Foto bij 024

Taylor Lancaster

Als ik er nog aan denk hoe kwaad ik was op Benj, is het niet vreemd dat ik in staat was om naar Brighton te rennen. Ook al horen de meiden het vanavond, heb ik toch iets gezegd tegen Cameron en Deanna, die net zo kwaad waren en mij tegemoet kwamen bij Beare Green. Om samen verder te rennen naar Surrey Hills Area of Outstanding Natural Beauty. Het uitzicht daar, over een groot deel van het land, heeft me iets kunnen kalmeren maar niet volledig.
'Gaat het wel?' vraagt Cal.
Waardoor ik er weer in gedachten bij ben. 'Laat maar.' Ik sta op en ga een rondje lopen door de sportschool. Dus nu kan ik wachten op het telefoontje van Sebastian Murphy of ik kan hem bellen. Wat is beter? Sowieso dat ik eerst moet wachten tot iedereen het weet. Ik denk serieus dat Jamie en Leah wel uit gaan halen naar Benj.
'Jij bent ver weg in gedachten,' reageert Riley.
Moet die gozer er nu echt elke dag zijn. Dan zie ik waarom hij mijn kant op is gekomen, want zijn hand ligt open. 'Serieus?' vraag ik. Volgens mij doet hij er verstandiger aan om te stoppen met sporten. Misschien is zwemmen veiliger voor hem.
Riley haalt zijn schouders op. 'Mijn velletje kwam er tussen. Onder de kraan houden helpt niet echt.' Hij haalt een papiertje weg.
Waardoor ik kan zien dat het een flinke snee is en ligt zijn vel inderdaad los. 'Kom maar mee.' Volgens mij weet hij de weg blind te vinden naar de EHBO ruimte. 'Hoe gaat het met je hoofd?'
Hij kijkt beschamend weg. 'Al wat beter,' antwoordt hij. 'Nog bedankt.'
Wanneer we net bij de trap staan om naar boven te gaan, hoor ik een stem.
'Tae, ik heb hulp nodig. Ruzie in het parkour,' klinkt Keri in mijn oor.
Net wat ik nodig heb. 'Ga maar naar boven. Er komt zo iemand aan.' Ik ren door naar het parkour gedeelte. Waar ik twee mannen vindt, die dreigend tegenover elkaar staan, en Keri, die niet schijnt te weten wat ze moet doen. Als de een naar de ander uithaalt, spring ik ertussen, vang ik de vuist op en draai de arm in de houdgreep. 'Ophouden.' Het scheelt echt dat ik een meter zeventig ben. Wat je niet klein kan noemen. Ik kijk van Ty naar Jon, wie ik nu in de houdgreep vasthoud. 'Wat is er gebeurd?'
'Hij kwam op mijn deel...'
'Ach man, niks is hier van jou,' zegt Jon met woedende ogen. 'En hij stond mij in de weg. Flikker toch een eind op.'
Ik laat Jon's arm los. 'Vechten lost anders niks op. Afkoelen.' Ik zeg het op een serieuze en rustige stem waardoor beide mannen de afstand wat vergroten tussen hen. 'Ty, linkerhoek en jij, Jon, rechterhoek,' wijs ik nog. Daarna richt ik me op Xander. 'Wat is er gebeurd?' Toch steek ik een vinger omhoog dat hij moet wachten. 'Keri, er staat iemand boven. Zijn hand ligt open.'
Ze knikt en gaat dan naar boven.
'Ik luister.' Ik kijk de man aan.
'Door die hoge muur zagen ze elkaar niet,' wijst Xander, 'en botsten ze op elkaar op de muur. Om samen eraf te vallen.'
Een ander knikt. 'Ze vielen op de mat dus niks ernstigs.'
Alleen hun ego en trots dus, begrijp ik eruit. 'Er is ruimte voor iedereen. Xander, jullie links. De anderen rechts,' vertel ik hen. 'Laat ik het niet merken dat ze elkaar alsnog aanvliegen want dan zijn ze voor een week geschorst.'
Nu knikken ze dat ze het begrepen hebben.
'Jullie hebben nog een half uur voordat er hier les wordt gegeven. Jullie kunnen vanavond weer.' Met die woorden ga ik naar boven en kom ik onderweg Riley tegen.
'Tae...'
'Voor jou is het Taylor,' reageer ik wat kribbig. Wat hebben die mannen tegenwoordig? Het lijken wel zesjarigen in plaats van volwassen mannen.
Riley knikt dan. 'Sorry, Taylor, heb je misschien zin om koffie te gaan drinken met mij?'
Geen idee wat ik er van moet denken. 'Zelfs al zou ik dat overwegen, weet ik niet eens wanneer ik tijd heb.'
'In de avond ben je toch vrij?' zegt hij voorzichtig.
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, in de avond ben ik ook bezet.' Ik moet echt weer gaan trainen met de meiden. Vanavond eerst Benj en de meiden, zodat ze horen wat hij gedaan heeft. Zonder verder nog wat te zeggen, loop ik naar boven naar Keri.

Reacties (1)

  • Malikx

    Oei een gewonden dn een gevexht hahah zal erbij horen zeker w

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen