Foto bij H.26.

Het laatste stukje van het vorige hoofdstuk:
En dan, in mijn ooghoek zie ik Tyson aanrennen, zijn dolk in de aanslag.
Tyson is niet zwak, zeker niet, maar ik weet niet of deze Brayden - dit díng - pijn voelt en ik weet wel zeker dat Tyson zal verliezen.
Brayden laat mij los, ik zak op mijn knieën.
Hij begint richting Tyson te rennen, die hem dapper op staat te wachten.
Hij wint nooit, hij zal sterven.
Omdat ik geen simulatie kan vermoorden.
Nog geen drie seconden later valt het lichaaam van de nep-Brayden op de grond, een van mijn pijlen uit zijn achterhoofd stekend.

We zijn teruggetrokken het bos in en hebben ons gepositioneerd in een andere boom dan voorheen.
Deze is iets groter, maar valt niet erg op - in ieder geval niet meer dan de andere bomen - en heeft meerdere takken met extreem veel begroeiing.
Ondanks dat ik gelijk zag dat het de perfecte plek was, valt het niet op dat het zo'n vreselijk goede plek is, tenzij je heel goed oplet, maar al gauw verliest je blik focus op de verschillende details, als je maar lang genoeg naar het bladerdek staat.
Het is ongeveer op 200 meter afstand van de ronde, open plek van de Hoorn en ik kan jet zwarte grint een heel klein beetje zien tussen de bladeren door.
Toen we net bij de boom aankwamen - wat ongeveer een minuut of 10 geleden moet zijn - klonk er een kanonschot, met vlak daarvoor een ijselijke gil, die we niet hard, maar wel duidelijk konden horen omdat we redelijk in het midden van de Arena zitten.
Verder is er niemand meer dood gegaan en het begint al een klein beetje te schemeren.
Voor de eerste keer sinds het begin van de Spelen sta ik mijzelf toe om iets te eten en Tyson volgt mijn voorbeeld.
Ook al is dit al zijn tweede maaltijd sinds het startsein, hij eet net zo veel als ik, maar dat maakt mij niet uit, want ik ben toch gewend om weinig te eten.
Onze maaltijd bestaat uit wat slokken water en voor elk een mooie, groene appel, omdat we niet willen dat die zal bederven.
'Er is nog maar een beroepstribuut.' merkt Tyson dan uit het niets op.
Ik denk even na en knik dan.
Jonathan Rhee - niet te verwarren met Jonathan Johnson, die al dood is - is de jongen van Dustruct 3 en aangezien Melinda en Brandon Valley, Tony Meelton, Shauna Bellivion en Camilla Blair al uit de weg geruimd zijn is Jonathan Rhee de laatste Beroeps.
'Jonathan Rhee.' vertel ik Tyson. 'Die jongen van District 3. Hij valt nauwelijks een Beroeps-tribuut te noemen. Hij scoorde een 6, dus we hoeben ons nergens zorgen om te maken. Tenzij hij deed alsof, want hij leeft nog wel, terwijl iedereen van de hoge Districten al wel het loodje hebben gelegd.'
Tyson knikt bedachtzaam en introduceert mij glimlachend aan het idee dat hij misschien wel dood is gegaan en dat dat kanonschot vanwege hem was.
En plots, wanneer hij net klaar is met praten - hoor ik het gebliep van een parachuutje.
Hij komt terecht in een tak ietsje verderop.
Ik klauter er naartoe, waarbij ik mijn gewonde rechterarm probeer te ontlasten.
Ik weet dat de camera's op mij gericht zijn, dat doen ze best vaak als iemand iets krijgt van de sponsoren.
Ik pak het vast en merk dat het best zwaar is
Langzaam klauter ik terug naar mijn voorheen plek, opnieuw zonder mijn arm te belasten
Ik kijk naar Tyson, die met zijn ogen dicht tegen de stam aan leunt.
Of hij slaapt weet ik niet.
Het parachuutje bezorgt een rechthoekig, aluminium kistje, waar een briefje op vast zit.
Ik pak het papier en lees.
Al meteen is het mij duidelijk dat dit van Snow komt.
In het ronde, witte potje met het rode kruis op de deksel zit iets voor je arm en rug. Ik kan voorlopig niet meer helpen, want toen ik probeerde ze "Brayden" weg te laten halen, kregen ze een vermoeden. Succes. Staat er.
Fijn.
Wat geweldig.
Ik verfrommel het briefje en laat het naar beneden vallen.
Dan maak ik Tyson wakker.
'We hebben iets ontvangen.'
Hij schudt even wazig zijn hpofd en krabbelt dan even overeind.
Het blijkt een EHBO-doos te zijn, met alles erop en eraan.
President Snow heeft gelijk zo veel mogelijk gestuurd, omdat hij dat de komende tijd niet meer kan doen.
Ik behandel mijn verwondingen en voel gelijk te pijn wegebben.
Oh, wat voelt dat goed!
Ik zou bijna een dubbele laag van dat geweldige spul willen smeren, maar tactisch is het handiger om het bij één te houden.
Het wordt echt donker wanneer de gezichten van de doden net aan de hemel zijn geweest.
Naast de drie die ik hebbuitgeschakeld, is ook Jack Bellton gestorven.
Hij was van het kanon die we hoorden toen we bij de boom aankwamen.
Het gebeurde in het labyrint gedeelte.
Een soort half-mens-half-stier mutatie doodde hem.
Toen dat wezen in de 93ste Hungergames voorkwam noemde ze het een miniotaurus, maar ik weet het niet zeker.
'Ga slapen.' zegt Tyson dan uit het niets.
'Nee, ik houd de wacht wel.' zeg ij en probeer overeind te komen, hoe moe ik ook ben.
'Mira, je hebt niet meer geslapen sinds het begin van de Spelen. Doodmoe overleef je het zeker niet. Zo makkelijk moet je noet opgeven.' zegt hij met een voorzichtige glimlach.
Ik moet toegeven dat hij gelijk heeft.
'Oké dan. Eventjes.' zeg ik en bestel mij tegen de boom aan, knus en kalm.
Ik denk even na over het hele gebeuren van dat ik in feite een stervende hoop ben wanneer er iets in mij opkomt.
Mijn ogen vliegen wagenwijd open en ik wil het uitschreeuwen van afschuw.
Ik heb nooit om die spotgaai-jurk gevraagd, of om het speldje.
Dat heeft het Capitool geregeld.
Ze wilde mij sowieso al dood hebben en op deze manier geeft dat de meeste impact.
Wat een nare streek.
Het is ideaal om het volk nog even in te peperen hoe zwak ze zijn.
Hoe mieterig, hoe kwetsbaar.
Dat buiten de Hungergames er zich ook een spel afspeelt.
Dat rebellen geen hoop bieden, maar alleen maar dood en verderf.
En dan kijk ik naar Tyson en ik herinner weer waarom ik dit doe.
Ik doe dit voor hem.
En hij is het waard.
Dus ik sluit opnieuw mijn ogen en probeer te rusten.
Zodat ik Tyson kan beschermen.
Zodat ik voor hem een stervende hoop kan zijn.
En als hij zou leven, dan zou ik het niet anders willen.

Reacties (7)

  • Ikbenerniet

    Hoi

    4 jaar geleden
  • AnnyXX

    Cool

    4 jaar geleden
  • lisax_

    dooooooooor!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!![omdat ik het zeg!r][/spoiler]

    4 jaar geleden
  • AnneFrank

    Lang hoofdstukje(Y)(A):P(yeah)

    4 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    mooi!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen