Foto bij We zitten allebei in het zelfde, oude schuitje

Ik heb al 61 hoofdstukken, Jeej! Ik heb echt heel veel zin om mijn volgende verhaal te gaan schrijven, dus ik ben bang dat ik nu wel echt naar een einde moet gaan werken. Ik denk dat er nog 3 hoofdstukken met kleine gebeurtenissen komen, misschien nog een pov van Oslo en dan gaat het langzaam richting het einde. Jammer, maar toch is het een hele opluchting als het klaar is.

Toen ik weer bij kwam was Wes nog aan het lopen met mij in zijn armen. Ik was dus niet lang weg geweest. Maar ik voelde de nu nog beroerder dan eerst, nog banger met de schrik nog in mijn lijf, maar nu was er ook iets van een schaamte. Ik was zwak geweest, niet in staat mezelf te verdedigen en had een andere man nodig gehand me te beschermen. Ook was ik ongelofelijk dom geweest door het drinken gewoon op te drinken. En om überhaupt uit te leggen wat gebeurd was is gewoon zo beschamend! Net als Brendon de dag daarvoor gedaan had schopte Wes tegen de deur en Matsuda deed open. Blijkbaar was hij al terug van zijn afspraakje met Anne. 'Wat is er gebeurd?', hoorde ik Matsuda geschrokken. 'Heeft ze alweer gevochten?' 'Nee, ik laat het haar zelf maar uitleggen.' 'Bedankt Wes.' Wes gaf mijn slappe lichaam aan Matsuda en die droeg me naar boven waar hij me ook weer op zijn bed legde. Ik opende ik mijn ogen en ging trillerig omhoog zitten. Mijn gezicht moest vast doodsbleek zijn geweest. 'Erza? Wat is er gebeurd? Wat heeft Mick met je gedaan!?' Ik knipperde even met mijn ogen. Hij was dus meteen tot de conclusie gesprongen dat het met Mick te maken had. Ik kon niks uit mijn mond krijgen. 'Heeft hij je aan geraakt? Is hij over je grenzen gegaan? Verdomme Erza, ik heb je toch gezegd dat je het moest aangeven!?' Ik kon duidelijk horen dat hij zich veel zorgen om me maakte, ook hoorde ik spanning in zijn stem. Ik knikte zachtjes. 'Heeft hij-' 'Ja.' Matsuda's handen bladen tot vuisten en zijn knokkels werden wit. Toen stond hij op, een rood afgelopen gezicht, pakte zijn zwaard dat in de hoek van zijn kamer stond en begon als een gek tegen een houten balk aan te slaan. Ik keek hem geschrokken aan. 'Mat! Wat doe je?' Na een tijdje smeet hij het zwaard weg en plofte weer op bed. 'Sorry, ik moest mijn woede ergens op af reageren. Die balk houdt het wel.' Hij pakte mijn handen. 'Vertel me alsjeblieft wat et verdomme gebeurd is!' Ik aarzelde, eigenlijk bang en beschaamd om het te vertellen. Matsuda bleef me dringend aan kijken. Zijn blauwe ogen keken strak in die van mij. 'Nou... hij had dus wat in mijn drinken gedaan en.... nou ja...' Ik haalde even heel diep adem en begon opnieuw, hopend dat mij stem niet meer zo erg zou trillen. 'Oké, Mick en ik stonden op een bruggetje naar het uitzicht te kijken en toen viel er dus iets in mijn drinken. Ik kon het niet zien, maar dacht dat Mick er misschien iets in had gedaan. Maar ik had dorst en wist dat hij me niet wou vergiftigen dus dronk ik het toch op. Een ongelofelijke, domme fout. Het bleek liefdes-drank te zijn, gemengd met iets dat je heel slap en moe maakt. Toen we door een steegje liepen begon hij me te zoenen.' Matsda knarste even met zijn tanden. Een beetje ongemakkelijk vertelde ik dat ik hem in het begin eventjes terug had gekust. 'Maar toen kwam ik weer bij zinnen en duwde ik hem weg.' 'En toen?' Ik beet op mijn lip. 'Nou, toen wou hij niet stoppen. Gelukkig was het Wes gelukt om toen hij na een tijdje langs kwam lopen Mick van me af te rukken. Ik ben hem heel veel dank verschuldigd.' 'Kwam Wes op tijd?' Ik keek ongemakkelijk naar mijn handen. 'Hoe bedoel je?', vroeg ik zacht. 'Hoe bedoel ik? Ik wil weten of je verdorie verkracht bent!' Ik schrok, zowel van zijn stem die opeens veel harder en boos klonk als van zijn woordkeus. Ik schudde mijn hoofd, maar haalde toen lichtjes mijn schouders op. 'Hoe bedoel je je weet het niet?!' Mijn lip trilde en opnieuw haalde ik mijn schouders op. Ik stond op het moment om in tranen uit te barsten. 'Erza...' Sussend en geschrokken omhelsde Matsuda me. Ik sloeg mijn armen om zijn nek en drukte mijn gezicht tegen zijn shirt. Toen haalde hij me zachtjes van zich af en streelde mijn arm teder. Toen keek hij me wel weet verwachtingsvol en een beetje streng aan. Hij wou nog steeds antwoord. Maar ik kon het niet over mijn lippen krijgen, alle details. 'Hij heeft je dus gezoend?' Ik knikte. 'Aangeraakt?' Ik knikte opnieuw. Ongemakkelijk schraapte Mat zijn keel. 'Op.. nou ja, privé plekken?' Ik bloosde en knikte weer. 'Ook zonder kleren?' Ik haalde geschrokken mijn schouders op. 'Niet overal.', fluisterde ik. Ik vond het ongemakkelijk en vreemd om over zulk soort dingen te praten, maar ik snapte dat hij bezorgd was. 'Waar wel?', drong hij aan. Het was vreemd, in het Feeënrijk werden gesprekken met seksuele content vermeden, het werd bijna als een soort taboe beschouwen. Kinderen kregen weinig tot nooit voorlichting, ik had het van Dubhe, die er nooit zo veel moeite mee had, gekregen. Toch bleef ik het vreemd vinden er hardop over te praten. 'Mijn... nou ja... mijn borsten.' Ik zei het heel snel en zacht. Misschien maakte het het erger door mijn gevoelens voor Matsuda. 'De klootzak.', mompelde hij. 'Bij de rest zat er dus wel kleding tussen?' Ik knikte. 'Ja, hij is niet ín mijn onderbroek geweest godzijdank.' 'Gelukkig. Sorry als je het vervelend vind er over te praten, maar als we aangifte willen doen moet ik dat wel weten.' 'Aangifte? Nee, mat please! Alles is al erg genoeg zo! Echt waar, desnoods stoppen we met de lessen-' 'Dat sowieso, ik wil niet dat jij nog bij die gast in buurt komt.' 'Oké, maar hij heeft zijn lesje denk ik echt wel geleerd.' 'Wat weet je niet! Misschien denkt hij dat als hij er zonder straf er onder uit is gekomen hij het de volgende keer weer kan doen!' 'Kunnen we het daar anders een andere keer over hebben?' 'Natuurlijk.' En toen kwam ik er tot een schok achter dat mijn blouse nog steeds open stond. Met een vuurrood gezicht maakte ik mijn knoopjes dicht. Matsuda leek het nu ook pas te merken. 'Sorry dat ik niks zei, ik merk het nu ook pas net!', zei hij verontschuldigend en geschrokken met zijn handen wapperend. Maar toen keek hij me weer serieus aan. 'Vind je het wel oké als mijn ouders en Jared het weten?' 'Dat mag.', zei ik zacht. Mijn stem brak bij de laatste klank en trilde net als mijn lijf. 'Ach Erza.', Matsuda keek me meelevend aan, maar er stond ook een kleine, vriendelijke glimlacht rond zijn mond. 'Volgens mij heb ik je nog zo breekbaar gezien.' Ik dacht meteen aan wat Mick had gezegd en rilde. Maar ik keek Matsuda aan en glimlachte even heel kort terug. 'Kom een hier.' Matsuda rechtte mijn stropdas en omhelsde me opnieuw. Ik legde mijn wang tegen zijn schouder en keek zo door het raam. De lichten uit de huizen en de lantaarns die nog bij late winkels hingen gaven genoeg licht om te kunnen zien wat er gebeurde. Ik hield mijn adem in. Matsuda merkte het en keek me bezorgd aan. 'Wat is er?' 'Mick.', piepte ik. 'Mick loopt buiten.' Meteen uit een soort reflex schakelde Matsuda over naar gevechts-modus. Hij tuurde met toegeknepen ogen door het raam en ik keek over zijn schouder. Mick liep met zijn handen in zijn zakken, hij zag er teleurgesteld en gefrustreerd uit. Toen keek hij ik naar het grote hoekhuis waar wij woonden. Ik kromp ineen. Toen liep Mick minachtend weer door en schopte tegen een papieren zak aan. Matsuda ontspande weer wen klein beetje en draaide zich om naar mij. 'Ik zou als ik jou was maar gaan slapen. Dan voel je je morgen vast weer wat beter. Als je wilt mag je op mijn bed slapen, ik snap dat al de tijd op een matras ook niet prettig is.' 'Maar waar moet jij dan slapen?' Hij haalde zijn schouders op. 'Op het matras, of beneden. Ik kijk wel. Rust jij nu maar gewoon even uit.' Ik liet me naar achteren vallen en sloot mijn ogen. Het bed bewoog wat naast me en ik realiseerde me dat Matsuda naast me lag. 'Ik ga zo naar beneden hoor.', fluisterde hij. We lagen even in stilte. 'Weet je, ik was al bang dat er zoiets zou gebeuren.' Ik opende mijn ogen en keek hem aan. 'Waarom?', vroeg ik. Hij zuchtte. 'Anne heeft me gekust. Ik maakte duidelijk dat ik het niet wou en kon haar uiteindelijk van me af krijgen, maar toen dacht ik aan jou. Mick en Anne hebben best veel gemeen weet je.' Ik fronste, dat dat die Anne wel!? Waarom dacht ze toch dat ze overal mee weg kon komen? Ik zei wat onbeleefde woorden en Matsuda lachte. 'Maak je geen zorgen, ze heeft me niet veel meer dan dat gedaan. Als het er echt op kwam had ik mezelf prima kunnen verdedigen. Maak je er maar geen zorgen over en ga slapen, je ziet er moe uit.' Ik sloot mijn oven weer. 'Dat is waar, ik heb mijn schoonheidsslaap nodig.' 'Ja dat heb je zeker nodig.' Ik veerde weer omhoog. 'Matsuda!', riep ik quasi-beledigd. Hij lachte en gooide een kussen in mijn gezicht. Verbluft viel ik van het bed af. 'Sorry, gaat het?' Ik zei niks maar sloeg hem met het kussen in zijn gezicht. We lachten allebei, maar toen zei Matsuda geschrokken: 'Erza, je hebt een bloedneus!' 'Ja, dat is omdat je zo hot bent.*',zei ik lachend. Matsuda wiebelde met zijn wenkbrauwen. 'Nou nou, nooit gedacht dat je zo over me dacht.' 'Ooit gehoord van sarcasme?!' Ik voelde me warm van binnen, Matsuda en ik maakten weer eens echt lol. Ik kom hem weer plagen zoals ik vroeger deed en maakte zelfs een grapje over dat ik hem hot vond. Toen ik weer lag viel ik bijna meteen in slaap met Matsuda naast me.

'Shit! Erza het spijt me ik ben naast je in slaap gevallen.' Ik opende mijn ogen en merkte dan Matsuda nog steeds naast me lag. Ik schudde loom mijn hoofd. 'Geeft niet, dit is niet de eerste keer dat een bed met een jongen heb gedeeld.' 'Wat? Pardon!?' Ik lachte. 'John was homo en een vriend van me, hij kwam een keer logeren.' 'Oh god Erza, je bent ongelofelijk.'


*in anime en manga gebeurt het vaak dat personages een bloedneus krijgen als ze in een seksuele situatie terecht komen, of iemand zien ze hot vinden.xD

Reacties (1)

  • Allmilla

    Oké, dat laatste wist ik nietxDIk vind het jammer dat het verhaal op zijn einde komt, maar ja, elk verhaal eindigt ooit wel...:(Ik ben al nieuwsgierig naar je nieuw verhaal!:)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen