Foto bij H.28.

Laatste stukje van het vorige hoofdstuk:
Dan zie ik iets in de verte bewegen en hoor ik twee mensen lopen - nee, rennen.
Ze zijn misschien op 300 meter afstand, maar ik herken de twee meteen.
Het is Josh Bonler en hij wordt achterna gezeten door Tyler Biggs.
Al gauw heb ik door dat het Capitool Tyson en mij naar hen toe zal drijven voor een gevecht.
Ik besluit dat het beter is als ik zelf al ga, omdat ze dan misschien Tyson met rust laten.
Ik pak gauw mijn spullen bij elkaar en kijk nog een laatste keer naar Tyson, die nog ligt te slapen.
Dan laat ik mij uit de boom zakken en maak mij klaar op het gevecht wat komen gaat.

Ik ren stil maar vlug richting Tyler Biggs en Josh Bonler, die nu nog aan het rennen zijn, maar al gauw de confrontatie met elkaar aan zullen gaan.
Ik moet het ze nageven, ze rennen snel.
Maar ik ren sneller.
Tijdens dat ik hen zonder dat zij dat doorhebben achtervolg bestudeer ik welke wapens ze bij zich hebben en hoe ik dit dan het beste kan aanpakken.
Ze hebben allebei een dolk, zie ik.
Van beide weet ik dat ze daar beide mee om kunnen gaan, dat ze snel en behendig zijn.
Josh kan ook meswerpen, herinner ik mij, maar ik zie dat Tyler de gene is die in zijn schede ook werpmessen bij zich draagt en ik weet heel zeker dat hij daar niet mij om kan gaan.
Het is dus het slimste en het meest veilig als ik dot afhandel met mijn boog, maar ik weet niet of dit genoeg actie is voor het Capitool.
Ik wil dat ze dit even kunnen bespreken in de hoge Districten zodat ik even rust krijg.
Heel spectaculair is het niet als ik ze zo afhandel.
Maar... ik weet niet of ik win in een gevecht van een-op-een.
Ik besluit om ze tenminste te verwonden of erg bang te makem voordat ik aanval, want dan maak ik een kans om als winnaar uit deze strijd te komen.
Ik schud - nog steeds de twee achterna rennend - mijn boog van mijn schouder en grijp naar een pijl in mijn pijlenkoker.
Plotseling trek ik wit weg.
Mijn pijlenkoker?!
Waar is mijn pijlenkoker?!
Ik kan toch niet zo stom zijn om hem in de boom te laten liggen?!
Ik spreek een woord uit wat niet voor herhaling vatbaar is als ik mij realiseer dat dit echt het geval is.
Plots maakt Tyler een duikvlucht en komt bovenop Josh terecht.
Ze worstelen over de grond, vechtend als leeuwen, genadeloos als hyena's.
Na iets wat misschien tien seconde of ietsje meer is, hoor ik een kanonschot.
Tyler komt als winnaar uit de strijd.
Ik verstop mij achter een groepje bosjes.
Aks ik dit wil overleven, besef ik, dan moet ik hem verassen wanneer hij zich net iets gekalmeerd heeft.
Wanneer hij zijn mes terug in de schede stopt, wanneer hij even gaat zitten.
De jongeman loopt naar het lichaam van Kosh Bonler toe en ik verwacht dat hij dit doet omdat hij zijn spullen en wapens mee wilt nemen, maar wanneer hij zijn mes begint te hanteren, voel ik hoe ik misselijk word.
Hij... is hij nou echt... gaat hij Josh als... voedsel gebruiken?
Heeft hij zo veel honger?
Is hij zo wanhopig?
Vol minachting kom ik de bosjes uit gerend en maak een einde aan zijn zielige restje bestaan.
Het kanonschot klinkt luid door de Arena, maar het kan mij niet schelen wat ik zojuist heb gedaan.
Dit is een moord op iemand die geen mens meer was.
Als ik hem een monster zou noemen, dan zou dat een belediging zijn voor alle monsters in deze wereld.
Ik heb hem een plezier gegaan.
Ik pak zijn rugzak en zorg dat ik weg ben voor de lichamen opgeruimd zullen worden.
Even sta ik mijzelf toe wat te ontspannen en niet te rennen, maar een vreselijk besef doet mijn spieren zich zo hevig aanspannen, dat het voelt alsof ze elk moment zullen knappen, al is dat niet mogelijk.
I-ik... ik ben verdwaald.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen