Foto bij Delia Hazana - 440

Nog een deeltje!

En mensen, volgende keer dat ik weer vergeet te posten, geef maar een seintje! (van zodra ik 2 weken geen nieuw hoofdstuk online gezet heb)

“Met wat geluk snel”, zei ik. “Het is vakantie nu, ik ga sowieso volgende week nog even naar mijn tante, dus misschien kan ik bij hem langsgaan dan.” Nigella knikte.
“Bedankt.”


“Wat is dat hier?” Ik keek om en zag Ban staan. “Al dat gehinnik. Problemen?”
“Nee Ban, alles in orde”, zei Hollis kalm.
“En wat was dat paniekerig gehinnik dan?”
“Dat was geen paniek”, zei Hollis kalm.
“Oh, ik snap het al, dat mens weer.”
“Delia doet niets verkeerd, Ban.”
“Problemen?” Ook Magorian kwam erbij staan.
“Alles in orde, Magorian”, zei Hollis kalm.
“Er klonk precies paniek.”
“Niks aan de hand”, herhaalde Hollis.
“Wat was al dat gehinnik dan? Het was door het hele bos te horen!”, zei Ban.
“Ik denk niet dat wij jullie verantwoording verschuldigd zijn, Ban”, zei Hollis. “Ik waardeer jullie bezorgdheid, maar dit was iets persoonlijks.”
“Dat mens vast”, snauwde Ban. Ik veranderde mezelf in een centaurveulen.
“Iets persoonlijk tussen Delia en Nigella”, zei Hollis rustig. “Delia doet niets verkeerd.”
“Ik snap niet dat je zomaar een mens bij je kudde laat!”
“Ban, Delia heeft haar plaats in het bos verdient”, zei Magorian vermoeid.
“Ik geef veel om Nigella, dus kom ik ook graag kijken hoe het met haar is”, zei ik kalm. “Even op bezoek komen. En dan hou ik me ook even bezig met de rest van de kudde.”
“En intussen heb je les van die verrader van een Firenze.”
“Daar heb ik niet om gevraagd”, zei ik zacht.
“Delia kan daar niets aan doen, Ban. Dat zijn dingen die buiten haar om geregeld worden”, verdedigde Hollis me meteen.
“Laten we maar weer gaan, Ban”, zei Magorian. “Kennelijk is alles in orde en we kunnen Delia inderdaad niets verwijten.”
“Best”, snauwde Ban. Hij draaide zich om en liep weg. Ik veranderde meteen weer in een eenhoorn.
“Bedankt, Hollis.”
“Geen dank, Delia. Voor mij hoor je bij de kudde.”
“Fijn.” Ik glimlachte.
“Delia, spelen?” Terrell kwam naar ons toe. Ik keek naar de lucht.
“Sorry Terrell, ik moet gaan”, zei ik. “Het is al laat. Ik probeer morgen terug te komen.”
“Beloofd?”
“Ik kan niets beloven, jongen, maar ik zal proberen.”
“Goed dan”, zei hij met een pruillipje. Hij draaide zich om en liep weer naar de kudde.
“Tot ziens, Delia”, zei Nigella zacht.
“Tot ziens, Nigella. Dag Hollis.”
“Dag Delia, tot snel”, zei hij. Hij wenkte Nigella en ook zij gingen zich weer bij de kudde voegen. Ik draaide me om en rende het bos uit.

Reacties (2)

  • macusa

    "gaat even spammen voor nieuwe deeltjes":P

    4 jaar geleden
  • dayxdreamer

    Terrel blijft zo'n schatje:D

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen