Foto bij ~ 072

Louis Tomlinson

Af en toe is het moeilijk om te glimlachen, na wat Liam mij verteld heeft vanochtend. Zeker omdat ik nog altijd Kian heb. Het is dat ik de kleuter niet af wil schrikken. Eveneens dat Benjamin niks door heeft. Behalve dat beide kinderen er plezier in hebben dat Niall meer moeite voor ze doet. Zo ook dat Niall nu Kian op bed legt. Mijn benen brengen me naar de bar en schenk ik een glas whisky in voor mijzelf.
'Kian ligt eindelijk op bed...' Hij schrikt en vreemd is dat niet want ik drink mijn glas in één keer leeg. 'Wat is er, Lou?'
Niet wetend hoe ik moet beginnen, schud ik mijn hoofd en schenk ik mijn glas weer vol. Een dubbele deze keer.
'Lou, alsjeblieft, praat tegen me,' klinkt zijn stem wat ongeduldig. Tevens dat zijn lichtblauwe ogen bezorgd staan.
Ik lik over mijn lippen. 'Weet je dat je mij eerst zo gek maakte dat ik haast een alcoholverslaving had?' begin ik zacht.
Niall kijkt me geschokt aan.
'Het heeft ervoor gezorgd dat ik twee weekenden terug instortte. Harry was er en hij ving me op. Ik ben toen flauwgevallen...'
'Lou, ik wil niet dat je dat jezelf nog aan doet.' Hij laat me niet uitpraten. 'Goed, we hebben wat problemen maar geen enkel huwelijk verloopt zonder problemen. Zolang we er maar aan willen werken en dat we onze best doen.' Niall gaat op een knie zitten voor de bank. 'Wat je ook doet, doe dat niet nog een keer. Ik kan niet zonder je.' Hij pakt mijn glas af.
Op dit moment kan ik hem niks beloven. Liam is altijd gezond bezig, vrij sportief en nu is hij ziek. Dus zijn gezonde manier van leven heeft hem niet veel geholpen. 'Wat als ik je zeg dat Liam ziek is?'
Niall deinst weg. 'Liam en ziek? Doet zijn nier weer raar?'
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, het is niet zijn nier. Dit is wat anders en hij vertelde het vanochtend.'
'Wat heeft Liam dan? Hij kan er toch bovenop komen?' wilt Niall weten en komt hij naast me zitten op de bank.
Ik sluit mijn ogen voor een moment. 'Dat wel maar de vraag is hoe?' Met tranen in mijn ogen kijk ik hem aan. 'Liam heeft prostaatkanker,' rolt het zacht over mijn lippen.
Dan schiet Niall zelf vol met tranen. 'Nee!' Hij slaat een hand voor zijn mond. 'Hij is anders altijd gezond bezig, hij sport regelmatig.'
'Geloof me, ik ben net zo verbaasd en verbijsterd, maar dat is nog niet alles...'
'Wat nog meer,' stamelt Niall.
Ik veeg een paar tranen bij hem weg. 'Ongeveer drie weken geleden had Cher een controle in het ziekenhuis en daaruit is gebleken dat ze geen tweede zwangerschap kan voldragen. Het ziet er naar uit dat het bij één kind blijft voor hen.'
De tranen blijven nu komen. 'Waarom Liam? Hij mankeerde anders nooit wat?'
Ik trek hem in mijn armen. 'Ik denk hetzelfde. Iets dat begon als een geintje, liep uit op het nieuws van Liam.'
Niall pakt mijn glas whisky en drinkt hij het zelf leeg in een paar slokken. Iets wat te begrijpen is, natuurlijk. 'Zullen we gewoon naar bed gaan?' In zijn ogen staat niks meer dan de smeekbede van knuffelen en de zekerheid dat we nog altijd elkaar hebben. Dat, en dat hij niet alleen wilt zijn.
Wat ik ook niet wil en knik ik. Samen gaan we, als ik alles nog een keer controleer, naar boven. Benjamin lijkt diep te slapen en ook Kian ligt in dromenland. Mooi. In de slaapkamer ligt Niall al in bed, met tranen in zijn ogen, en slaat hij het dekbed voor me weg. In een paar bewegingen, trek ik mijn trui uit en volgt mijn broek even snel. Zodra ik in bed stap, gooit hij het dekbed over me heen en kruip ik in zijn armen. 'Als je ziet wat Liam meemaakt, lijken onze problemen niet veel voor te stellen.'
'Geen enkel huwelijk is perfect, Lou, en we hebben allemaal wel iets. Zolang we het grote plaatje maar niet uit het oog verliezen,' snikt hij.
Ik til mijn hoofd op naar hem. 'Wat voor grote plaatje?'
'Dat we ons nog gelukkig mogen prijzen dat we elkaar nog hebben. En dankzij een schat van een vrouw dat wij twee kinderen hebben.' Hij kust mijn voorhoofd. 'Ik had het nooit voor mogelijk gehouden en toch is Kian half van jou en Ben half van mij. Zolang ik jou en de kinderen heb, kan ik alles aan.'
Alsof zijn woorden regelrecht de weg naar mijn hart vinden. Niet voor mogelijk gehouden dat ik nog meer verliefder dan ooit ben op hem. Ik geef hem een kus en is dat genoeg.

Reacties (1)

  • Tomlinsbear

    Het is zo leuk om te lezen dat ze nu gewoon weer normaal tegen elkaar doen.
    Love you

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen