17 november.

May was de hele week niet uit de dansstudio weg te slaan. Ze had van Peter een zaaltje gekregen dat nauwelijks gebruikt werd om zich voor te bereiden op de reis naar New York. Twee dagen geleden hadden ze van David te horen gekregen dat de locatie veranderd was en dat ze over drie dagen zouden vertrekken. Voor die tijd moest May haar choreografie dus perfectioneren en deze nog helemaal in de meiden hun hoofd krijgen. Gelukkig waren ze vaak bij haar in de studio en was de choreografie ook meer van hen vieren dan alleen van haar.
“Mayster!” Georg kwam de zaal binnen stampen en May keek hem even verbaasd aan, maar ze zag al snel dat Gaby achter hem aan liep.
“Sorry, hij wilde per se mee…” zuchtte ze, terwijl ze met haar ogen rolde.
“Wat, ik zie jullie echt veel te weinig nu jullie de hele tijd hier zitten en over drie dagen vertrekken jullie al!” riep Georg verontwaardigd.
“Je klinkt precies als Tom…” zuchtte May, maar toch liep ze op Georg af om hem te omhelzen.
“Ieuw zweet…” mopperde deze.
“Wat verwacht je dan? Dat ik hier de hele dag een beetje voor de spiegel op mezelf sta te geilen?”
Ze schoten alle drie in de lach en Georg ging op een van de banken aan de rand van de zaal zitten.
“David belde trouwens net, hij kreeg jou weer eens niet te pakken. De tickets naar LA zijn omgeboekt en we blijven vier nachten.”
“Nice, David is echt een reddende engel!” riep May. Gaby knikte instemmend en liep vervolgens naar de stereo-installatie, om de muziek weer aan te zetten.

Die avond zaten ze met z’n vieren te eten in het appartement van May en Gaby.
“Alweer groente?” vroeg Tom mopperend en May haalde even diep adem. Gelukkig was Gaby haar voor.
“Ja het werd hoog tijd dat jullie eens normaal gingen eten. Als het je niet aanstaat ga je maar lekker een pizza bestellen.” May onderdrukte een grimas en keek haar vriendin even dankbaar aan. Mopperend begon Tom zijn bord vol te scheppen en May schoot in de lach.
“Voor iemand die geen groente wil, neem je wel een heleboel hoor Kaulitz.” Tom besloot dit echter te negeren.
“Zullen we vanavond spelletjes doen?” vroeg Gaby enthousiast. Zo enthousiast dat de helft van haar gevulde mond weer op haar bord viel. May schoot in de lach, maar knikte instemmend.
“Ik haat spelletjes jongens” mopperde Georg.
“Jezus, zijn jullie ongesteld ofzo?” schoot Gaby uit haar slof. May begon nog harder te lachen, aangezien ze wist dat haar vriendin's korte lontje bewees dat zij degene was die ongesteld was.
“Jongens, vrede op aarde. Nog drie dagen en dan zijn we een paar dagen weg, laten we nog even doen alsof we elkaar gaan missen” grinnikte ze.

Reacties (2)

  • FallingFaith

    Awww...
    May is grappig!

    Snel verder gaan alsjeblieft(flower)

    4 jaar geleden
  • Iskuane

    hihi... weer zo'n leuk deeltje...

    ga zo door!

    snel verder gaan hoor(flower)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen