Foto bij H.21.

Hallo lezers, neem alsjeblieft een kijkje in het verhaal van de onderstaande link. Het is van mijn vriendin, Elisabeth. Toffe meid, tof verhaal. Het is ook gebaseerd op de Hungergames.
De link: https://www.quizlet.nl/stories/160339/the-forgotten-past--the-hungergames/
Veel leesplezier.(Y)

Ik begin te rennen richting de hoorn, met daarachter Tyson en achter hem weer de jungle.
Ik had al een pakket gezien wat handig voor mij zou zijn, een boog met pijlen en een perfecte messenset met schede.
Het lijkt wel alsof het precies voor mij is gemaakt, wat waarschijnlijk ook het geval is.
Ik hoor het eerste - nee, tweede - kanonschot van de 100ste Hungergames door de arena galmen.
Eindelijk kom ik aan bij mijn droop akker en ik grijp het vast.
Terwijl ik richting Tyson ren sta ik mijzelf toe om te kijken wie er zonet is gestorven.
Ik zie Anna-Maria Selly - het meisje van District 6 - vlak bij de Hoorn dood op de grond liggen.
Half liggend, leunend op haar rechterarm en in een poging zich te verdediging haar linkerarm omhoog gestoken.
Haar hoofd heeft ze in angst naar de grond gedraaid.
Een steek van een zwaard in haar zei heeft voor haar einde gezorgd.
Maar dan ren ik weer door naar Tyson, die ook op mij afgerend komt, met een rugzak en een dolk.
'We gaan naar de jungle.' zeg ik en hij kijkt even onzeker naar het gebied achter hem.
'Welke dieren zitten daar...?' vraagt hij.
'Geen idee. Maar daar hebben we de meeste kans. Kom.' zeg in en even later knikt hij.
We beginnen te rennen, Tyson iets voor mij, zodat ik zijn rug kan dekken.
En dan zie ik de jongen vanuit mijn ooghoek.
'Tyson, kijk uit!' Kan ik net schreeuwen.
Maar het is al te laat.
Ik zie hoe hij omver gebeukt wordt en ik pak mijn boog, leg aan en probeer te richten, maar hij en Tony Meelton - de grote, sterke Beroeps van District 2 - rollen over de grond waardoor ik niet durf te schieten.
Wat als ik Tyson raak?!
Dus ik grijp mijn mes en grijp de stof vast van Tony's pak, want om te steken heb ik maar één hand nodig.
Ik druk de scherpe punt diep in zijn schouder.
Hij kronkelt weg van Tyson en ik haal het mes eruit
Ik twijfel een seconde wanneer mijn mes boven zijn borstkas hangt, maar dit is de Hungergames.
Het is doden of gedood worden.
Dus ik sluit mijn ogen en doe het.
Ik hoor geen schreeuw, maar binnen een fractie van een seconde luidt het kanon.
Ik open mijn ogen, omdat ik mijn ogen niet voor eeuwig kan sluiten.
Ik trek mijn mes terug en stop hem terug in de schede.
Terwijl ik Tyson overeind help werp ik nog een blik op Tony.
Zijn ogen en mond zijn wijd open gesperd uit angst.
Uit angst voor niet wie ik was, maar wie ik nu ben.
Uit angst voor een moordenaar.
Na een paar onzekere pasjes waarbij ik vluchtig over mijn schouder blijf kijken, rennen we door.
Het blijft door mijn hoofd gaan: Ik ben een moordenaar. Ik ben een moordenaar.
Maar het maakte niet uit, toch?
Ik deed het voor Tyson.
En toch blijft het hetzelfde.
Ik heb wen moord gepleegd en ik vrees... dat het niet mijn laatste zal zijn.

Reacties (4)

  • Ikbenerniet

    ik zal naar je vriendins verhaal kijken

    4 jaar geleden
  • AnneFrank

    Ik zal wel even bij je vriendin kijken. (als ik dat verhaal niet al volg)

    4 jaar geleden
  • BethGoes

    Vet!!!

    4 jaar geleden
  • lisax_

    DIT IS ZOOOOO COOL (ik ga een kijkje nemen bij je vriendins verhaal:D) Snel verder!!!!!(lol)(Y):P:D

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen