Harry's lichaam verstijfd onder dat van jou en je voelt hoe hij zijn adem inhoudt. Wanneer je zijn vertrouwde geur diep inademt om jezelf te kalmeren voel je hoe Harry twijfelend en aftastend zijn hand om jouw middel slaat. Wanneer hij merkt dat je echt dicht tegen hem aan blijft liggen slaat hij zijn armen strak om jouw lichaam heen en begint zachtjes te snikken.

Harry pov:
Lachend van het stoeien met Nova laat je je op het matras naast haar vallen. Haar wangen gloeien van het lachen en tegenspartelen en de aanblik van hoe ze er bij ligt laat jouw hart een slag overslaan.
De stilte die er heerst is niet ongemakkelijk en zwijgend staar je naar het plafond. Ergens wil je heel graag de gedachten die al tijden door jouw hoofd spoken hardop uitspreken. Maar de laatste tijd gaat het stukken beter tussen jullie en dat is wat jou heeft tegengehouden om het te doen.
"Nova?" begin je toch aarzelend Je voelt hoe ze haar blik op jou vestigt en dan een knikje geeft als teken dat ze luistert.
Opgelucht zucht je, en na een moment van stilte schraap je jouw keel die ineens heel droog aanvoelt.
"I know you don't want to hear this. And I know I might ruin everything again. But I need to tell you this." Jullie blikken kruisen wanneer ze jou aankijkt en je ziet hoe ze op haar lip bijt.
Je twijfelt door haar blik of je hier wel goed aan doet. Maar nu je de aanzet hebt gegeven kun je niet meer terug. En nogmaals raap je al je moed bij elkaar om dit te doen.
Zonder haar aan te kijken begin je te praten.
Na een paar minuten merk je dat Nova met een afwezige blik voor zich uit ligt te staren, en aan de blik in haar ogen te zien is ze met haar gedachten heel ergens anders.

"Nova?" mompel je zachtjes waardoor ze uit haar gedachten schrikt. Geschrokken kijkt ze op en vrijwel meteen beginnen haar wangen beginnen te gloeien, beschaamd dat net op dit moment haar gedachten afgedwaald waren.
Met een grijns kijk je haar aan, zachtjes je hoofd schuddend om het schattige meisje naast je.
"Like I said." Vervolg je. "You probably don't want to hear this. But I need to say it out loud"

"I'm sorry for everything Nova. That I let you down, that I made a decision that wasn't mine to make, that I forced you into a situation you didn't ask for. And I'm sorry for being a terrible friend. You deserve the world Nova. And when I thought I couldn't give you that, I felt like I had to let go of you, not thinking about what that would do to you. I didn't realise I would break you by leaving, because I was afraid of breaking you by staying. Because everything that came with the fame was just too much for you."

Even was je stil, nadenkend over jouw woorden. En afwachtend hoe Nova zou reageren. Gek genoeg keek ze je met een afwachtende blik aan, wachtend op wat er nog ging komen. Tot jouw verbazing had ze de afgelopen minuten aandachtig naar jouw woorden geluisterd. En voor het eerst in al die tijd voelde je je ook door haar gehoord.
"I think I just want to say that I didn't care about how bad it hurt me, letting you go. You were my world Nova. Everything I did, I did because I thought it was best for you. Now I know I was wrong. But you only realise what you did, after the damage is done. So again. I'm sorry."

Nadat je de laatste woorden uitgesproken had voelde je jouw stem zachtjes breken. Alle opgekropte emoties waren er nu met jouw woorden uitgekomen. En alle angst en pijn van de afgelopen tijd vloeide nu weer vers door jouw lichaam heen.
Enkele verloren tranen liepen nu stil over jouw wangen heen, en bang om jezelf zo kwetsbaar op te stellen wendde je jouw gezicht af.
Het was stil aan de andere kant van het bed. En vol angst wachtte je af wat Nova zou doen. Allerlei verschillende scenario’s gingen door jouw gedachten, de een nog erger dan de andere. Maar allemaal kwamen ze er op neer dat je haar kwijt was.
Je hoorde Nova naast jou diep zuchten en het bed bewoon mee met haar beweging. Stiekem wist je al wat er nu ging gebeuren. Nova stapte uit bed en zou de kamer verlaten, om zo jouw leven voorgoed uit te lopen. Je had met jouw laatste wanhoopspoging om alles wat er over was, van wat ooit jullie vriendschap was, waarschijnlijk helemaal de grond in getrapt en je was jezelf al aan het voorbereiden op de pijn die ging komen.
Ineens voelde je de warmte van haar lichaam naderen en ze liet zich tegen jou aan zakken op bed. Haar arm sloeg ze om jou heen en haar hoofd plaatste ze op jouw borst, recht op jouw hart. Van schrik spande je heel jouw lichaam aan, te overweldigd door wat er nu gebeurde.
Niet wetend wat je nu moest doen hield je paniekerig jouw adem in, in een poging om niet overweldigd te worden door alle emoties. Nova reageerde door haar gezicht in jouw nek te verstoppen en zich nog dichter tegen jou aan te drukken.
Toen je merkte dat ze niet weg zou lopen durfde je eindelijk jouw armen voorzichtig om haar heen te slaan. Zachtjes streelde ze met haar hand over jouw buik heen en eindelijk liet je de ingehouden lucht ontsnappen, gevolgd door een snik.
Al snel sloeg je jouw armen steviger om haar heen, op zoek naar houvast vlak voor het moment dat je brak onder jouw emoties die je nu eindelijk na al die tijd de vrije loop kon laten gaan.

Reacties (3)

  • brechje123

    gaat er nog een vervolg op dit verhaal komen ???

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Oh wooow! Wat schrijf je toch mooi!

    Heerlijk verhaal!

    Xxx

    4 jaar geleden
  • VampireMouse

    Naaaah arme harry goed dat tie het heet 't verteld. Snel verder xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen