Na twee weken en een hoop dates had Lucas uiteindelijk de knoop doorgehakt. Hij was klaar voor een relatie met Gideon. Hij dacht oprecht dat het wat zou kunnen worden, gezien ze het de afgelopen twee weken zo leuk met elkaar hadden gehad. Ze wilden niets liever dan elkaar zien, dus hadden ze zo vaak als mogelijk met elkaar afgesproken. In de stad, bij elkaar thuis, het maakte hen niet uit. Zolang ze maar bij elkaar waren en samen gelukkig konden zijn.
De eerste keer bij Gideon thuis, had hij een rondleiding door zijn kamer gekregen, gericht op alle door hem gemaakte kunst die daar hing. Her en der lagen en hingen tekeningen en schilderijen. Naast zijn studieboeken, lagen ook veel potloden en ander tekengerei over zijn bureau verspreid. In de hoek stond een schildersezel met daarop een project waaraan Gideon momenteel bezig was. Verscheidene tubes verf lagen rondom de schildersezel op de grond of op en in de kast ernaast. Het was er een chaos.
‘Hoe kan jij ooit te midden van al die zooi leven?’ vroeg Lucas hem verbaasd. Zelf had hij orde nodig als tegenwicht van de chaos in zijn hoofd.
'Je er gewoon niets van aantrekken,' grijnsde Gideon en maakte ondertussen de bank leeg, zodat ze daarop konden zitten. Ondertussen wees hij een paar van zijn schilderijen aan en vertelde er wat bij. Het was echt vanalles en nog wat. Landschappen, portretten of epische fantasyscenes.
'Dit zijn mijn ouders.' Hij wees naar een schilderij waarop een gelukkig echtpaar te zien was. Een blonde vrouw en een donkerharige arabische man. De vrouw straalde een zekere air van levendigheid uit, terwijl de man heel rustig en vriendelijk op Lucas overkwam. Hij vond het knap dat Gideon ze zooi mooi op het doek had weten neer te zetten.
'Zo op het eerste gezicht passen ze echt totaal niet bij elkaar,' merkte Lucas op en Gideon schudde van nee.
'Klopt, meerdere mensen verbazen zich erover. Maar ze passen juist zo goed bij elkaar dat ik het zelf niet meer zie. Ik weet gewoon dat het werkt, dat het past. Mijn vader is vrij bescheiden, maar mijn moeder moedigt hem telkens aan om wat meer durf te tonen. Ondertussen laat hij haar tot rust komen, wanneer ze te energievol is.'
'Wat leuk om dat te horen. Mijn ouders zijn daarmee vergeleken doodsaai. Mijn vader is op een boerderij opgegroeid en mijn moeder in een vrij rustig dorp. Nog nooit heeft iemand gezegd dat ze niet bij elkaar passen. Maar dat schilderij is echt mooi!'
'Dank je!' de trots was van Gideons gezicht af te lezen. Lucas had ondertussen al wel door dat de jongen ervan hield om complimenten te krijgen. 'Maar er zijn ook zat mensen die in de ogen van de meesten doodnormaal zijn. Is helemaal niets mis mee.'
'Nee, klopt, ik ben dat ook met je eens. Wat denk je van mij? Ik ben ook hartstikke doodnormaal.' De verbazing die op Gideons gezicht verscheen nadat hij dit gezegd had, verwarde hem. Hij had toch niet iets heel raars gezegd?
'Lucas, ik vind niet dat jij doodnormaal bent,' merkte Gideon op. 'Ik weet ondertussen wel hoe de gemiddelde jongen is en jij valt daar naar mijn idee niet onder. Het zijn er niet zoveel die toegewijd zijn aan hun fandoms, maar jij bent er één van! En ik ken ook weinig jongens, meiden trouwens ook, die een aardig woordje elfs kunnen.'
'Het zijn twee verschillende talen waar ik wat woorden uit ken,' merkte hij op, maar voelde zijn wangen wel rood worden. In tegenstelling tot Gideon wist hij niet zo goed wat hij met complimenten aan moest.
'Whatever, in ieder geval, ik zou jou niet doodnormaal noemen. En ik vind dat juist ook één van de leuke dingen aan jou!' Zijn wangen konden nauwelijks meer roder worden en hij keek Gideon wat ongemakkelijk aan.
'Niet zo verlegen zijn, jij!' zei hij hem nog voor hij op hem toeliep om hem in een innige omhelzing te trekken en hem te kussen. Lucas was er even door verrast, maar sloeg toen ook zijn armen om Gideon heen en kuste hem toen vol met passie.
Gideon liet zich uiteindelijk op de bank vallen met Lucas bovenop hem. Ze lachten, gaven elkaar nog een aantal kussen en gingen toen weer overeind zitten.
'Nou, laat me maar nog een paar tekeningen zien! Ik denk dat het beter is als ik maar weer verder ga met jou complimenten geven in plaats van andersom.' Ondanks dat hij het heel lief van Gideon vond om een poging te doen hem wat meer zelfvertrouwen aan te praten, voelde hij zich er niet erg gemakkelijk bij. Hij leidde het onderwerp van gesprek liever naar Gideon, die juist wel van dat soort aandacht leek te houden.
'Nouja, als jij dat wilt. Maar ik vind het heus niet erg om ook zelf complimenten te geven hoor.'
'Neh, ik weet nooit zo goed wat ik ermee moet. En één van de redenen van dat we naar jou toe zijn gegaan, is omdat ik je werk wilde zien! Dus kom maar op!'
Zo zaten ze nog een lange tijd op Gideons bank, tekeningen zwierven erop rond en op hun schooten.

Toen Lucas bekend maakte aan Gideon dat hij zeker wist een relatie met hem te willen aangaan, was zijn hart hem eigenlijk al een tijdje aan het vertellen dat het de goede keuze was. Elke keer weer dat ze bij elkaar waren, voelde hij zich geweldig. Ondanks dat er wel duidelijke verschillen tussen hen waren, konden ze het alsnog erg goed met elkaar vinden. Hun karakter verschilde flink, gezien Gideon vrij extravert was, maar Lucas behoorlijk introvert. Ze deelden wel veel interesses en dat was één van de grootste redenen dat ze het altijd zo gezellig hadden. Ze raakten simpelweg gewoon nooit uitgepraat.
Het voelde als een opluchting toen hij het aan Gideon vertelde, welke er weer enthousiast op reageerde.
‘Wat vind ik het geweldig om dit van jou te horen!’ riep hij vrolijk uit en omhelsde Lucas. Op dat moment waren ze in Gideon zijn kamer, die al behoorlijk netter was sinds de eerste keer dat Lucas er geweest was.
‘Eigenlijk wilde ik het vanaf het begin al, ik had alleen tijd nodig om me dat echt te beseffen.’ Ondertussen nestelde hij zich gelukzalig tegen Gideon aan, nadat ze hun knuffel beëindigt hadden.
‘Ik denk dat het opzich ook wel goed was dat we eerst nog wat dates hadden. Dan kan je toch al vast wat meer gewend aan elkaar raken.’ Gideon had een arm om Lucas heen geslagen en trok hem nog wat extra tegen zich aan.
‘Daar heb je opzich een punt. Maar ik ben gewoon blij dat we nu dan toch echt bij elkaar zijn.’ Toen duwde Gideon hem zachtjes van zich weg en even keek Lucas verbaasd op om vervolgens door de jongeman overweldigd te worden. Vanuit het niets zat Gideon opeens half op zijn schoot en had zijn mond op de zijne gedrukt. Nadat hij van de verrassing bekomen was, reageerde hij op zijn kus. Zijn handen gingen naar zijn rug en nek en trok hem zo dichter tegen zich aan, vervolgens de kus verhevigend. Zijn vingers gleden door Gideons vrij lange donkere haren. Hij genoot van het moment. Hij genoot ervan om op deze manier intiem te zijn met Gideon. Hij had nooit verwacht om op zo’n manier met een andere jongen bezig te zijn, maar nu maakte hem hem gelukkig.
Nog tijdens hun kus, rolden ze om. Wie het deed was onduidelijk, maar ze kwamen naast elkaar op de bank te liggen, Gideon nog wat bovenop Lucas. Ze beëindigden hun kus, lachten met elkaar om wat er net gebeurd was. Knuffelden.
‘Ik ben oprecht zo blij om jou te hebben,’ fluisterde Gideon in Lucas’ oor. Ze lagen ineengestrengeld op de bank en Lucas moest zijn best doen om er niet vanaf te vallen.
‘Ik ben ook erg gelukkig met jou,’ gaf hij als antwoord om dan Gideon nog een korte kus te geven. Op dat moment voelde hij zich langzaamaan wegglijden en al gauw won de zwaartekracht het van de schuifweerstand. Met een luide bonk vielen ze beiden op de grond. Lucas werd even van zijn adem benomen door de klap in zijn rug en het feit dat Gideon een fractie van een seconde later bovenop hem landde. Even schrok hij, maar al gauw kwam hij niet meer bij van het lachen. Gideon was wat van hem afgeschoven en lachte mee.
‘Ik denk dat we de volgende keer toch beter op het bed kunnen gaan liggen,’ merkte Gideon op nadat ze uitgelachen waren, al moest Lucas ondertussen nog wel moeite doen om niet weer terug in lachen uit te barsten.
‘Misschien wel ja,’ grinnikte hij. Hij krabbelde weer overeind en stak zijn hand uit naar Gideon. Deze nam hem aan en al gauw stonden ze beiden weer overeind, hoewel weer verstrengeld in een omhelzing. Ze konden gewoon niet van elkaar afblijven, zo gelukkig waren ze met elkaar.
Ze besloten dat het veiliger was om op Gideons bed te gaan liggen, daar hadden ze meer ruimte. Nadat Lucas gezegd had een relatie met Gideon te willen, was dat momenteel het enige wat ze wilden. Knuffelen en genieten van elkaar. Gelukkig zijn met elkaar.
‘Ik hou van jou,’ zei Lucas zachtjes, maar hij probeerde al zijn genegenheid en liefde naar de jongeman erin te leggen. Vervolgens kuste hij hem weer eens. Ze hadden elkaar die dag al zoveel kussen gegeven, maar ze konden er maar geen genoeg van krijgen.
‘Ik hou ook van jou,’ luidde Gideons antwoord en hij sloeg zijn armen om heen. Gelukkiger kon Lucas zich niet voelen.

Reacties (2)

  • Long

    ZE ZIJN ZO LEUK.

    4 jaar geleden
  • SonOfGondor

    Hahaha, aaw, ze zijn zo schattig

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen