20 november.

“Ik ben gesloopt…” zuchtte Gaby. Ze hadden twee hotelkamers geboekt, maar in tegenstelling tot tijdens de tour hadden Gaby en May besloten nu een kamer te delen. Nine en Noah hadden dat geen enkel probleem gevonden en sliepen iets verderop in de gang.
“Ja het is echt bizar, met dat tijdsverschil enzo…” mompelde May, terwijl ze haar koffer naast haar bed zette. Hoewel ze ruim twaalf uur gevlogen hadden, was het zes uur eerder in New York en dus nog maar vijf uur in de middag. “Maar het voordeel is dat we nu nog wel wat aan onze avond hebben!” Gaby knikte instemmend en kwam moeizaam overeind.
“Oké laten we Noah en Nine halen en nog snel even de buurt verkennen!”

Noah had zich bij aankomst in het hotel op haar bed gestort en was niet van plan geweest er nog af te komen, dus zaten de meiden nu met zijn drieën in een café. May had een biertje besteld en de anderen hadden beide een wijntje voor hun neus staan.
“Op het goede leven!” riep Nine en ze hief haar glas. Lachend proosten ze en namen tegelijk een slok van hun drankje. Een meisje uit de bediening kwam wat borrelhapjes brengen die ze besteld hadden. Ze hadden in het vliegtuig ontbijt, lunch en avondeten gekregen, dus de meiden hadden geen honger, maar probeerden op deze manier de jetlag te overwinnen.
“Oké, wat willen we persé zien terwijl we hier zijn?” vroeg Gaby.
“Het Vrijheidsbeeld!” riep Nine meteen.
“En Central Park!” zei May. “Hoewel ik betwijfel of ik daar tijd voor heb, als ik nog een auditie voor moet bereiden…”
“Niet zo negatief, May. Dit is de kans van je leven!” May knikte instemmend, maar was toch heel bang dat ze voor aap zou staan tijdens de auditie.
“En je redt het echt heus wel, je hebt de laatste weken allemaal extra lessen gevolgd bij Peter…”
“Ja maar dat is wel een heel ander niveau. Ik ben echt bang dat ze me daar uitlachen hoor…”
“Niet doen!” zei Gaby streng. “Ze hebben je aan de hand van een aangeschoten video uitgenodigd, dan ben je echt goed. Daarbij hebben we ook aangegeven dat je de choreografie voor de hele tour gedaan hebt, dus waarschijnlijk hebben ze je wel gegoogeld.” May knikte instemmend en besloot zich er niet te veel zorgen over te maken, het enige wat ze kon doen was gewoon heen gaan.
“Wanneer is het eigenlijk?”
“Ja een dag nadat we eigenlijk zouden vertrekken. Maar ik heb Daav al gebeld en die heeft onze tickets, wéér, om geboekt” zei Nine. May keek haar even geschrokken aan.
“Tom gaat er zo niet blij mee zijn dat we nog een dag later terugkomen…”
“Ja nou dan heeft hij even pech hoor…” zuchtte Gaby. May had gemerkt dat ze zich de laatste tijd steeds meer aan Tom was gaan ergeren. “Hij claimt je echt enorm, May. Dit is je kans, dat laat je echt niet door hem varen!” May knikte en nam nog een slok van haar biertje.
“Ik wil alleen niet dat hij weet waarom we later terugkomen. De kans is enorm dat ik helemaal niet aangenomen wordt en dan maak ik hem alleen maar van streek.” De andere meiden knikten en samen besloten ze dat ze gewoon zouden zeggen dat ze nog wat langer wilden blijven om de stad te verkennen.

Reacties (2)

  • Iskuane

    de meiden hebben gelijk... zo'n kans krijg je maar een keer..

    maar ik voel nattigheid... gaat het wel goedkomen?

    snel weer doorgaan hoor(flower)

    4 jaar geleden
  • FallingFaith

    Go May!
    Super lief van Gaby en Nine!
    Weiter bitte!(flower)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen