kun je zelf uitleggen wat je gedaan hebt want dit gaat niet alleen over mij. Eruit nu.'
Max duwt zijn broer mijn kamer uit. 'Ik ben er ook morgenavond. Ik had hem al gewaarschuwd dat je zo zou reageren.'
'Max, ik keur het hele idee niet af,' geef ik aan. 'Ik keur alleen zijn manier van werken af. Hoe de anderen morgen gaan reageren, weet ik niet maar als er iemand haar vuist heft, zal ik haar niet tegenhouden.'
Benj laat zijn hoofd hangen. 'Snap ik.'
Beide mannen vertrekken en laat ik me achterover vallen op bed. Mijn hoofd tolt nog van alles dat gezegd is. De informatie. Het voorstel. Mijn god, wat als we straks continue bezig kunnen zijn met parkour en dat we ook zo ons geld verdienen? Wil ik dat wel? Zou het genoeg geld verdienen om mijn rekeningen te betalen? Of moet ik dit gaan zien als een bijbaantje? Grommend draai ik me om in bed. Om gek van te worden. Waarom doet hij dit?

Reacties (1)

  • Malikx

    Oooh waarom zo moeilijk doen hij wou helpen.
    Vind ik een beetje onredelijk gereageerd maar goed. Verder wel leuk geschreven

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen