Foto bij Chapter 107.1 ||

Anne Ramsey


Ik zag mijn vader streng op zijn horloge kijken en toen naar Nadieh en Theo die te laat waren. Het grappige was dat hij het niet erg vond wanneer Aaron en Colleen ongeveer een minuut erna arriveerden. Aaron was dan ook het lievelingetje van mijn ouders en kon niets verkeerds doen in hun ogen.
'Sit down!' opperde mijn moeder. 'We were just having an interesting conversation about where Alexis is from, isn't that right?'
Nadieh's ogen schoten meteen mijn richting uit waarna we een veelzeggende blik wisselden.
Mijn moeder ging met een minachtend glimlachje verder en vouwde haar handen in elkaar. 'Turns out that Anne and Alexis have more in common than I first thought since he grew up with drugs all around him.'
Ik kon niet geloven wat ik zonet gehoord had en ik kon me niet langer inhouden. Túúrlijk had ze zo'n bekrompen beeld van Chili dat ze dacht dat iedereen er drugsverslaafd was. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte.
'Mum!' siste ik. 'You can't say stuff like that!'
'What? Everything worked out for him in the end, didn't it? He's now a footballer at Arsenal.'
Alexis glimlachte als een boer met kiespijn en voelde zich duidelijk ongemakkelijk. Ik keek hem met een spijtige blik aan.
'He's a good guy, mum. Believe me,' verzekerde Aaron. Ik knikte even dankbaar naar hem.
Mijn moeder haalde luchtig haar schouders op.
'Maybe too good for Anne then.' Ze nipte van haar aperitief en trok het zich niet aan dat ik beledigd was.
Zo ging het vorig jaar ook bij kerst toen mijn drugsproblemen aangekaart werden. Ze kon het niet laten om me steken onder water te geven, alsof dat haar wraak was voor "wat ik haar had aangedaan" omdat ze me "zo niet had opgevoed".
Colleen had genoeg van de spanningen aan tafel en toverde een opgewekte glimlach op haar gezicht. Ze begon over leuke dingen te vertellen, zoals dat ze onlangs met Aaron een mooie boswandeling had gemaakt en dat ze een kookworkshop had gevolgd. Het hielp om de gemoederen wat te bedaren, maar dat was maar tijdelijk. Er zou zeker nog wel een kruisverhoor volgen.


Theo Walcott


Ik moest eerlijk bekennen dat ik me toch niet zo op mijn gemak voelde bij het familie-etentje. Het begon al toen Nadieh en ik te laat kwamen en haar vader James nors naar me had gekeken. Toen Nadieh's moeder Elizabeth dan nog eens Alexis en Anne het vuur aan de schenen legde, durfde ik mijn mond helemaal niet meer open te doen.
Ik besloot om me wijselijk afzijdig te houden en dat lukte aardig tot het hoofdgerecht toen Elizabeth haar nieuwsgierigheid niet langer kon bedwingen.
'Well, how did you two meet exactly? I heard that you were still married back then, Theo,' begon ze. Ze klonk vriendelijk, maar ik wist dat het een valstrik was.
'That's correct but in all honesty that marriage wasn't going well anymore,' zei ik, maar dat vond ze blijkbaar geen geldige reden.
Bedenkelijk trok ze haar wenkbrauw op. 'So you just decided to give up? Aren't you supposed to be married for better and for worse?'
'It's not so black and white,' snauwde Nadieh die zich zo te zien dood ergerde.
'Oh, really?' De eigenwijze toon van haar dochtet beviel haar totaal niet. 'You think it's normal to start a relationship with a married man? Don't you have any dignity left? I didn't raise you like that, young lady.'
Er ontstond heel wat gekibbel en uiteindelijk was het Nadieh die opstond en boos naar buiten liep.
'I'll check on her,' mompelde ik snel en liep achter haar aan. Ik vond haar al gauw op de hoek van de straat. Toen ze me opmerkte, veegde ze snel haar tranen weg en probeerde zich sterk te houden.
'I told you! I told you they were gonna act like this!' vloog ze uit.
'It's okay,' kalmeerde ik haar. 'I don't care what they say about me or you.'
'They just can't take it that I'm not "the perfect daughter" to them!' riep ze toen.
Ik wreef zachtjes over haar rug en ging met mijn duim over haar wang, waarna ik oogcontact met haar maakte.
'You're perfect to me,' beloofde ik haar. 'Let's go back inside, love. Show them that you stand above it all.'
Nadieh glimlachte voorzichtig en kuste me op mijn wang. 'Thank you, Theo. I so promised myself to not let it get to me but it's harder than I thought.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen