Foto bij 17.

Hey there!

Lieve, lieve lezers van me, het spijt me zo dat ik zo'n lange tijd niets van me heb laten horen.
Ik heb het (alweer) super druk gehad de laatste tijd, veel ups en downs gehad, maar ik moet de dag nemen zoals hij komt.
Schrijven is al lange tijd mijn passie en uitlaatklep en dit zal volgens mij nog lange tijd zo zijn, daarom heb ik ook besloten om weer verder te gaan met mijn verhalen. Ik weet dat dit misschien moeilijk of verwarrend is voor jullie, maar ik hoop dat je nog van mijn verhalen kan genieten.
Hier is alvast weer een hoofdstukje!

Groetjes!
PS ja dat ben ik daar met de blauwe haren, ik op een goede zomerdag.

Na nog even gepraat te hebben over het leven in de IJzerheuvels besloot Thorin nog even te gaan bijpraten met Dain en koning Gror zodat Terwyn en Frerin weer even alleen waren. Hoewel er ongetwijfeld vele zaken waren waarover ze konden bijpraten zeiden ze geen woord. De stilte was niet ongemakkelijk, het voelde gewoon weer even alsof ze beiden thuis waren in Erebor, alleen in Frerin’s kamer waar niemand hun zou storen. Frerin had zijn handen op Terwyn’s buik gelegd en voelde hoe het kindje af en toe een schop leek te geven alsof het besefte dat zijn papa en mama eindelijk herenigd waren. ‘Het spijt me ongelooflijk dat we elkaar op zo’n manier terug moeten zien mijn prins’ zei Terwyn zacht na een tijd haar droomprins geobserveerd te hebben. Frerin keek hierdoor verbaasd op naar Terwyn ‘Er is geen mooiere manier dan deze mijn prinsesje’ antwoorde de dwergenprins. ‘Je bent mooier dan ooit, ik zal spoedig vader worden, ik ben de gelukkigste prins in heel Midden Aarde Terry’ zei Frerin zacht voor hij een kus op haar neus drukte, en nog één op haar lippen. ‘Dit kindje zal de beste en gelukkigste ouders ooit hebben!’ zei hij waarbij hij nog een kus op haar bolle buik drukte.
Zo bleef het gelukkige koppeltje de hele namiddag samen, bij het diner bedankte Frerin Gror voor zijn hulp en gastvrijheid.
De prinsen die moe waren van hun reis gingen kort na het diner naar hun kamer om te slapen, Terwyn had echter andere plannen, voor haar viel er niet veel te slapen die nacht. Ze bleef naast Frerin liggen, hield de prins dicht tegen zich aan alsof ze bang was dat alles maar een droom zou zijn, dat als ze in slaap viel of hem losliet hij opeens zou verdwijnen.
Uiteindelijk kon ze toch nog een paar uur de slaap vatten om dan de volgende ochtend wakker te worden in Frerin’s armen.
‘Goedemorgen’ fluisterde de prins dan ook alvorens een kus op haar lippen te drukken. ‘Goedemorgen’ antwoorde Terwyn zacht waarbij een glimlach op Frerin’s lippen verscheen. ‘Dus wat doen we vandaag?’ vroeg de prins toen, hierbij was het de beurt aan Terwyn om eens te lachen. ‘Wel misschien is het wel leuk als je ziet waar ik de afgelopen maanden mijn dagen mee heb gevuld, welke plaatsjes ik hier heb ontdekt en zo?’ stelde Terwyn voor waar Frerin dan ook meteen mee akkoord ging. Terwijl Terwyn haar prins rondleidde door de IJzerheuvels werd al snel duidelijk dat Frerin enorm bezorgd was om zijn prinsesje en haar dan ook constant beschermde voor alles wat maar kon fout gaan. Zo was hij bezorgd over Terwyn’s ongeboren kind en vroeg elke tien minuten of ze niet even moest gaan zitten. Of hij was bang dat ze zichzelf zou verwonden nadat ze even gingen boogschieten. Uiteindelijk nam Terwyn dan ook wat rust door op haar favoriete plekje te gaan zitten en daar een picknick te houden met Frerin.
Zo gingen dagen voorbij, alles leek eindelijk weer zoals het hoorde. Terwyn en Frerin waren herenigd, er waren geen geheimen meer, er was zelfs niemand die hun uit elkaar probeerde drijven. Het echte leven leek eindelijk te kunnen beginnen. Maar natuurlijk lopen alle mooie sprookjes op een einde en goede momenten kunnen niet altijd blijven duren.
Twee weken nadat Thorin en Frerin in de IJzerheuvels aankwamen werd het stil aan weer tijd voor de prinsen om terug huiswaarts te keren al dacht Terwyn hier natuurlijk anders over. Frerin die vast besloten was voor Terwyn en het kind te zorgen wou haar weer meenemen naar Erebor, maar dat was net wat Terwyn niet wou. Zo zaten beide prinsen en Terwyn nu samen op haar kamer. ‘Frerin als ik terug ga zal koning Thror me wat aan doen! Als hij me er niet meteen weer uit zet doet hij nog wat erger! Denk je dat hij mij en dit kind opeens wel zal verwelkomen?’ sprak Terwyn terwijl ze door de kamer ijsbeerde Frerin stond hierna ook op en nam haar handen in de zijne. ‘Terwyn ik laat dat niet gebeuren, ik laat hem jou en ons kind geen kwaad doen!’ zei Frerin maar Terwyn was al wat ouder en wijzer geworden op haar tijd in de IJzerheuvels, ze geloofde niet meer in sprookjes zoals ze ooit wel deed. ‘Hij is je koning Frerin, je kan niets tegen hem beginnen’ zei de dwergenvrouw. ‘Terwyn we kunnen niet weer uit elkaar getrokken worden!’ prevelde Frerin toen. ‘Blijf dan hier bij mij mijn prins!’ probeerde Terwyn waarna Frerin haar verbaasd aankeek ‘In de IJzerheuvels, wat zal koning Gror hiervan zeggen? Wat zullen Dain en Fain ervan vinden?’ vroeg Frerin. ‘Koning Gror is geen hebzuchtige dwerg, hij zal je welkom heten, net zoals hij mij ooit als zijn zoon hier opnam en nu ook Terwyn als gast in zijn familie toeliet. Thror kan je hier niets maken’ zei Thorin toen ook wijs waarna hij opkeek. Al die tijd zat hij stilletjes van op de bank te luisteren maar nu ging ook Terwyn terug naar hem toe ‘Hij heeft gelijk Frerin, hier zijn we veilig!’ zei ze. ‘Frerin, ik regel alles wel met vader, ik beloof je dat dit geen afscheid wordt, we zullen terug samen komen en weer in Erebor leven als één grote familie. Maar alles op zijn tijd. Terwyn moet genoeg rusten, ze is hoogzwanger, niet in staat zo’n tocht naar Erebor te maken om daar gehaat te worden’ zei de oudste dwergenprins. Frerin knikte ‘Het zij zo. Wij blijven hier en op een dag zullen onze families zich weer samenvoegen!’ antwoorde Frerin toen waarna Terwyn meteen een kus op zijn lippen drukte en hierna voor Thorin knielde en zijn handen in de hare nam. ‘Bedankt mijn prins, ik hoop zowel u als Dis snel terug te zien en weer door de hallen van Erebor te kunnen lopen samen met mijn kind. Maar zoals u zei, alles op zijn tijd. Op een donkere winterdag ben ik in Erebor afgezet, op een mooiere dag zal ik opnieuw toekomen in het koninkrijk dat ik mijn thuis noem’ zei Terwyn toen waarna Thorin haar hand naar zijn lippen bracht en deze kuste ‘Wij zullen elkaar snel weerzien vrouwe Terwyn, dat beloof ik!’ zei Thorin toen waarna hij opstond en zich ging klaar maken voor vertrek terwijl Terwyn en Frerin nog even tijd hadden om te vieren dat ze eindelijk samen konden zijn.

Reacties (2)

  • Croweater

    En een supermooie foto trouwens <3

    3 jaar geleden
  • Croweater

    Hoog tijd dat ik dit verhaal ga bijlezen! (:

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen