Foto bij Chapter 112.1 ||

Nadieh Ramsey


Lynn glimlachte beleefd naar mijn moeder. 'As long as Theo's happy, we genuinely support him.' Ik glimlachte even naar haar en kneep in Theo's hand die ik vast had.
'Well, on that note I think we all could learn something, right mum?' glimlachte ik fijntjes terug. 'I think we should go...' zei ik toen. Ik haalde opgelucht adem toen we beneden weer in de garage rondliepen en ik in Theo's auto stapte.
'Hey, we just did it! And now it's time to focus on the last few days before New Year's Eve.' sprak Theo me toe en aaide even over mijn wang.
'Yeah.. But you have to play on the 31st, right?' pruilde ik toen en keek Theo zielig aan. Hij knikte.
'Yes, but that means I'll be back before midnight. Otherwise I would've been in the hotel all alone, so this is better.' Ik grijnsde.
'That's true.. Alright let's go. Can we drop by at my place? I will need some clothes.'
'Of course my love.' zei Theo en zo reden we dan ook richting mijn appartement. Het zag er behoorlijk netjes uit, wat logisch was. Aangezien Alexis' familie vanavond een vlucht terug had naar Chili, had Anne daar een aantal dagen gespendeerd en hadden Theo en ik óf hier geslapen, of in zijn appartement. Ik haatte het om alleen thuis te zijn en Theo vond het gelukkig geen straf dat ik rond hem heen dartelde.
'If you want, we can also stay here?' opperde Theo toen ik een paar spullen in een tas gooide. Ik stopte met de spullen pakken en liep naar hem toe.
'Are you sure you don't mind? I don't mind being at your place, it's pretty.' Theo glimlachte.
'It's less trouble for you and I believe I still have some T-shirts here..' Ik ging even de opties na in mijn hoofd en kreeg toen een smerige grijns op mijn gezicht.
'Plus we're here alone too since Anne's staying with Alexis probably.'
'Hmm, well that all sounds really good.' grijnsde Theo naar me terug, voordat hij me voorzichtig op mijn lippen kuste.

Alexis Sanchez


Later die avond stonden Anne en ik weer in de woonkamer. We hadden net mijn familie afgezet bij het vliegveld, wat niet al te prettig was geweest voor me. Natuurlijk, ik was profvoetballer dus kon ik op elk moment een ticket betalen, maar dat betekende ook dat ik ze alleen in de zomer kon bezoeken. Het duurde dus minimaal 6 maanden voordat ik ze weer zou zien, en dat deed meer pijn dan dat ik wou toegeven. Anne merkte het en ging naast me op de bank zitten, waarna ze haar armen om me heen sloeg en haar hoofd op mijn schouder legde. Ik aaide voorzichtig over haar arm en zuchtte.
'You can talk to me.' opperde ze. Ik schudde langzaam mijn hoofd.
'I would rather sit here in silence, if you don't mind.' zuchtte ik. Anne zuchtte ook daarop.
'I know you will miss your family, but you got to spend all this time with them here and that is good, right? You can treasure that.' Ik knikte.
'I know you're right, I just would rather not talk about it. Are you in for cuddling?' vroeg ik toen. Anne glimlachte en sloeg haar armen nog strakker om me heen.
'Sure, I can do that.' glimlachte ze. Ik zette de televisie aan op een waardeloze film die erop stond en keek er eigenlijk niet naar; ik zat met mijn gedachten heel ergens anders.
'Well, at least you're still here.' zei ik op een gegeven moment. Anne keek op en keek me lief aan.
'Of course I am.' Ik nam haar gezicht tussen mijn handen en keek haar toen lief aan.
'I love you, Anne.' Ze keek me met waterige ogen aan.
'And I love you, just don't shut me out.' zei ze toen, voordat ze me kuste. Ik kuste haar terug, totdat we werden onderbroken door Atom en Humber die allebei kwispelend naar ons keken.
'They always look at us like that!' grinnikte Anne. Ik lachte ook bij het aanzicht.
'Because they wanna play.' grinnikte ik en zei in het Spaans tegen de honden dat we niet gingen spelen. 'But they can't play the games we can.' wiebelde ik toen met mijn wenkbrauwen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen