Foto bij Proloog

You are my sunshine...

'Hou op!' gil ik. 'Hou op! Stop!'
Maar ze stopt niet, dat doet ze nooit.
Ze zal dat ook nooit doen.
Onze moeder zal doorgaan tot wij breken, tot er niets meer van ons over is, tot zij de wedstrijd wint waarvan niemand weet dat die bestaat. .
Ik probeer de klappen voor mijn zusje Ammay op te vangen en niet bewusteloos te raken, maar dat wordt met elke pijnscheut steeds moeilijker.
En dan hoor ik mijn kleine zusje een laatste kreet slaken voordat ze buiten bewustzijn raakt.
Misschien maar beter ook, want dan hoeft ze dit niet mee te maken.
Dan hoeft ze dit moment niet te herinneren, want ze heeft al genoeg van soortgelijke herinneringen, die 's nachts terugkeren in haar dromen en haar wakker doen laten schreeuwen van angst.
En toch - hoe egoïstisch ook - zou ik willen dat ze nu bij mij was, bewust.
Ik voel de afkeer voor mijzelf al opkomen wanneer deze gedachte een plaatsje opeist in mijn hoofd.
Ik wordt misselijk van de pijn, van het bloed, van de verstikkende tranen.
Nog een keer gil ik vergeefs dat ze op moet houden.
En daar raakt haar vuist die plek in mijn ribbenkast waar ze mij om de een of andere manier altíjd raakt en nooit de tijd krijgt om goed te helen, waardoor die plek bij elke afranseling nog meer pijn zal doen.
Ik doe met mijn laatste krachten een poging om haar weg te duwen en dat lukt, al denk ik dat ze het toelaat, want ik kan nooit zo sterk zijn om haar woede weg te duwen, zeker niet nu.
Het is vakantie, dus ze hoeft niet voorzichtig te doen.
We komen toch nergens, zeker niet als we zou uitgejouwd zijn door onze moeder.
Ze heeft volgens mij door dat de grens zo wel een beetje bereikt is en loopt na een minachtende snuif weg.
Ik zie vanaf de grond toe hoe ze haar laarzen en jas aantrekt en haar autosleutels van de daarvoor bedoelde spijkers aan de muur grist.
De deur slaat al na enkele seconden achter haar dicht en even later hoor ik haar de auto starten.
Over uren en uren zal ze dronken terugkeren, de regels van het nuchter autorijden aan haar laars lappen.
Maar nu nog hebben we de tijd om op krachten te komen, voor zover dat mogelijk is.
Alleen is dat nu niet mogelijk.
Alles bonkt, alles steekt en er is geen plek op en in mijn lijf die aan de pijn kan ontsnappen.
Ik dwing mijzelf om mij op mijn zij te draaien en mijn armen om Ammay heen te slaan terwijl we in principe lepeltje lepeltje op de harde vloer liggen, waar zich net een gigantisch pot geweld heeft afgespeeld.
Ik snik even na terwijl ik naar de onregelmatige ademhaling van mijn zusje luister.
Het is iets haperig en mijn moeder heeft haar duidelijk bezeerd, maar gelukkig ben ik erin geslaagd ervoor te zorgen dat ze er bij lange na niet zo slecht aan toe is als ik ben.
Ik wil opstaan om haar naar haar bed te tillen, zodat ze niet hoeft wakker te worden op een koude, harde vloer waar bloed aan kleeft, haren op liggen en stukjes stof van mijn shirt op ronddolen.
Maar het probleem is dat ik mij niet eens overeind weet te krijgen, laat staan dat ik kan lopen en ik kan haar helemaal niet optillen.
Ik kreun van pijn en bijt op mijn lip om niet de controle over mijn tranen te verliezen.
Dus ik ontspan mij maar gewoon, want wat ik wil heeft geen zin.
En ik ben zo moe, en het doet zo'n pijn.
Met de intentie om gewoon eventjes mijn ogen te sluiten val ik voor het eerst in dagen in een diepe, vredige slaap.

Hallo lezers, neem eens een kijkje bij wat van de stories van DeNaamIsGideon - de eerste abo van deze storie - zoals:
https://www.quizlet.nl/stories/159123/the-four-houses-harry-potter-next-generation/
https://www.quizlet.nl/stories/157536/opposites-l-inazuma-eleven-i/
https://www.quizlet.nl/stories/159984/the-road-to-boketto/

Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven

    2 jaar geleden
  • degvr

    Heel erch eng

    3 jaar geleden
  • Diago

    Omg! Pijnlijk

    3 jaar geleden
  • BethGoes

    Omg! Dit is zo verschrikkelijk mooi geschreven! Zo zielig! Ik vind dat ze moeten weg lopen of zo. Verschrikkelijk van die moeder! Ik ben erg benieuwd naar het volgende hoofdstuk!

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Omg
    Bedankt!
    Dat had je niet hoeven doen hoor, maar heel erg bedankt:D

    Wauw, dit is zo goed beschreven, dit soort scenes lees ik vaker, maar dit is een heel nieuwe manier, die echt geweldig is.
    Ga zo door (en snel ook)!
    *dropt kudo'tje*

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen