Foto bij Chapter 125.1 ||

Theo Walcott


Enkele dagen later.
Nadieh was opnieuw bij mij blijven slapen. Ik kon me zelfs al niet meer herinneren wanneer we voor de laatste keer apart hadden geslapen. Het was gewoon fijn samen en het belette me ervan om over Finley te piekeren. Ik dacht elke dag aan hem en ik merkte dat het gemis steeds harder aan me begon te knagen. Tot nu toe had ik nog niet de moed gehad om Melanie op te bellen. Misschien zou dat alleen maar in mijn nadeel spelen. Per slot van rekening had ze de wet aan haar kant waardoor ik Finley niet kon zien.
Die ochtend reden Nadieh en ik samen naar London Colney. We waren nogal vroeg en het was koud buiten dus bleven we nog even in de auto zitten.
'I don't wanna work today!' jammerde ze. 'Can't I just watch you train all day? That's far more entertaining.' Verleidelijk ging haar hand over mijn bovenarm waarna ze in mijn spieren kneep.
Ik grinnikte en keek haar ondeugend aan. 'I'd love to see you work out, though.'
Ze wuifde mijn woorden weg. 'I only have two workout routines,' zei ze toen stellig. 'One is dancing in the club and the other one is... well, I guess you know,' knipoogde ze.
'Hmmm, I think I do,' speelde ik mee. Ik liet mijn hand over haar dijbeen glijden en kuste haar innig. We kusten gretig verder totdat we opsprongen van een luid getoeter naast ons. We draaiden geschrokken onze hoofden naar de auto die links van mij geparkeerd stond en zagen toen Alex overdreven zwaaien. Als klap op de vuurpijl maakte hij kinderachtige kusgebaren en wees naar ons alsof hij wilde zeggen dat hij ons in de gaten hield.
'He's such an annoying tease!' riep Nadieh die het eigenlijk best komisch vond. Ze deed wegwerpgebaren naar Alex terug en richtte zich toen weer tot mij. 'Maybe we should find him a girlfriend.'
'Nah, I don't think he's over Perrie yet,' zei ik toen.
We stapten uit de auto en liepen samen met Alex het trainingsgebouw binnen. Terwijl Alex doorliep naar de kleedkamers bleef ik nog even bij Nadieh op de gang staan.
'You know...' begon ik en keek haar wat afwachtend aan. Het was misschien een beetje "out of character" wat ik nu ging voorstellen, maar ach, het kon me weinig schelen op dit moment. 'Maybe when we both have a break later today, we can meet somewhere private and continue our make out session?'

Anne Ramsey


Ik zat druk te typen totdat ik een melding kreeg dat ik een nieuwe e-mail in mijn inbox had van Catelyn. Tot mijn grote verbazing had haar bericht niets met het werk te maken. In plaats daarvan had ze me een link doorgestuurd en had ze eronder geschreven: "You might want to read this, Anne. Hopefully it's all nonsense but unfortunately it looks legit."
Ik klikte onmiddellijk op de link die uitkwam op een artikel van The Guardian, een meer respectabele nieuwsbron dan de goedkope tabloids. Mijn adem werd even dichtgeschroefd toen ik de grote titel zag. "Evidence that Arsenal player Alexis Sanchez is guilty of tax fraud".
WAT?!
Mijn keel werd abrupt kurkdroog toen ik met grote ogen naar het artikel staarde. Ik kon me er eerst niet toe brengen het te lezen, maar dwong mezelf dan toch.
Er stond in dat er bewijs was gevonden dat Alexis aan belastingontduiking had gedaan gedurende zijn verblijf bij Barcelona. Het zou gaan om zo'n één miljoen euro. Daaronder stonden een paar foto's van documenten waar het zwart op wit stond.
Ik probeerde weer naar adem te happen en zat verstijfd op mijn stoel. Ik klikte het artikel snel weg en probeerde me de rest van de dag op mijn werk te focussen, wat uiteraard niet lukte. In mijn hoofd tolde het van de gedachten dat ik er bijna duizelig van werd. Alexis en fraude? Waren die geruchten van vorige week dan toch waar? Het leek zo onwerkelijk... het strookte totaal niet met de Alexis die ik kende... of misschien kende ik hem dan toch niet zo goed.
Die avond bij Alexis thuis kon ik niet anders dan hem ermee te confronteren, anders bleef ik mezelf maar gek maken. Ik had het al veel eerder moeten doen.
Ik zuchtte diep en kruiste mijn armen over elkaar.
'I wanna ask you something, Alexis,' begon ik nerveus toen we op de bank zaten. Ik kon haast niet aankijken. 'I usually don't believe everything they write in the papers but this time... there is too much evidence and it's not just the tabloids... I feel awful about this but I need to hear the truth from you.' Ik slikte de krop in mijn keel weg. 'Is it true that you committed tax fraud?'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen