Foto bij 032

I drank her silence like liquor and it destroyed me the same,
but I fell for all of her,
hopelessly and endlessly.
My soul will always be lifted when she walks into the room
and my blood will always dance when her breath passes through me.
-Christopher Poindexter

Lily-Rose Harper


"Finn." fluisterde ik geschrokken, maar voor ik wist wat er gebeurde, had hij zijn ruwe hand rond mijn hals gevouwen en me hardhandig tegen de bakstenen buitenmuur geramd.
Ik kreunde gepijnigd en greep reflexmatig zijn pols vast, in een poging hem van me af te duwen, maar hij was veel te sterk.
"Laat me los." smeekte ik angstig en met grote ogen. Hij grijnsde enkel smerig, en liet zijn hongerige blik over mijn gezicht dwalen.
"Waarom? Harry is hier niet, of wel? Hoe voelt het dat je prins op het witte paard deze keer niet klaarstaat om je van me te redden?" Tranen sprongen in mijn ogen, terwijl ik de straat wanhopig scande, op zoek naar iemand die me kon helpen.
We waren alleen.
"Kalmeer, liefje, ik ga je geen pijn doen." Mijn blik schoot terug in zijn richting.
"Wat ga je dan met me doen?" piepte ik angstig. Mijn hart klopte in mijn keel en mijn ademhaling verliet mijn mond haperend.
Hij grijnsde.
"Niets. Nu nog niet, tenminste." Verward probeerde ik zijn hand nogmaals van mijn hals af te halen; hij bewoog niet.
"Heeft hij zijn gevoelens voor je al opgebiecht?" sneerde hij spottend. Met betraande ogen staarde ik hem aan.
"Harry heeft geen gevoelens voor me. Hij geeft om me, dat is alles." antwoordde ik angstig naar waarheid. Ik had geen idee wat Finn van plan was, maar ik hield niet van de manier waarop hij me uitdaagde.
"Je bent zo naïef. Hij is smoorverliefd op je." grinnikte Finn, bevredigd grijnzend toen hij mijn verwijdende ogen opmerkte.
"Ik ken hem, Lily. Ik zie dat je meer voor hem betekent dan hij luidop durft toe te geven. Fuck, die jongen heeft waarschijnlijk sterkere gevoelens voor je dan hij zelf kan vatten." Ik slikte en schudde mijn hoofd.
"Het is Rose." fluisterde ik. Dreigend kneep hij mijn keel wat meer dicht. Ik hapte tevergeefs naar lucht.
"Rose. Juist. 'Lily' is Harry's naampje, toch? Romantisch." spotte hij, sceptisch vervolgend: "Hij kon zijn fucking handen niet van je afhouden daarnet."
Een traan liep over mijn wang, terwijl ik me angstig uit zijn greep probeerde te wurmen.
"Ik begrijp waarom, natuurlijk. Ik kijk al uit naar het moment dat ik je voor mezelf zal hebben." Ik schudde mijn hoofd, in hoeverre het mogelijk was in mijn positie.
"Ik zal nooit van jou zijn." zei ik zacht. Hij snoof.
"Schattig dat je ervan uitgaat dat ik je toestemming zou vragen voor ik je van Harry afneem. Alsof hij je ooit vrijwillig aan me zou geven." Hij grinnikte eens.
"Dat is net het spel, Lily. Jij verandert Harry in een jongen die ik in mijn boksring niet kan gebruiken. Je maakt hem zwak. En dat moet ik fiksen, dat begrijp je wel." Ik reageerde niet.
"Gelukkig weet ik hoe. En aangezien je toch zoveel om je vechter lijkt te geven, mag jij me helpen." Hij boog zich naar me toe en bracht zijn lippen tot bij mijn oor. Angstig probeerde ik weg te buigen; het had geen zin.
"Zie, jij bent zijn zwakke plek, Lily. En door jou van hem af te nemen, neem ik zijn zwakke plek weg."
"Je bent gestoord." antwoordde ik, op het punt in huilen uit te barsten. Ook al zou hij nu niets doen, ik voelde me allesbehalve veilig.
"En jij bent een complicatie. Eén die ik niet kan gebruiken." gromde hij. Ik slikte en kauwde zenuwachtig op mijn lip.
"Je maakt een redeneringsfout. Als je mij iets aandoet, ben je Harry zeker kwijt." Ik hoopte van harte dat ik gelijk had, en dat Harry inderdaad genoeg om me gaf om zich mijn lot aan te trekken. Finn lachte enkel koeltjes.
"Denk je? Heeft hij je al verteld over Mike, zijn gouden broer? Hij was kwetsbaarder dan ooit na zijn triestige dood. Het heeft ons niet veel moeite gekost Harry het juiste pad weer op te helpen." Hij snoof en vervolgde: "Mijn pad."
Hij haalde zijn schouders op en zei, quasi nonchalant: "Wie zegt dat het met jou niet opnieuw zou werken?" Ik beet op mijn lip en verdrong mijn tranen.
"Hoe kan je zo wreed zijn? Harry was Mike net verloren! Natuurlijk was hij kwetsbaar!" reageerde ik fel, mijn angst trachtend om te zetten in woede.
"Wees niet zo naïef! Denk je dat je Harry zoveel beter is? Je gevoelens voor hem zijn bullshit!" snauwde hij. Ik ademde fel in en uit.
Abrupt liet Finn me los. Mijn handen vlogen direct naar mijn hals, terwijl ik angstig achteruit deinsde. De muur drukte pijnlijk in mijn rug, maar ik voelde het amper.
"Geniet nog maar wat van elkaar nu het nog kan." grauwde hij, zijn vinger naar me uitstekend.
"Als je hem toch zo graag wilt raken, waarom doe je me nu dan niet iets aan? Of ben je enkel aan het bluffen?" antwoordde ik kwaad. Ik vroeg me af waar ik de moed in godsnaam vandaan haalde.
Finn keek me walgend aan.
"Ik bluf nooit, liefje." Hij zette een stap naar me toe boog dreigend over me heen, zijn grillige litteken als een extra angstaanjagende factor.
"Ik wacht nog even af. Tot zijn gevoelens voor je zo sterk worden, dat jou van hem afnemen extra pijnlijk wordt. Ik wacht tot hij zijn hart volledig voor je openstelt. Tot hij van je begint te houden. En dan pak ik zijn grote liefde af."
Ik slikte en schudde mijn hoofd opstandig.
"Je gaat ervan uit dat hij ooit van me zal houden. Je hebt het mis." mompelde ik, en ook al probeerde ik zelfzeker over te komen, ik kruiste mijn armen toch beschermend voor mijn borstkas. Hij keek me onderzoekend aan. Toen grijnsde hij lichtjes.
"Het is een kwestie van weken of maanden. Hij adoreert je, ik zie het in zijn ogen. Zielig." Ik fronste en ontweek zijn blik.
"En ik weet dat jouw gevoelens voor hem ook aan het groeien zijn. Is het niet? Prinsesje." spotte hij.
Hij schudde nog één keer zijn hoofd, maar zette toen een stap achteruit.
"Het is niet persoonlijk, Lily. Maar ik heb mijn beste bokser nodig." zei hij schouderophalend. Ik slikte en schuifelde al subtiel in de richting van de voordeur.
"Ik vraag me of hij je beste bokser zal willen blijven als ik hem vertel dat je hier was." reageerde ik fel, hoewel mijn stem angstig en aarzelend klonk. God, ik was zo bang van hem...
Hij lachte snerpend.
"Je gaat hem helemaal niets vertellen." spotte hij.
"En waarom niet?" vroeg ik quasi defensief, ook al sidderde ik uit angst voor de man voor me. Ik zette nog twee extra stappen, tot ik recht voor de deur stond, klaar om naar binnen te vluchten.
"Omdat hij dan recht naar me toe komt. Vertel hem alles en laat hem me erna gewillig opzoeken om me te confronteren. Hij kan zijn fucking handen niet thuishouden, dat weet jij evengoed. En ik ben niet bang van hem, zoals al die anderen." Hij keek me uitdagend aan.
"Ik ga hem niet laten winnen als hij een gevecht met me start, Lily." Ik slikte, goed beseffend dat Finn gelijk had.
Ik kon het risico niet nemen ervan uit te gaan dat Finns actie Harry te weinig zou kunnen schelen om hem niet op te zoeken. Want als hij het wel deed, was ik er zeker van dat Finn zich niet zou inhouden. En ik had Harry al meer dan genoeg verwond en vol blauwe plekken naar huis zien komen.
Verslagen keek ik naar de grond.
"Ik ben blij dat we elkaar begrijpen." grijnsde Finn. Ik slikte en greep de deurklink achter me al vast.
"Slaap zacht, Lily." spotte hij nog, voor hij zich van me afwendde en wegliep.
Met gejaagde ademhaling draaide ik me om, vliegensvlug, en snelde het gebouw binnen. Onrustig sloot ik de deur en bleef er paniekerig bij staan, mijn handen ertegen als om te voorkomen dat iemand anders me kon volgen.
"Oh my god. Oh my god, oh my god." fluisterde ik angstig, waarna ik enkele stappen achteruit zette en mijn hand voor mijn mond sloeg.
Al die keren dat ik mezelf er de voorbije dagen van had proberen te overtuigen dat Finn helemaal niet zo gevaarlijk was als ik initieel had gedacht, en dat Harry had overdreven; net toen ik het weer aandurfde alleen op straat te gaan, confronteerde hij me op deze manier...
Ik slikte en verplichte mezelf me te focussen op mijn ademhaling. Met een trillerige zucht sloot ik mijn ogen en leunde tegen de muur, terwijl ik mijn hoofd probeerde leeg te maken en bleef fluisteren dat hij weg was.
Het duurde minuten voor ik zelfs een beetje kon kalmeren, en met tranen in mijn ogen haalde ik een hand door mijn golven.
Als Finn echt meende wat hij had gezegd...
Maar wat moest ik doen? Naar de politie stappen? Voorgoed uit de loft vertrekken?
Als ik nu wegging zonder uitleg, zou Harry me nooit met rust laten tot hij een deftige uitleg kreeg. Plus, ik kon het niet verdragen het zelfs maar te denken: hem en de rest van mijn nieuwe vrienden nooit meer zien? De gedachte alleen was al te pijnlijk. Het was overigens ook niet het juiste moment overhaaste beslissingen te nemen.
Ik kon het Harry alleszins niet vertellen, want hoe vreselijk ik het ook vond, Finn had gelijk gehad. Hij zou Harry niet sparen als het uitdraaide op een gevecht tussen de twee.
Misschien kon ik erover praten met Sophia? Of Stella? De jongens waren geen optie, want ik wist zeker dat ze me zouden verplichten het allemaal op te biechten aan Harry.
Zenuwachtig en ten einde raad slikte ik nog eens, maar verplichtte mezelf toen rustig te worden en naar boven te gaan.
Er was niets dat ik op dit moment kon doen...
Misschien kon ik proberen Harry te vermijden? Hem uit mijn buurt proberen te houden?
Maar ik wist wat dat had opgeleverd toen de rollen omgedraaid waren geweest en hij net hetzelfde had gedaan. Het had enkel averechts gewerkt.
Ik beet nerveus op mijn lip toen ik de lift instapte, nog steeds met trillende benen.
We zaten zo hard in de problemen, meer dan elk van ons kon beseffen...
Toen ik boven aankwam, klopte ik afwezig op de voordeur, me afvragend of er anderen thuis zouden zijn. Ik had geen zin om alleen te moeten wachten tot Harry terugkwam. De gebeurtenissen van Finn spookten nog te veel door mijn hoofd, en ik voelde me allesbehalve op mijn gemak.
Tot mijn opluchting opende Aiden de deur. Verrast keek hij me aan.
"Rose! Je bent er!" Ik glimlachte geforceerd en liep langs hem de loft binnen.
"Heb je Harry nog gezien? Hij was op zoek naar je!" riep Louis vanuit de zetel. Ik aarzelde even, terwijl ik mijn jas uittrok en mijn schoenen onder de kapstok uitschopte.
"Eh... Ja, heel kort. Hij komt straks terug, dacht ik." antwoordde ik afwezig. Ik voelde de brandende blikken van mijn huisgenoten in de zetel op me, maar ik negeerde het en ging aan de grote glazen tafel zitten.
"Waar ben je de hele dag geweest?" vroeg Aiden nieuwsgierig, toen hij langs me liep, terug naar de rest.
"Op school. Ik heb gestudeerd." Hij fronste.
"Je bent vroeg vertrokken deze ochtend." zei hij argwanend. Ik haalde enkel mijn schouders op. Ik had Harry ook nog niet verteld dat ik in eerste instantie naar Columbia was gegaan om Emily te vinden, in de hoop onze ruzie op te lossen. Maar ze was niet op haar kamer geweest, en ik begon meer en meer te vermoeden dat het nutteloos was te proberen opnieuw contact te zoeken met haar.
Aiden keek me nog een tel aan, maar wandelde toen verder, en liet me alleen aan tafel zitten, terwijl ik, nog steeds nerveus, mijn schoolboeken uit mijn boekentas haalde en afwezig mijn planning voor me legde.
Het lukte me niet me te concentreren, en er was een deel van me dat me tegenhield met Sophia en Stella te gaan praten over wat ik net had meegemaakt. Ook al zaten ze met Aiden en Louis in de zetel, en kon ik hen makkelijk terzijde nemen, ik deed het toch niet.
Ik was nog steeds lichtjes geschrokken en paniekerig toen ik een uur later iemand op de voordeur hoorde kloppen.
Niemand in de zetel reageerde, dus ik stond aarzelend recht en wandelde angstig naar de voordeur. Heel kort sloot ik mijn ogen. Ik haalde diep adem, voor ik de deur opende met een hevig kloppend hart. Ik huilde haast van opluchting toen ik Harry zag staan.
Zijn wangen waren rood en zijn haar wild. Ik snoof dankbaar zijn parfum op terwijl hij langs me liep: fris en mannelijk, met de prominente geur van sigaretten, alsof hij net weer had gerookt.
Ik sloot de deur en keek hem aan toen hij fronsend zei: "Heb je mijn sleutels?"
Met een knikje haalde ik ze uit mijn broekzak en overhandigde ze hem. Hij liet ze afwezig in zijn jaszak glijden, voor hij zijn bomberjack uittrok en aan de kapstok hing.
"Scheelt er iets? Je kijkt bezorgd." vroeg hij plots argwanend, terwijl hij zijn ogen onderzoekend over me heen liet glijden. Ik slikte en schudde snel mijn hoofd.
"Nee, niets." mompelde ik. Hij bleef me een tel bestuderen, maar humde toen en keek achter ons, naar de zetels.
"Kom je binnen tien minuten naar mijn kamer? Ik moet iets met je bespreken." vroeg hij op gedempte toon, als om er zeker van te zijn dat niemand meeluisterde. Ik trok mijn wenkbrauwen op, knikte toen langzaam en glimlachte zwak.
"Mooi zo." knikte hij, waarna hij vluchtig over mijn wang aaide, maar zich toen omdraaide en naar zijn kamer slenterde, de moeite niet nemend zijn huisgenoten te begroeten.
Ik blies wat lucht naar buiten toen hij zijn deur met een klap achter zich in het slot liet vallen, en ging terug gaan zitten aan tafel. Ik had nog precies tien minuten om te ontspannen, voor ik naar hem toe zou moeten gaan en hij, opmerkelijk als hij was, niet veel nodig zou hebben om te vermoeden dat er iets mis was.

Even later klopte ik aarzelend aan, negerend dat Louis onderzoekend in mijn richting keek. Het was duidelijk dat hij het afkeurde dat ik Harry opnieuw opzocht.
"Kom binnen." hoorde ik zijn hese stem aan de andere kant van de deur. Ik schoot opgelucht zijn kamer binnen, waar ik kon ontsnappen aan mijn nieuwsgierige vrienden in de sofa's.
Harry stond bij zijn vensterbank, in een wit T-shirt en zijn rode sportshort, en met, in hoeverre ik het goed kon zien, een brief in zijn handen. Hij stak het met een diepe zucht weg in een envelop en propte het in de achterzak van zijn short, voor hij zich naar me omdraaide.
"Je bent er." mompelde hij. Ik vouwde mijn handen zenuwachtig in en uit elkaar, en ontweek zijn blik.
Finn spookte door mijn hoofd.
"Lily, what the fuck scheelt er met je?" vroeg hij opnieuw, terwijl hij me wenkte. Ik wandelde naar hem toe en hield voor hem halt. Tot zover mijn pogingen ontspannen te lijken...
"Niets." loog ik. Hij greep mijn kin en richtte mijn gezicht op dat van hem.
"Niets, ik zweer het! Het was gewoon een hectische dag, dat is alles." zei ik. Ik probeerde zo onschuldig mogelijk in zijn samengeknepen, groene ogen te kijken.
Hij fronste en liet me langzaam los.
"Komt het door wat ik je heb verteld?" vroeg hij, plots onzeker. Geschrokken keek ik hem aan.
"Wat? Harry, nee! Ik ben blij dat je het hebt verteld, oké?" reageerde ik direct, terwijl ik zijn grote hand in de mijne nam en mijn hoofd schudde. Hij zuchtte diep.
"Oké." prevelde hij. Ik forceerde een glimlach.
"Oké." fluisterde ik ook.
"Waarom wilde je me spreken?" vroeg ik onmiddellijk erna. Hij zweeg even.
"Ik wilde zeker weten dat alles oké met je is na vandaag." mompelde hij uiteindelijk, terwijl hij zijn hand omhoog bracht en met zijn knokkels over mijn kaaklijn streelde. Ik sloot kort mijn ogen.
"Hmmm." humde ik.
"Oké."
"Oké." fluisterde ik weer. Nog voor ik echter iets anders had kunnen zeggen, had hij zich voorover gebogen en zijn zachte lippen op de mijne gedrukt. Ik smaakte zijn sigaretten nog lichtjes, maar het kon me niet schelen. Onmiddellijk greep ik de stof van zijn T-shirt vast. Hij nam mijn middel in zijn grote handen en kuste me langzaam en teder. Geduldig tuitte hij zijn lippen, die van mij heel zacht kussend.
Martelend traag ving hij mijn onderlip tussen die van hem, en verstrengelde zijn ene hand in mijn golven. Hij kamde door de warrige plukken haar met zijn lange vingers. Een rilling van genot liep over mijn rug; heel even vergat ik Finns dreigementen.
Ontspannen genoot ik van Harry's liefkozingen, terwijl ik me afvroeg waarom hij sinds gisteren plots zo teder met me was, en opeens de behoefte had gevoeld een belangrijk deel van zijn levensverhaal met me te delen.
Wat was er veranderd?
Onverwachts greep hij mijn heupen met beide handen steviger beet en draaide ons om, zodat hij me zachtjes tegen zijn vensterbank kon duwen.
Ik legde mijn handen rond zijn nek en kuste hem verlangend, het tempo opdrijvend. Hij gromde goedkeurend en kantelde zijn hoofd.
Hij liet zijn handen omhoog glijden, tot rond mijn ribben, en tilde me moeiteloos op de stenen vensterbank, al zette hij me op het randje, zodat hij probleemloos tussen mijn benen kon staan.
Ik draaide mijn hoofd en kuste langs zijn kaaklijn, terwijl ik hem dichter tegen me aan trok en mijn handen over zijn borstkas naar beneden liet glijden.
"Shit, ik zou je voor de rest van mijn fucking leven kunnen kussen en nog steeds niet genoeg van je krijgen." mompelde hij hees in mijn oor, toen ik mijn lippen zacht tegen zijn nek had gedrukt.
Zijn geur en krullen omringden me, en genietend begroef ik mijn neus in de holte tussen zijn hals en schouder, amper beseffend wat ik aan het doen was.
Hij zuchtte en streelde met zijn grote handen langs mijn bovenbenen.
"Waarom zeg je niet gewoon wat er met je scheelt, prinses?" fluisterde hij in mijn oor.
Ik hief mijn hoofd langzaam op en kuste hem traag.
"Er scheelt niets." antwoordde ik, toen ik me kort terugtrok, maar direct daarna weer een zachte kus op zijn roze lippen drukte.
"Je liegt." beschuldigde hij me. Hij liet zijn handen rond mijn heupen rusten.
"Ik lieg niet." ontkende ik.
"Je bent fucking gespannen." gromde hij opstandig, hoewel hij me wel gewillig korte tedere kusjes op zijn mond liet drukken.
"Help me dan ontspannen." fluisterde ik, voor ik zijn nek greep. Ik kuste hem opnieuw.
"Daag me niet uit." waarschuwde hij me duister. Hij bracht zijn handen omhoog en verstrengelde ze in mijn warrige golven, toelatend dat ik hem aan zijn middel dichter naar me toe trok.
Plots verlangend opende hij zijn lippen en kantelde zijn hoofd, zodat zijn zachte bruine krullen mijn wang raakten. Tergend traag liet hij zijn grote handen naar beneden glijden, langs mijn nek en over mijn borsten tot aan mijn middel, terwijl ik zijn haar uit de weg duwde en ontspande toen hij me nog meer naar de rand van de vensterbank trok.
Met een zachte, verwonderde kreun voelde ik hoe hij zijn heupen langzaam tegen die van mij rolde.
God, hij wist zo goed wat hij deed. Zo ervaren en aantrekkelijk...
Hij hield me vast met zijn grote handen rond mijn middel, zodat ik mijn evenwicht kon bewaren op de stenen boord van zijn vensterbank.
Als hij zou weten dat er helemaal niets was wat hij nog kon doen om te voorkomen dat ik uiteindelijk zou vallen...
Finn, Marcus... Het was een kwestie van weken voor dit alles ontplofte in ons gezicht en ik hem voorgoed kwijt zou zijn.
Abrupt verstijfde ik wat in zijn greep toen ik me Finns dreigementen weer voor de geest haalde. Mijn ogen vlogen open. Hij trok zijn hoofd achteruit en keek me fronsend aan. Ik forceerde een glimlach en kuste hem onmiddellijk opnieuw.
"Lily." gromde hij, terwijl hij me achteruit duwde.
"Hou op met liegen. What. The. Fuck. Is er mis?" snauwde hij nu bijna. Ik zuchtte en keek naar waar mijn vingers zenuwachtig met de stof van zijn witte T-shirt speelden, ter hoogte van zijn schouder.
"Ik ben gewoon moe, dat is alles." mompelde ik. Onverwachts nam hij mijn middel echter steviger vast en tilde hij me van de vensterbank.
"Je bent zo fucking koppig." reageerde hij kwaad. Teleurgesteld leunde ik achteruit en kruiste mijn armen voor mijn borstkas.
"Sorry." Hij snoof en zette zijn ene hand tegen het raamkozijn, zodat hij over me heen kon buigen.
"Sorry omdat je koppig bent? Of sorry omdat je me niet vertelt wat er is?" Ik keek op in zijn mooie groene ogen. Kort beet ik op mijn lip.
"Het is Marcus, oké? Ik ben bang voor wat hij zal doen als hij dit ontdekt." loog ik zo overtuigend mogelijk, en dapper bleef ik hem aanstaren. Een tel bestudeerde hij me onderzoekend, maar besloot toen tot mijn opluchting me te geloven.
"Ik heb je al beloofd dat ik vanaf nu voorzichtiger zal zijn, oké?" zuchtte hij gefrustreerd.
"Dat betekent niet dat hij het niet zal ontdekken." antwoordde ik. Tot mijn verrassing grijnsde hij enkel.
"Dat hij wat zal ontdekken? Hmm? Dat je verliefd op me bent?" vroeg hij suggestief, terwijl hij met zijn vingertoppen over mijn wang streelde. Hij beet kort op zijn onderlip en probeerde zijn prachtige glimlach tevergeefs te onderdrukken.
Ik greep zijn hand en duwde hem weg, afkeurend met mijn tong klakkend.
"Je bent zo kinderachtig." zei ik blozend. Hij grinnikte enkel, maar schudde toen zijn hoofd.
"Maak je niet zo druk, Lil. Ik zorg ervoor dat hij niets te weten komt, oké?" mompelde hij. Ik knikte langzaam. Hij fronste even, en streelde aarzelend met zijn grote handen langs mijn zijden.
"Dan kan je ophouden aan hem te denken. Oké?" probeerde hij zo nonchalant mogelijk te zeggen, al faalde hij grandioos. Ik keek vanonder mijn wimpers naar hem op en lachte zachtjes
"En ophouden hem je te laten kussen." mompelde hij erna, waarna hij kort met zijn tanden knarste en zijn armen losjes rond me heen sloeg. Ik legde mijn handen op zijn borstkas.
"Ik heb hem me maar twee keer laten kussen." glimlachte ik. Hij likte over zijn lippen en keek diep in mijn ogen.
Even was het stil, maar toen kuchte hij.
"En wat nog? Wat heb je hem nog laten doen?" vroeg hij twijfelend, alsof hij bang was voor het antwoord. Ik zweeg even, maar schudde toen mijn hoofd.
"Niets." Zijn ogen lichtten op.
"Niets? Maar je..."
"Ik heb gelogen." onderbrak ik hem, direct erna vervolgend, beschaamd en met rode wangen: "Ik was nog steeds kwaad op je en ik wilde je jaloers maken, denk ik."
"Fucking hell, Lily." zuchtte hij, al leek hij wel te ontspannen.
"Ik was jaloers, oké?" gromde hij. Hoofdschuddend gaf hij een tik op mijn achterste.
"Er is serieus iets mis met je." mompelde hij. Ik snakte naar adem en duwde zijn arm weg.
"Sorry." reageerde ik geamuseerd. Hij duwde zijn neus plagerig tegen die van mij en kneep in mijn zij.
Met een giechel greep ik zijn polsen, maar hij was te sterk voor me en kriebelde me opnieuw grinnikend.
"Harry, stop!" lachte ik, terwijl hij me tegen zijn vensterbank drukte.
"Je hebt me doen geloven dat je fucking Marcus aan je had laten zitten. Ik stop wanneer ik wil." grijnsde hij. Hij deed me opnieuw schaterlachen. Ik probeerde zijn handen weg te duwen.
"Haz, nee!" giechelde ik. Lachend duwde hij zijn mond op de mijne. Speels zoog hij aan mijn onderlip, en trok er vervolgens aan met zijn tanden, voor hij hem losliet en me opnieuw kuste.
"Hmmm." humde ik genietend. Hij nam mijn heupen en leidde ons langzaam naar zijn bed, voorzichtig achteruit stappend tot aan zijn matras.
"Fuck, ik kan niet van je blijven." gromde hij, toen hij zich had losgetrokken, voor hij me opnieuw verlangend kuste en langzaam ging zitten. Hij trok me schrijlings op zich, en liet zijn grote handen tot onder mijn T-shirt glijden, terwijl ik die van mij in zijn nek legde.
Onhandig kroop hij met me verder zijn bed op.
Ik verstrengelde mijn vingers in zijn lange krullen en relaxte in zijn greep.
De spanning tussen ons was niet te negeren, en de seksuele lading in de kamer maakte het amper mogelijk normaal te ademen. Ik besefte dat dit ergens heen aan het leiden was, maar het beangstigde me nauwelijks. Wat het ook was dat hij met me van plan was, ik wist dat ik hem niet zou tegenhouden.
Zijn aanwezigheid en aanrakingen bedwelmden me in die mate dat ik niet meer helder kon denken.
En ik vertrouwde hem.
Ik vertrouwde hem misschien meer dan ik zou moeten doen, maar ik deed het hoe dan ook.
Hij zou me veilig houden. Voor me zorgen.
Met een zacht smakje trok hij zich los, en liet zijn ogen ademloos over mijn gezicht flitsen. Hij streelde mijn wilde, warrige golven uit mijn gezicht en schudde zijn hoofd.
"Ik kan niet inschatten hoe ver ik kan gaan met je, Lil. Zeg me wanneer ik moet stoppen, oké?" hijgde hij lichtjes. Ik glimlachte kort en knikte. Hij humde goedkeurend en drukte zijn zachte lippen direct erna tegen de warme huid van mijn nek.
Abrupt sloeg hij zijn ene arm rond mijn middel en draaide ons om, zodat hij me op zijn bed kon neerleggen.
Met grote ogen keek ik naar hem op, verlangend zuchtend toen ik zijn prachtige gezicht bestudeerde. Hij boog voorover en kuste me heel langzaam, terwijl zijn hand onder mijn T-shirt gleed. Hij streelde over mijn buik en liet zijn vingers traag naar beneden dansen.
"Harry?" fluisterde ik, toen hij zijn zachte lippen in mijn nek had gedrukt.
"Hmmm?" humde hij afwezig. Hij richtte zijn hoofd op en kuste me opnieuw, zijn roze lippen rond die van mij gevouwen. Ik liet mijn ogen dichtvallen en hield zijn dikke bruine krullen vast, terwijl hij zijn mond opende en met het puntje van zijn tong langs mijn onderlip gleed.
Met zijn ene hand greep hij het laken naast mijn hoofd steviger vast; met de andere opende hij de knop van mijn jeans voorzichtig.
"Wil je me weer goed laten voelen?" vroeg ik zachtjes tegen zijn zachte haar. Zijn lippen streelden terwijl langs mijn sleutelbeen. Hij liet een haast onhoorbare kreun horen en krulde zijn linkerhand rond de achterkant van mijn bovenbeen. Gewillig liet ik hem mijn dijen spreiden, zodat hij zijn warme lichaam ertussen kon plaatsen en mijn achterste in zijn grote palm kon nemen.
Opnieuw kuste hij me, nu gejaagder dan voorheen, alsof hij zijn geduld en zelfbeheersing aan het verliezen was.
Het kon me niet schelen.
Ik kreunde zacht toen hij de rand van mijn jeans nam en hem traag over mijn billen naar beneden trok. Met een protesterend geluid liet ik hem de kus verbreken, en ongeduldig schopte ik mijn sneakers uit, zodat hij mijn broek over mijn benen naar beneden kon trekken.
Ademloos zag ik hoe hij mijn jeans onbedachtzaam op de grond naast zijn bed liet vallen en zijn groene ogen over me heen liet glijden. Ik slikte, uitermate bewust van mijn eigen lichaam, halfnaakt en kwetsbaar op zijn lakens.
"Fuck, je bent zo fucking mooi, Lily." mompelde hij, zijn pupillen haast zwart en zijn handen tot vuisten gebald. Ik slikte en duwde me rechtop met mijn handen achter me, net toen hij naar me toe kroop en over me heen wilde buigen. Mijn neus botste tegen die van hem, en met een giechel legde ik mijn hand in zijn nek.
Hij grijnsde en kuste me speels, met een geamuseerde grom vervolgend: "En fucking onhandig." Ik lachte opnieuw en haakte mijn vingers achteloos achter de band van zijn rode sportshort, al was het maar om hem dichter tegen me aan te trekken, terwijl ik de andere achter me op het laken liet steunen
Hij zoog wat lucht naar binnen en keek naar mijn hand, terwijl hij die van hem op mijn wang legde en met zijn vingers in mijn nek zacht aan mijn donkerblonde golven trok.
Ik fronste, en in een helder moment zag ik flarden van een fantasie die ik niet eens beseft had te hebben.
"Ik wil jou ook goed laten voelen." fluisterde ik plots. Zijn blik vloog omhoog, van zijn heupen naar mijn ogen. Slikkend streelde hij met zijn duim over mijn jukbeen.
"Als je... Als je wilt, dan..." Hij slikte opnieuw en liet zijn prachtige, betoverende ogen over mijn lichaam glijden.
"Heel graag." smeekte ik haast. Hij knikte langzaam en boog traag voorover, zodat hij zijn zachte lippen teder op die van mij kon drukken.
"Geef je hand, baby." fluisterde hij. Met haperende ademhaling gehoorzaamde ik hem, en snakte naar adem toen hij mijn palm rond zijn kruis vouwde, over de stof van zijn short. Hij fronste en leek geen gêne te hebben over het extreem intieme moment.
Ontzet voelde ik hem in mijn hand: groot en zwaar en hard, en zoveel andere zaken die ik nooit in mijn hele leven had gedacht te voelen.
"Moet ik... Moet ik je... Ook aanraken? Ik weet niet hoe ik..." Ik viel weer stil en keek verward op naar zijn prachtige gezicht. Hij slikte en schudde zijn hoofd.
"Dat is voor een andere keer. Oké, prinses? Ik wil ons allebei een goed gevoel geven vanavond." antwoordde hij hees. Niet-begrijpend flitsten mijn ogen tussen die van hem, maar hij boog voorover en kuste me enkel zacht, terwijl hij mijn hand langzaam wegduwde.
Ik ontspande gewillig toen hij me achterover duwde en voorzichtig neerlegde op zijn matras. Hij kuste me nog steeds verlangend, zijn lichaam tussen mijn gespreide benen en zijn ene hand verstrengeld in mijn haar.
Hij verbrak de kus niet toen hij zijn vingers langs mijn nek naar beneden liet glippen en de knopjes van mijn blouse behendig opende. Met een kreun duwde ik zijn T-shirt evenzeer omhoog, en onderbrak hem halfweg zijn handeling, zodat ik hem van me af kon duwen en hij me kon helpen zijn wijde witte shirt uit te trekken. Hij torende op zijn knieën over me heen.
Ik duwde het kledingstuk van ons weg en liet mijn handen bewonderend over zijn bovenlichaam glijden, de tatoeages en nog steeds zichtbare verwondingen van zijn laatste wedstrijd als bewijs van zijn wilde, gevaarlijke levensstijl. Op de meest vreemde manier wond het me enkel nog meer op.
Hij streek mijn haar uit mijn gezicht en liet me zijn lichaam geduldig onderzoeken. Met een diepe kreun greep hij mijn golven echter in zijn vuist toen ik onverwachts wat naar hem toe schoof en mijn lippen net boven de zwarte vlinder op zijn buik drukte, recht op een zilverkleurig, maanvormig litteken -een van de zovelen op zijn perfecte torso.
"Fuck, Lily." vloekte hij, toen ik zijn heupen nam en duidelijk maakte dat ik wilde dat hij neerlag. Met donkere ogen deed hij wat ik van hem verlangde, en haalde zwaar ademend een hand door zijn lange haar.
Ik ging schrijlings op hem zitten, tot mijn spijt falend mijn verlegenheid en onzekerheid volledig voor hem te verstoppen. Vragend keek ik op hem neer, mijn ogen groot en aarzelend.
Hij fronste en schudde zijn hoofd. Haast gefrustreerd staarde hij naar me.
"Fuck, kijk niet zo fucking onschuldig. Je maakt me fucking gek." snauwde hij, terwijl hij zijn handen naast zich balde en zijn heupen wat omhoog duwde.
"Shit, kom hier. Kus me, Lily." gromde hij. Ademloos boog ik voorover en drukte mijn lippen verlangend op de zijne. Onmiddellijk kwam zijn dominante karakter naar boven, en lichtjes onhandig voelde ik hoe hij onder me uit zijn rode sportshort wriemelde en het over zijn lange benen naar beneden sjorde.
Direct erna greep hij mijn lichaam echter stevig vast. Zijn begerige handen gleden over mijn achterste en lieten sporen achter op mijn bleke huid: de markering van de ondraaglijke spanning tussen ons.
Ik kreunde verrast, mijn handen naast zijn hoofd onmiddellijk klauwend, zijn laken tussen mijn vingers.
"Harry." smeekte ik, al wist ik niet wat ik precies verlangde, op het moment dat zijn lange vingers in mijn witte broekje gleden en ruw over me heen wreven.
Dit ging plots allemaal zo snel, en zo hevig, dat mijn hoofd tolde en mijn bewustzijn de controle over mijn eigen lichaam verloor.
Ik snakte genietend naar adem en verstopte mijn gezicht in zijn nek, terwijl ik mijn ene hand over zijn borstkas naar beneden liet glijden, tot aan zijn middel.
"Beweeg tegen me, baby." hijgde hij plots. Verrast voelde ik hoe hij zijn vingers wegtrok, en in de plaats daarvan mijn beide heupen vastnam.
"Wat?" mompelde ik verbaasd, maar zweeg abrupt toen ik voelde hoe hij mijn kruis probleemloos tegen het zijne rolde. De adem stokte in mijn keel. Zijn mond vertrok en met samengeknepen ogen ontspande hij onder me.
De lust en opwinding nam mijn lichaam over, en onmiddellijk imiteerde ik zijn beweging, al voelde het lang niet zo goed nu hij me niet langer leidde. Ik fronste en keek hem gefrustreerd aan.
Hij grijnsde slechts en draaide ons om op zijn matras, zijn kruis prominent tussen mijn heupen, en mijn benen gewillig gespreid voor hem.
"Vind je dit leuker, baby? Wanneer ik de leiding neem? Hmmm?" gromde hij hees. Ik beet hard op mijn lip en knikte.
Probleemloos vond hij het perfecte ritme voor ons, zijn heupen op de meest martelend trage, verleidelijke manier tegen die van mij rollend, wrijving veroorzakend tegen mijn meest gevoelige plekje.
Ik kreunde zacht en beet hard op mijn lip; ik besefte dat we niet alleen in de loft waren, al maakt dat deze ervaring op de vreemdste manier enkel nog zoveel beter. De spanning wond me op.
Hij ademde zwaar boven me en liet zijn ogen over me heen glijden: mijn half geopende blouse, mijn gespreide benen, mijn grote ogen en wilde golven, mijn wangen rood en mijn huid glanzend door de inspanning.
Ik voelde me zo naakt en weerloos onder zijn priemende blik, maar mijn hoofd was zo gevuld met gedachten over de prachtige man op me, dat ik geen tijd had me zorgen te maken over mijn onzekerheden.
"Fuck, dit is zo fucking fout." vloekte hij plots, voor hij voorover boog en mijn lippen kuste.
"Ik zit zo zwaar in de shit, baby. Door jou. Ik kan niet uit je fucking buurt blijven. Ik kan mijn fucking handen niet van je houden. Ik moet je constant bij me hebben, naar je kunnen kijken." Hij kreunde en vervolgde: "Je kunnen aanraken."
Mijn hart sprong op.
Hij gromde en dreef het tempo wat op, terwijl hij zijn hoofd draaide en zijn neus tegen mijn hals drukte.
"Je maakt me gek. Fucking krankzinnig." Ik drukte mijn nagels in zijn onderrug en keek ademloos naar hoe hij zijn bovenlichaam weer oprichtte.
Hij was betoverend.
Ik had hem nog nooit op deze manier gezien: zo open en intens genietend, zo kwetsbaar... Zo prachtig.
"Harry." kreunde ik, toen hij binnensmonds vloekte en met zijn knokkels langs mijn wang streelde. Ik trok mijn neus op en boorde mijn tanden in mijn onderlip uit puur genot.
"Hoe voelt het, prinses?" fluisterde hij, te overweldigd om normaal te kunnen praten.
"Zo goed." antwoordde ik met een piepje, doch niet toelatend dat hij zijn vingers onder mijn beha liet glippen.
"Nee." protesteerde ik zwak. Ik voelde me comfortabel bij hem. God, hij kon me zaken laten doen waarvan ik nooit had gedacht het ooit te durven, maar ik bleef nog steeds het onschuldige, preutse, zeventienjarige meisje dat enkele weken geleden voor het eerst bij hem op de stoep had gestaan.
En ik zag dat hij het besefte toen hij zijn hand respectvol terugtrok. Hij boog voorover en kuste mijn lippen zacht.
"Sorry, ik..." begon ik, maar hij legde me het zwijgen op met een 'sshht' tegen mijn mond.
Toch verdedigde ik mezelf, toen hij onze kus verbrak: "Ik weet dat je me al... Dat je me al gezien hebt, maar vandaag is... Ik voel me..."
Ik had moeite na te denken en woorden in mijn hoofd te vormen, nu hij me dichter en dichter tot bij mijn hoogtepunt bracht. Ik kreunde en gaf het op, in de plaats daarvan kijkend naar hem, compleet verwonderd door het zicht voor me.
Hij beet hard op zijn onderlip en gromde diep; het geluid vibreerde door zowel zijn als mijn lichaam.
"Haz...." begon ik, maar hij boog voorover en nam mijn hand, zodat hij mijn vingers in zijn bruine krullen kon begraven.
"Fucking hell, ik ga komen." kreunde hij. Genietend richtte ik me wat op, zodat ik zijn warme nek kon kussen, maar hij duwde me met zijn hand op mijn buik ruw weer neer op zijn matras.
"Nee." snauwde hij haast, terwijl hij zijn hand op mijn wang legde en nog wat sneller tegen me bewoog.
Mijn ogen vielen dicht, maar opnieuw protesteerde hij: "Ik wil je zien, baby girl. Toon me die mooie ogen." Abrupt deed ik wat hij vroeg, en met een goedkeurend geluid greep hij mijn kuit, zodat hij mijn been rond zijn middel kon krullen.
"Damn it, ik kan niet wachten tot ik echt in je zit." mompelde hij hees, en zelfs dat kon me op dit moment niet meer choqueren.
Door de nieuwe hoek waarin hij tegen me bewoog, voelde ik hem plots nog zoveel intenser, en bij elke rol van zijn heupen tegen de mijne, liet ik een zachte kreun horen, niet langer in staat stil te blijven.
Zijn ogen werden donkerder, en abrupt boog hij achteruit.
"Harry." klaagde ik ontzet. Hij greep mijn middel echter onmiddellijk erna en draaide me moeiteloos om, zodat ik weerloos met mijn buik op zijn matras landde. Ik snakte naar adem toen hij zijn arm onder mijn lichaam schoof en mijn achterste omhoog duwde.
"Wat doe je?" vroeg ik, maar kreunde verrast toen hij zijn heupen nu in onze nieuwe positie tegen me rolde. Ik kneep zijn laken haast fijn toen ik voelde hoe hij zijn vingers in mijn broekje liet glijden en over me heen begon te strelen nu ik de wrijving van onze lichamen daar abrupt miste.
"Fucking hell, kijk naar je. Zo fucking mooi en gewillig voor me. Je ziet er fucking perfect uit wanneer je zo onder me ligt, schatje." siste hij opgewonden.
Mijn ogen draaiden weg en snel drukte ik mijn gezicht in het laken om mijn luider wordende kreunen te dempen.
"Fuck, ik ben er bijna, baby." mompelde hij hees na enkele martelend zalige minuten. Ik protesteerde lichtjes en probeerde me uit zijn greep los te trekken.
Ik wilde naar hem kijken, hem kunnen bewonderen wanneer hij kwam, deels omdat ik nog nooit de eer had gehad hem zo kwetsbaar te zien, en deels omdat ik erkenning wilde van hoe ik hem kon laten voelen.
Ik had me nog nooit machtiger en sterker gevoeld dan op dit moment: mijn lichaam tegen het zijne, genoeg om hem dit te laten voelen.
"What the fuck doe je?" gromde hij, maar ik draaide me terug om onder hem en keek hem smekend aan. Onmiddellijk miste ik het contact tussen onze lichamen, en verlangend richtte ik me op, zodat ik hem kon kussen en dichter tegen me aan kon trekken. Hij nam mijn onderlip onmiddellijk tussen zijn tanden en legde me moeiteloos weer neer, zodat hij kon afmaken waarmee hij begonnen was. Ik nam zijn gezicht tussen mijn handen en kuste hem genietend, de bewegingen van zijn prachtige lichaam tegen het mijne gewillig aanvaardend.
"Shit, baby... Lily." kreunde hij plots, voor hij zich lostrok en me intens aankeek. Vol verwachting keek ik naar hem op, voelend hoe zijn bewegingen slordiger werden.
"Je bent zo fucking prachtig, prinses. Zo perfect. Fuck, ik denk dat ik..." Hij onderbrak zijn eigen haperende zinnen met een laatste diepe kreun, en kwam met een laatste stoot van zijn heupen tegen de mijne.
Mijn hele wereld tolde even toen ik hem in me opnam -enkel hij was scherp en duidelijk, de focus van alles: zijn krullen waren wild en warrig, zijn ogen groot en levendiger dan ik ze ooit had gezien, en zijn lippen de meest verleidelijke tint roze, gezwollen door het eindeloze kussen.
"Lily." mompelde hij genietend, steeds trager tegen me bewegend, tot hij de kracht in zijn armen verloor en zich op me neer liet zakken. Hij slikte en streelde met zijn neus langs mijn nek, terwijl zijn ogen dichtvielen. Ik voelde een vochtige hitte tussen zijn benen; het drukte tegen mijn eigen opwinding.
Met een grinnik nestelde hij zich wat meer tegen me aan, tegen mijn hals mompelend: "Dat was intens, fuck." Ik glimlachte ook lichtjes en streek zijn dikke vochtige krullen uit zijn warme, lichtjes bezwete gezicht.
Plots greep hij mijn middel en draaide ons langzaam om.
"Wat doe je?" vroeg ik protesterend. Even was ik bang dat hij me weer zou laten vertrekken, zoals de vorige keer, of zou weigeren met me te knuffelen. Ik wist dat dat was wat hij met alle andere meisjes deed.
Maar ik was niet zoals hen. Toch? Dat bleef hij me vertellen...
"Je bent nog niet gekomen." mompelde hij zacht. Mijn wangen werden onmiddellijk rood. Beschaamd keek ik weg van hem, maar liet hem wel rechtop zitten, ik nog steeds schrijlings op zijn schoot.
"Dat is oké." fluisterde ik. Ik aanvaardde zijn kus erna direct. Ik sloeg mijn armen losjes rond zijn nek en glimlachte lichtjes terwijl hij zijn lippen lui tegen die van mij bewoog; zijn knokkels streelden langs mijn dijen.
"Nee, ik wil je laten komen." mompelde hij tegen mijn mond, voor hij onverwachts met het kleine strikje op mijn broekje speelde en onmiddellijk erna de stof opzij duwde.
"Harry, ik... Oh my god." kreunde ik, nog steeds extreem gevoelig door de voorbije tien minuten. Hij grijnsde en streelde wat over me heen, voor hij zijn hand terugtrok en zijn wijs- en middelvinger in zijn mond stak.
Geschrokken en verafschuwd keek ik hem aan, maar hij leek er tot mijn onthutsing eerder van te genieten. Onmiddellijk erna raakte hij me weer aan, zijn vingertoppen rond me heen laten cirkelend, tot hij ze heel langzaam en voorzichtig, en één voor één in me liet verdwijnen.
"Lukt dat?" vroeg hij bezorgd. Hij lette duidelijk op hoe mijn gezicht lichtjes vertrok. Het gevoel was niet pijnlijk, al was het ook niet aangenaam en vergrootte het mijn genot allerminst. Ik bewoog wat tegen zijn hand, in een poging het mezelf comfortabeler te maken, maar faalde.
"Niet echt." mompelde ik. Hij fronste en begon zijn vingers voorzichtig in en uit me te bewegen, ze bij elke opwaartse beweging lichtjes krullend.
"Beter zo?" fluisterde hij. Tot mijn ontzetting voelde zijn handeling abrupt aangenamer, net zoals de vorige keer, en een verwonderde kreun rolde over mijn lippen.
"Ja." snakte ik naar adem. Hij grijnsde en liet zijn ruwe duim terwijl rond mijn meest gevoelige plekje cirkelen, zijn vrije arm stevig rond mijn middel. Ik verstopte mijn gezicht kreunend in zijn nek en greep zijn krullen stevig beet, intens genietend.
Door de eerdere stimulans en het heftige genot dat dit me bracht, besefte ik tot mijn teleurstelling dat ik niet lang zou nodig hebben om mijn hoogtepunt te bereiken, en als om het uit te stellen, spande ik mijn spieren op.
Ik kneep mijn ogen stijf dicht en balde mijn handen tot vuisten, terwijl ik mijn knieën steviger rond Harry's smalle heupen klemde.
"Fucking hell, je bent fucking strak, Lily." gromde hij plots.
"Harry..." begon ik haast wanhopig. Ik hief mijn hoofd op en keek hem aan.
"Ga je komen, baby?" vroeg hij hoopvol. Heftig knikte ik. Zijn ogen verdonkerden, en met een opgewonden kreun keek hij naar zijn hand in mijn broekje. Plots haalde hij zijn vingers uit me en begon ze allemaal snel en ruw over me heen te wrijven. Ik schaamde me niet eens voor de geluiden die zijn handelingen produceerden; mijn opwinding was overduidelijk. Het leek Harry enkel meer te stimuleren.
Ik kon de kleine kreuntjes die uit mijn mond ontsnapten niet tegenhouden, en toen ze steeds luider werden en elkaar sneller opvolgden, sloeg ik mijn hand snel voor mijn mond, in de hoop dat niemand in de living me kon horen.
Harry keek me verwachtingsvol aan, zijn onderlip tussen zijn tanden en zijn pupillen wijd.
"Komaan, prinses." stimuleerde hij me, terwijl mijn ademhaling onregelmatiger werd en ik zijn krullen stevig vastnam. En toen, met een laatste ruwe beweging van zijn vingers, volgde de ontlading. Een zalige warmte verspreidde zich door mijn volledige lichaam, en terwijl ik haast flauwviel door de te grote hoeveelheid aan genot in één keer, kreunde ik zijn naam. Hij vloekte en leidde me door mijn hoogtepunt, zijn ogen geen seconde van me afhalend.
Ik trilde in zijn armen en haalde mijn hand langzaam van mijn mond, zodat ik hem kon vastnemen en als steun kon gebruiken. Alle kracht was uit mijn lichaam verdwenen, en uitgeteld nestelde ik me tegen hem aan, terwijl hij nu slechts heel traag over me heen streelde.
"Nee." protesteerde ik zachtjes, te gevoelig na mijn climax. Ik duwde zijn grote hand voorzichtig weg. Hij gehoorzaamde me en sloeg nu beide armen rond mijn lichaam; hij trok me tegen zijn sterke warme lichaam en knuffelde me stevig.
Vlinders fladderden hevig rond in mijn buik, en gelukzalig zuchtend ging ik samen met hem liggen op zijn laken, zijn lichaam haast beschermend rond het mijne gevouwen.
"Hmmm, dankjewel." fluisterde ik tegen zijn borstkas. Hij zei niets en gaf enkel een zachte kus op mijn haar.
Hij zuchtte en mompelde: "Dit is zo fucking problematisch, baby." Mijn hart sprong op toen ik het koosnaampje opnieuw hoorde, maar miste onmiddellijk erna een slag toen de betekenis van zijn woorden tot me doordrong.
"Ik weet het." antwoordde ik zacht.
"Maar het voelt zo fucking goed en juist." gromde hij erna gefrustreerd. Ik slikte en richtte me wat op, zodat ik hem kon aankijken.
"Ik heb er geen spijt van." fluisterde ik, terwijl ik mijn hoofd schudde. Hij fronste en bracht zijn hand omhoog, zodat hij een lok haar achter mijn oor kon steken.
"Je zou er spijt van moeten hebben, prinses." zuchtte hij. Gefrustreerd beet hij op zijn lip.
Ik reageerde niet en legde in de plaats daarvan mijn hand op zijn borstkas, zachtjes over zijn licht gebruinde huid strelend met mijn vingertoppen.
"Kom hier." mompelde hij zacht. Hij knikte ten teken dat ik dichterbij moest komen. Ik deed wat hij vroeg en boog voorover, zodat ik hem langzaam en teder kon kussen. Mijn hart maakte een sprongetje, en dronken van verliefdheid bewoog ik mijn lippen tegen die van hem. En god, hij smaakte zo goed; naar warmte en geluk en Harry.
Hij humde tevreden tegen mijn mond en gleed met zijn ruwe vingertoppen over de gevoelige huid van mijn onderrug; mijn blouse was wat naar boven geschoven.
Toen hij zich lostrok, grijnsde hij kort naar me en gaf nog een korte kus op het puntje van mijn neus.
"Wil je mijn sigaretten nemen, baby? Ze liggen op mijn nachtkastje." prevelde hij tegen de huid van mijn wang, mijn jukbeen vervolgens zacht kussend. Mijn ogen vielen kort dicht, maar toen knikte ik en boog over hem heen. Ik stak mijn hand uit en nam zijn verfomfaaide pakje van het zwarte tafeltje. Zijn aansteker was tussen de sigaretten gepropt.
Ik overhandigde ze hem en keek gefascineerd toe hoe hij één tussen zijn volle roze lippen stak en ontvlamde. Zijn ogen vonden die van mij, en terwijl hij het pakje achteloos naast zich legde, streelde hij geamuseerd langs mijn kaaklijn. Zilveren rook verliet zijn neus.
"Nog nooit iemand zien roken?" mompelde hij binnensmonds, de sigaret tussen zijn tanden.
"Niet van zo dichtbij." antwoordde ik dommig. Hij grinnikte en sloeg zijn arm rond mijn middel. Ik ontspande en ging liggen op hem, mijn armen onder mijn kin gevouwen.
"Je staart." zuchtte hij, voor hij een lange trek nam en vermanend in mijn achterste kneep. Ik giechelde en volgde de rookwolk met mijn ogen, toen hij zijn perfecte lippen tuitte en zachtjes blies. Ik herinnerde me nog hoe ik had gewalgd toen ik hem de eerste had zien roken, maar hem nu zien -zo sexy en verleidelijk met die sigaret tussen zijn perfecte lippen, droeg enkel bij tot mijn aantrekking tot hem.
"Fuck, ik heb een douche nodig." gromde hij, terwijl hij onder me bewoog en zijn hand nu rond mijn bovenbeen vouwde, net onder de welving van mijn achterste. Ik fronste en beet hard op mijn onderlip, deels door zijn handeling, en deels door de herinnering aan het moment dat hij was gekomen in zijn onderbroek.
In stilte rookte hij de sigaret verder op; hij haalde zijn hand geen moment van mijn lichaam.
Zijn strelende vingertoppen en het moment van rust na een hectische dag maakten me slaperig, en ontspannen lag ik op hem, mijn gezicht verstopt in de holte van zijn nek. Nooit had ik durven dromen dat ik hier, in deze positie zou eindigen met hem. Ik besefte dat dit niet gebruikelijk was voor iemand als Harry, en ik kon amper geloven dat hij het toeliet. Maar ik zou ervan genieten, hoe lang het ook duurde.
Plots drukte hij zijn sigaret uit op de rand van het bed en gooide de peuk met een welgemikte worp op zijn nachtkastje. Ik was te moe om een opmerking te maken, maar fronste toch eens verontwaardigd. Als hij het al merkte, reageerde hij niet. In de plaats daarvan greep hij mijn middel.
"Tijd voor een douche." zuchtte hij, zich vanonder mijn lichaam uit wurmend. Ik gaapte en kroop van hem, waarna ik -dik tegen mijn zin, rechtop ging zitten op zijn matras en hem met slaperige ogen aankeek.
"Harry?" vroeg ik kleintjes. Hij stond recht en rekte zich eens uit, waarna hij zich omdraaide en me aankeek.
Direct krulden zijn mondhoeken omhoog. Bewonderend staarde ik naar zijn betoverende glimlach.
"Wat, prinses?" humde hij, voor hij voorover boog en een zachte kus op mijn mond drukte.
"Mag ik bij jou blijven vannacht?" Mijn stem klonk onzeker en verlegen, bang voor zijn antwoord. Ik wist hoe hij was. Harry kon elk moment volledig omslaan, en veranderen in de jongen die me de voorbije weken zo vaak had gekwetst. Ik kon enkel hopen dat het deze avond niet het geval zou zijn.
Hij fronste kort en kamde langzaam door mijn warrige golven. Tot mijn opluchting glimlachte hij opnieuw, heel kort. Nadenkend beet hij op zijn lip beet, terwijl hij me losliet.
"Als je wilt." mompelde hij. Hij bestudeerde me bedachtzaam toen ik langzaam knikte.
"Heel graag." fluisterde ik. Hij draaide zich om en liep naar zijn kast. Met grote ogen nam ik elke beweging van zijn indrukwekkende lichaam in me op: de beweging van zijn spieren onder zijn getatoeëerde huid, de paars gekleurde kneuzingen op zijn borstkas, de aantrekkelijke charme waarmee hij wandelde en stond -zo zelfzeker en berekend. Een onweerstaanbare gloed rond hem liet zijn gouden huid haast oplichten en zijn bruine krullen glanzen.
God, ik was zo verliefd op hem.
Met een propere boxer in zijn handen slenterde hij naar zijn badkamer, nog een laatste blik op mij werpend en een wenkbrauw optrekkend toen hij me naar hem zag staren.
Hij negeerde mijn rode wangen en mompelde: "Probeer te slapen, oké? Ik kom straks."
Met een zucht ging ik liggen, terwijl hij uit mijn zicht verdween, en maakte het mezelf comfortabel onder zijn lakens. Dankbaar snoof ik zijn geur in de kussens op. Ik sloot mijn ogen en viel haast onmiddellijk in slaap.
Ik werd even later weer wakker toen ik hem naast me onder het laken voelde kruipen, zijn lichaam warm en zijn geur prominent. Met een zucht opende ik mijn ogen en draaide me naar hem om. Slaapdronken zocht ik zijn blik met die van mij.
Hij keek me aan, maar verstijfde lichtjes toen ik naar hem toe schoof.
"Lily..." begon hij, al onderbrak ik hem direct toen ik me wat oprichtte en mijn lippen heel kort op die van hem drukte.
Hij ontspande en keek me een tel verrast aan. Ik glimlachte zwak en ging weer liggen, te moe om iets te zeggen of doen. Slechts half beseffend wat er gebeurde, voelde ik zijn sterke arm nog rond mijn lichaam krullen, voor ik opnieuw -nu definitief, in slaap viel.

--
Dit stukje komt veel later dan bedoeld, maar ik was op reis en had onverwachts geen Wifi of 4G... De weinige keren dat ik er had, had ik te weinig tijd om het hoofdstuk nog eens te overlezen en bewerken. Dus vandaar de vertraging! Mijn excuses en bedankt voor jullie geduld!
Hopelijk heeft iedereen al een aangename vakantie gehad?
VampireMouse: ik hoop dat je uitslagen goed waren? (Ik hoop in het algemeen dat iedereen die examens had goede resultaten had!) Ik heb die van mij 6 juli gekregen, om te antwoorden op je vraag! Ik was best tevreden.:)
Vraag bij dit hoofdstukje: Zijn jullie Belgisch of Nederlands? (simpele vraag, maar altijd interessant om te weten)
Bedankt voor jullie reacties en kudo's op het vorige stukje! Love you!(H)
xxx

Reacties (25)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    2 maanden geleden
  • clergerie

    Wat kan je toch mooi schrijven.
    En ik ben een Nederlander maar woon in België.

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Wauw.. Je schrijft echt onwerkelijk goed!!
    Je hoofdstukken zijn altijd, meeslepend en imponerend!
    Altijd een dikke glimlach op mijn gezicht als ik dit lees(H)

    1 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Wow wow wow, oké ik ben ein-de-lijk klaar met je hoofdstuk te lezen ik weet het, ik loop immens achter. Maar wauuuwwwwwwwwwwwwwwwwww!!!!
    Je schrijft echt veel te prachtig lieve meid! Echt, ik snak telkens naar meer nadat ik iets van jou heb gelezen. Je schrijft zo fenomenaal, god, ik kan niet eens beschrijven hoe magnifiek je wel niet schrijft!

    Ik haat Finn trouwens nog steeds! Ugh. Wat een klootzak seg! Lily zomaar eventjes bedreigen:@
    ik wil echt niet dat hij Lily iets aandoet. Het is zo wreed dat hij haar nu nog met rust laat, zodat Harry meer aan haar gaat hechten..
    Ik heb ook het gevoel dat Finn iets met de dood van Mike te maken heeft.. Ik weet niet, dat gevoel krijg ik..
    Feit is dat ik Finn niet mag.

    Lily en Harry zijn zo schattig! Echt. Wauw! Te cute!

    Dankjewel voor zo'n mooi hoofdstuk te schrijven, en sorry dat ik het nu pas volledig heb gelezen en nu pas reageer!

    Love you!

    Xxx

    1 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder!
    prachtig geschreven!
    Ik ben Belgisch (:

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen