"I am Broken, A Fox, A Snake. I'm J.O.E.Y…"

De voetstappen van Joey weerklinken harder door de lange gang. Er zijn weinig mensen maar een lange, zwarte jas weerhouden ze om hem te herkennen. Joey zou het niet eens zo erg vinden, de mensen zouden waarschijnlijk bang worden. Joey is vrij. Niet letterlijk vrij, hij word nog steeds gezocht. Gezocht door de politie. Hij was ontsnapt. Het was niet het moeilijkste wat Joey had gedaan in zijn leven. Toch heeft hij wel een maand in de gevangenis gezeten. Joey zou niet levenslang krijgen, een week na zijn laatste dagboek bericht zou hij een executie krijgen. Hij was twee dagen daarna ontsnapt. Zo moeilijk was het dus niet om te ontsnappen. Maar weer in de gevangenis terecht komen is niet de planning. Nee... Hij had een andere planning. En deze keer geen school. Maar een bank. Dit doet hij niet voor het geld zoals de mensen zometeen gaan denken, geld speelt geen rol, hij doet het voor de naam. Joey wil gevreesd worden. Hij wil dat als mensen aan hem denken ze meer dan alleen aan een school denken, dat ze bang worden bij de gedachte van zijn gezicht.

Wanneer Joey naar binnen loopt kijkt de bankier rustig op, niets vermoedend, natuurlijk niet, hoe zou hij het ook moeten weten? Even zoeken de ogen van Joey naar de beveiliging camera's en doet dan zijn capuchon naar beneden. Meteen schrikt de man op. Joey pakt, zijn al lang gestolen wapen, uit zijn zak en richt het op de man. Je ziet dat de bankier schrikt en doet zijn handen omhoog. "De sleutel voor de kluizen graag." Grijnst Joey. De bankier weet niet hoe snel hij het aan Joey moet geven waardoor Joey nog een bredere grijns op zijn gezicht krijgt. Leedvermaak? Ja, honderd procent zeker.
Dit waren de momenten waar hij voor aan het wachten was, al zijn hele leven, net zoals met de school, dat was ook zo'n moment. Hij stopt de sleutel in zijn zak. De vinger van Joey laat een klik weerklinken waarna een schot. De ogen van de man werden langzaam wit en niet veel later lag hij voor Joey op de grond, bloed stroomde uit zijn hoofd. De sadistische grijns van Joey wordt abrupt verbroken wanneer een harde gil door de bank heen schalt. “Wil je met hem mee?” sist Joey, kijkt op en richt het pistool op de secretaresse die gilde. Gelukkig had niemand het gehoord, tenminste, er waren geen mensen verder op deze afdeling. Niemand had hier ook iets te zoeken. Hier was het geld dat bewaard werd, dan zou je toch zeggen dat het beter bewaakt was, maar dat viel tegen. Voor Joey viel het mee, maar voor de bank zelf valt het waarschijnlijk tegen. De vrouw doet haar handen meteen omhoog en zegt niets meer. Joey grinnikt, “Goede keuze.” Dan draait Joey zich om, de vrouw doet wijselijk niets. De jas wordt weer wat omhoog getrokken en alsof er niets is gebeurd loopt Joey de bank uit.

Reacties (3)

  • HedwigDeUil

    Leuk stukje maar ik mis nog altijd hoe Joey van een mishandelde jongen naar een sadist Is gegaan? Voor de rest super!

    3 jaar geleden
  • Pusheen_The_Cat

    dit verhaal is verslavend leuk !!!!!!
    ik krijg de rillingen van je Joey:X

    KEEP GOING PLEASE:Y)

    (kudoooooooooo earned)

    4 jaar geleden
  • fin_de_vers

    Well done Joey:Y)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen