'Aan wie de eer?' vraagt Mano.
Welke eer?
'Ikke!' Evy springt op en neer en grijpt dan de boomstam vast. Oh nee, ze gaat klimmen!
Ik kijk omhoog en hoop dat de steeds dunnere wordende takjes me zullen houden. Ik begin weer te klimmen, rustig aan en geluidloos.
Evy kreunt daarentegen als een malloot en ze schreeuwt dat de takken te dun zijn. Wat heeft ze toch?
Ik kan nu echt niet meer verder en kijk omlaag.
Evy is heel ver beneden me, ik bedenk dat ze tenger is. Misschien wel dunner dan ik ben, en tóch heeft ze zoveel moeite. Huh?
Ze grijpt een tak en blaast haar blonde (bruin geworden) haar uit haar gezicht.
'Ik krijg je wel Ayden!'
Zweet kruipt langs mijn gezicht, ik kan het niet meer aanzien. Ik moet... ik moet gaan schoppen!
Evy hangt nu recht onder me, ik aarzel.
Maar dan schop ik tegen haar hoofd. Ze schreeuwt maar blijft gewoon hangen.
Ik schop nog een keer en ze grijpt mijn voet vast.
'Laat los!' roep ik paniekerig.
Maar dat doet ze niet. Ze trekt en pakt dan een mes, net voor ze die diep in mijn huid steek duw ik met alle kracht tegen haar schouder en ze valt achterover.
Het mes vliegt uit haar hand en ondersteboven kukelt ze naar beneden, tot ze stil op een dikke tak beneden blijft hangen,
'Evy? EVY!' Daar komt Mano aan. Hij blijft bij het lichaam van zijn district genoot staan en begint dan woest de briesen. 'je gaat eraan! JE GAAT ERAAN!' hij kijkt op en zijn groene ogen prikken in de mijne.
Ik kijk om me heen en klim nog een tak hoger. Ik moet springen...
Mano komt hoger en hoger, met woeste brullen.
Ik kijk om me heen en zet me af.
'AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!!!!!!!!!!' Mijn zwarte tas trekt me naar beneden, maar ik bereik de andere boom gelukkig wel.
Mijn wond doet enorm veel pijn en ik piep het uit.
Dan kijk ik naar Mano, hij springt ook. Shit.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen