"I am Broken, A Fox, A Snake. I'm J.O.E.Y…"

De 18 jarige Joey loopt op het groepje jongens af. Ze zouden zo’n 4/5 jaar ouder zijn?
“Lucas.” Is het eerste wat de grijnzende Joey zegt. Lucas kijkt op. “Wat.” Een grinnik verlaat Joey’s lippen, “Wat zijn we lekker kortaf vandaag Lucas.” Een zucht verlaat Lucas’ lippen, “Antwoord graag, wat?” de hand van Joey glijdt naar zijn jaszak waar hij een pistool uit pakte, “Oh gewoon…” begint hij en richt hem op Lucas, “Wraak…” Lucas doet een stapje naar achter, een teken dat hij geschrokken was, “Ik bedoel, waarom ook niet, wie houdt me tegen?” Joey haalt het hendeltje om, hij zou zo kunnen schieten, elk moment. “Als ik geluk heb, je geweten,” Joey kijkt hem even aan, “Nou dan moet ik je teleurstellen, ik heb geen geweten." Lucas zucht, “Daar was ik al bang voor.” Een grijns speelt om Joey’s lippen, “Wat slim van je.” Hij richt zijn pistool naar de zij van Lucas en schiet. Lucas hapt naar adem en klapt dubbel, al snel ligt hij op de grond. Joey knielt naast hem neer, “Ga maar lekker bij je moeder uithuilen, of wacht, doe toch maar niet, als je geen bierflesje tegen je hoofd aan wil krijgen.” Lucas geeft geen antwoord. Lucas pakt snel een stuk stof wat hij om de plek heen doet, dan staat hij op. Je kan zien dat hij moeite heeft met rechtop staan maar dat maakt Joey er niet van weg om nog even door te gaan, “Ga dan naar je moeder toe.” Grijnst hij. Lucas schudt zijn hoofd. “Waarom niet?”
“Waarom wel?”
“De meeste moeders geven om hun kind.” Grijnst Joey, dit was zijn zwakke plek, de plek van Lucas, Joey wist het zeker! Bijna zeker dan. “Die van mij niet.” Lucas kijkt Joey rustig aan. Alsof het Lucas niet uitmaakt. Joey weet wel beter. “Oh echt? Wat vreselijk voor je.” Zegt Joey enorm sarcastisch. Lucas rolt met zijn ogen, om stoer te doen, niet te laten zien wat zijn zwakte was. “En je vader dan?” Joey gaat nog een stukje verder. “Die geeft net zoveel om mij, dan jij om jou vader.” Joey voelt dat zijn hart even stil blijft staan waarna hij grijnst, “Wat een zwaar leven heb je dan Lucas…” Joey is even stil, “Gelukkig heb je je leven altijd nog even kunnen verbeteren, door anderen naar beneden te halen.” De zwakke plek was goed te zien omdat Lucas niets terug zei en zelfs een beetje naar beneden keek. De sukkel, dat moet je ook niet gaan doen! “Geen broers of zussen? Of zijn die net zo verkrekt als jou of je ouders?” Lucas schud zijn hoofd, “Ik heb geen broers of zussen.” Joey zucht even, sarcastisch, van opluchting, “Gelukkig maar.” Lucas kijkt Joey een klein beetje vragend aan, “Het zou alleen maar meer scharminkels veroorzaken…. Net zoals jou.” Lucas ademde zwaarder door de wond maar kan Joey nog een duw geven, Joey gaat mee met de duw maar blijft wel staan, “Oh, kan je daar niet tegen Lucas?” Hij grijnst wanneer hij nog een keer geduwd word.

Reacties (2)

  • Pusheen_The_Cat

    Joey, je bent echt lekker in/op dreef hea ??
    ik krijg nog meer rillingen van je en hoop je NOOIT tegen te komen !!
    krijg het al doods benieuwd als ik eraan denk:X
    Goed geschreven, spannend en zeer interessant
    KEEP GOING !!!!!!!!!!!!!!!!
    *Kudootje* ^^

    3 jaar geleden
  • fin_de_vers

    Lief, lief als altijd.

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen