(oke ik doe soms even hoe iemand kijkt erdoor als gif of gewoon als plaatje tussendoor, want ik kan niet alle gezichten even goed beschrijven en toch leek het me ook wel een beetje leuk, het wordt dan misschien wel een beetje een rommeltje, maarja...)

Oke ik moet me goed voorbereiden voor de eerste dag school. Er is een schoolbus en die komt regelrecht bij mijn huis. Oke ik moet echt rustig blijven. Ik weet hoe iedereen er uit ziet enzo. Alleen ja dan vraag ik als het moet wel eerst hun naam zodat ik me niet miskijk of hoe je dat ook noemt. Maar oke. De schoolbus arriveerde bij mijn huis. Ik stapte in. Het was overvol. Er was nog een plaatsje vrij. He volgens mij was dat Ash. Ash zei: 'He kom hier zitten!' Ik ging naast Ash zitten en zei: 'Dankje.' 'Hai. Ik heet Ash. En wie ben jij?" zei Ash overenthousiast. Ik glimlachte en zei: 'Ik heet Fenne.' 'Oh dan moet je naast een jongen genaamd Peter zitten en dan zit je achter een jongen genaamd James. Hun zijn totaal niet aardig. En hier in de bus zitten hun nu voor ons. James en Peter draaide zich om en grijnsde. 'Zo is dit je nieuwe vriendinnetje?' 'Mijn wat?' zei Ash dom en droog tegelijk. Ik zuchtte en zei: 'Nee hoor. Ik ken hem pas net.'
'Oh ja? Je gaat naast hem zitten. Hij wilt dat je naast hem kwam zitten, omdat hij smoorverliefd op je is.' zei James. 'Hou gewoon is effe je bek.' zei ik best boos.
'Laat ze gewoon. Trouwens welke pokémon zou jij willen zijn? Wacht je heet Fenne. Ben je Fennekin?' zei Ash. 'Wat? Oke ik ken het wel en Fennekin ook maar.' zei ik verbaasd/geschrokken/verward. 'Zie je hij is knettergek.' zei James. 'Hij zou een leuk koppel zijn met Tinkerbell. Ze heet Tinkerbell en ze is obsessed met Neverland. Wat ironisch.' zei Peter terwijl hij grijnsde/lachte. Ik vond hun echt twee sukkels. En Peter Pan en James bij elkaar. Gezellig. Oke maar ik hoefde ze niet per se eerst over te halen. Alleen om mee te komen. Ik kan ze in hun werelden nog over halen over wie hun zijn enzo. Alleen ja. Hoe krijg ik hun mee. Ik weet het niet maar ja. Ik doe denk ik eerst Mike en Zoey, maar volgens mij moesten de andere ook mee. Dat gaat leuk worden. Oke ik zie het wel. Toen we op school aankwamen stapte we uit. Ik botste direct tegen Zoey op. Ze was al eerder op school. 'Sorry.' zei ik. 'Nee mijn fout.' zei Zoey gauw. 'Nee echt. Wacht. Ben jij...' zei ik. Oh fuck ik zei dat hardop. 'Wie ben ik dan volgens jou?' vroeg Zoey. 'Ah nee laat maar. Sorry je leek op iemand die ik ken. Sorry.' zei ik. 'Is niet erg. Ik heet trouwens Zoey. En hoe heet diegene dan die op mij lijkt?' zei Zoey met een glimlach. Nu moest ik een naam verzinnen. 'Ze...Ze heet Isa...Isabella.' 'Leuke naam.' zei Zoey. 'Ja he? Ik heet trouwens Fenne.' zei ik gauw. 'Leuke naam.' zei Zoey. Toen kwam er een jongen aangelopen. Het was Mike. 'Hai.' zei hij.
James, Ash en Peter kwamen er ook aangelopen. James zei: 'Sta je nou alweer jongens te fixen Fenne?' Oke als er iets is waar ik niet tegen kan zijn het verkeerde opmerkingen op het verkeerde moment. 'Let maar niet op ze.' zei Tinkerbell die aan kwam lopen. 'Oke te veel mensen.' zei ik. Oke dat floepte er echt uit. 'Oh kun je er niet tegen als er mensen bij je zijn?' vroeg Peter. 'Dat gaat lastig worden als je jongens wilt fixen.' zei Peter er achter aan. Haha wat grappig. Maar ik zei niks en ik liep weg. Tinkerbell kwamachter me aan en zei: 'Hai. Fenne toch? Ik heet dus Tinkerbell zoals je misschien al had gehoord. Misschien is het handig als ik je de weg wijs. Toch?' 'Ja dat is waar. En jij bent tenminste wel aardig. Oke die Mike en Zoey zijn ook aardig, maar ja. Snap jij waarom James en Peter zo gemeen doen?' 'Nee niet echt? Maar ja lekker boeiend. Zulke mensen hou je altijd wel. Dus boeien. Je moet van het leven maken wat het is, want als je op alle kleine dingen gaat letten en je er alles van aan trekt dan is er toch ook niks aan?' zei Tinkerbell. 'Oke dat is waar.' zei ik. 'Hou jij ook zo van quotes?' vroeg Tink in eens. Ik knikte. Ik ben echt dol op quotes. 'Mag ik je mijn quote laten horen?' zei Tinkerbell. 'Ja tuurlijk.' zei ik. Tinkerbell zei:' If you never try, you'll never know.' 'Die is best goed nog.' zei ik. 'En welke quote vind jij ja. Quotes die soort van bij jou passen?' Ik zei: 'Judge me and I'll prove you wrong. Say i'm not worth it and watch where I'll end up.' 'Die is wel gaaf ja.'
Toen we het klaslokaal binnen liepen zei de juf: 'Hallo. Uhm Fenne ga jij maar naast ash zitten. Tinkerbell. Jij weet wel waar je moet zitten.'
Oh no ik zat schuin voor James en voor Peter Pan. Oh no. Ik mag hun echt niet.
Toen ik zat zei Peter Pan: 'Eeyy Fenne.' Ik draaide me om en zei: 'Hai.'
'Zeg he die Ash he. Die is wel leuk he?' zei Peter Pan terwijl hij een knip oog gaf. 'Nou uhm...' zei ik. De juf zei: 'Fenne draai je is om.' James zei: 'Zo Fenne fix met Peter. Dat vind Tinkje nii zo leuk.' Ik draaide me weer om terwijl Peter Pan zei: 'Hou je bek James.'
Toen het pauze was zat ik ergens in mijn eentje te denken. Ik zat te denken aan hoe ik eerst de groep bij elkaar kan brengen. En dan kan ik ze op een sneaky manier door het portaal krijgen en dan leg ik ze het later wel uit.
Ik liep naar Zoey en Mike toe en vroeg: 'Hey. Kunnen jullie misschien even meekomen? Tinkerbell had een vraag aan jullie en ze durfde niet hier heen te komen.'
'Tuurlijk.' zeiden ze. En ze liepen mee met mij naar Tinkerbell. 'He Tinkerbell. Jij wilde...' En voor dat ze de zin kon afmaken onderbrak ik haar al gelijk met een super vrolijke lach en zei gauw: 'He wacht. Ja tuurlijk. Wacht ik moet naar de wc. Uhm willen jullie even mee lopen? Ik weet namelijk niet waar het is en straks verdwaal ik.' 'Tuurlijk.' zeiden ze. En ze liepen mee. 'Uhm Fenne je gaat de verkeerde kant op.' zei Mike. 'Dat maakt niet uit. Ik moet eerst nog even James en Peter zoeken ik wilde even wat aan hun vragen.' zei ik. 'Fenne, voel je je wel lekker?' vroeg Mike. 'Uhm nou nee. Daarom wilde ik ook naar hun toe. Want ja zeg maar ik wilde ja... Weet je nou ja... Oh wacht daar is Ash. Momentje.' Ik liep gauw naar Ash en vroeg: 'He Ash weet jij waar James en Peter zijn?' Ash wist het en ik vroeg of die mee wilde lopen. Toen waren we compleet. 'Wat is er nou weer?' vroegen James en Peter.
Ik had een magische boon van die vrouw gekregen waardoor ik naar de werelden kon. Ik ging eerst naar de wereld van Zoey en Mike dus ik deed gauw die boon op de grond gooien en toen kwam er een portaal waar we in vielen en we gilden.
Toen belandde we op het eiland.
'Waar zijn we?' vroeg ik bang zodat het niet te veel zou opvallen.
'We zouden hier niet zijn beland als jij ons niet bij een had gebracht!' zei James.
'Rustig. Uhm nou het is. Wacht. Uhm mag ik heel even Zoey en Mike alleen spreken?' vroeg ik.
'Dus jij hebt ervoor gezorgd?' vroeg Peter terwijl hij dichter naar mij toe kwam lopen en grijnsde.
Ik schudde mijn hoofd.
'Ja, ja. Fenne, zeg ons nou maar de waarheid. We zullen het heus wel snappen hoor. Je hoeft niks met Zoey en Mike te bespreken lijkt mij? Want wat zou je dan met hun moeten bespreken? Een groot geheim?' zei Peter Pan terwijl hij rondjes om me heen liep en daarna stond hij vlak voor mij en keek me zo aan:


Ik dacht zo van 'fuck you.' Maar ik zei het maar niet. Ik zei stotterend: 'Nou...Nee...Ik heb nergens wat mee te maken...'
'Oh ja. Fenne stop maar met ontkennen. Je kan ons best de waarheid vertellen. We zitten in een of andere rare wereld en op een of ander eiland en jij weet hier meer van.' zei Peter Pan terwijl hij me heel diep in mijn ogen aankeek.
Tinkerbell wilde me verdedigen dus ze duwde Peter Pan van me af en zei: 'He doe is normaal tegen haar!'
'Oh gaat het feetje ook weer spreken.' zei James met een grijns.
'Hou je bek tegen haar!' zei ik terwijl ik James heel erg boos aan keek.
'Oh daar komt het ware monster weer hoor. Fenne je laat weer zien hoe je bent. Dus doe niet zo schijnheilig en vertel ze de waarheid.' zei Peter.
Ik kon echt niet tegen hem. Hij wist niet eens wat het was. Dus dat hij deed alsof die het wist kon ik ook al niet tegen. Ik schreeuwde: 'Rot op!'
Iedereen op het eiland bleef doorslapen, maar Dakota kwam naar ons toe en zei: 'Wie zijn jullie?! En kan het wat zachter? Ik probeer namelijk mijn schoonheidsslaapje te doen.' 'Nou daar merk je anders niks van.' zei Peter. Toen gaven Peter en James elkaar een boks.
'He. Wie denk je wel niet dat je bent?!' zei Dakota.
Ik sprong er tussen en zei: 'Sorry. Rustig alsjeblieft.'
'Hey Mike en Zoey.' zei Dakota.
Mike en Zoey keken verbaasd.
'Sorry. Maar wie ben jij?' vroeg Zoey.
'Wie ik ben? Maak je nou een grapje?' vroeg Dakota verbaasd.
Oh nee dit gaat fout. Ik kan alleen niet ingrijpen of een blik of iets, want dan gaat Peter dadelijk nog meer van mij denken.
Tinkerbell zei: 'Wat maakt het nou uit of jullie elkaar kennen. Waar zijn we?'
'Bij Total Drama. We zijn nu op tv. Er hangen hier overal camera's. Jullie twee zijn niet uitgenodigd en Zoey en Mike waren op eens verdwenen. En ju zijn ze hier.' zei Dakota.
'Uhm sorry. Maar ik weet niet eens hoe jij heet. Wie jij überhaupt verder bent. En wat is Total Drama?' vroeg Zoey.
'We willen je echt niet kwetsen of zo hoor, maar we snappen echt niet wat je nou bedoelt. Wij zijn niet de Zoey en Mike die jij denkt dat we zijn.' zei Mike.
Oke ik kon er niet meer tegen ik sprong er toch tussen en zei: 'Laat maar. Wacht. Ik uhm. Waarschijnlijk...Of wacht...Zoey en Mike. Jullie horen hier te zijn. Mag ik jullie even privé spreken. Is er echt geen privé plek zonder camera's?'
'Nope.' zei Dakota.
Toen belandde Peter in eens in het biechthokje.
Peter in het biechthokje:
Hij keek recht in de camera en zei: 'Die Fenne. Die weet meer dan wij denken. Ze houd van alles achter. En natuurlijk gelooft iedereen haar. Want ze doet wel zo onschuldig, maar zij weet meer. Veel meer. Ik ga haar goed in de gaten houden. Ik verlies haar geen moment uit het oog. Misschien als ik doe alsof ik haar leuk vind vertelt ze het me wel, want goede vrienden vertelt ze zelfs niks. Maar misschien wel tegen haar vriendje. Dus hopen dat het werkt. Ik doe er namelijk alles aan om er achter te komen. Ik moet het weten!'
Er weer buiten...
'Maar mag ik Zoey en Mike heel even spreken? Alsjeblieft?' zei ik.
'Natuurlijk mag dat, maar het is al 10 uur en dus dan kunnen we misschien beter ontbijten?' zei Peter Pan.
'Wacht? Dus je vind het niet erg als ik straks even met ze praat nadat we hebben gegeten?' zei ik verbaasd maar ook wel weer opgelucht en blij.
'Nee natuurlijk niet. Sorry dat ik eerst zo bot deed. En je niet vertrouwde. Ik was zoals je weet net in het biechthokje, en ik zat na te denken. Ik dacht na over alles en dat ik niet zo tegen jou moet doen, want jij verdient het niet en we kennen elkaar nog maar amper.' zei Peter. Daarna zei hij: 'Maar misschien kunnen we elkaar wel beter leren kennen?' zei Peter terwijl hij zijn ene wenkbrauw omhoog trok. Ik vond dat altijd zo knap van Peter Pan als die dat deed en ik keek super blij en zei zachtjes: 'Ja dat lijkt me leuk.' Ik was helemaal blij.
Toen gingen we even eten.
Ik moest alleen wel naar Zoey en Mike toe dus ik ging gauw naar ze toe toen Peter en James naar de wc waren en ik fluisterde: 'Hey. Ik heb hier iets voor jullie.'
Voor de eerste twee die ik terug zou brengen kreeg ik iets met super veel magie en dat super machtig was waardoor ze weer hun geheugen terug kregen en dus gebruikte ik het ook. Natuurlijk moest ik bij Ash en James en bij Tinkerbell en Peter Pan wel even wat anders bedenken. Maar nu hoefde ik gelukkig de waarheid niet te vertellen. Ze aten het koekje op wat ik hun gaf waar hun geheugen in zat en ze wisten het weer. En Zoey zei: 'Wacht. Ik weet het weer. Ik sorry Fenne. Ik weet het allemaal weer. Sorry echt heel sorry.' 'Maar praat hier alsjeblieft met niemand over oke?' vroeg ik. Zoey en Mike knikte.
Toen gingen we naar de wereld van Ash en James en waren Zoey en Mike weer veilig terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen