Foto bij Wolven - 5

"Caught off guard by your favorite song, I'll be dancing at a funeral."

HOOFDSTUK 5 - WOLVEN

Jenah Graye

Ik zat op een hoge kruk met een glas water voor mijn neus, starend naar het achterhoofd van de bekende blonde Ier. Die laatste zat verweesd op de bank. Hij had zijn gezicht van me af gekeerd en tuurde in de richting van het zwarte tv-scherm. Sinds mijn terugkeer naar Nialls hoge torenkamer had de elektrisch geladen spanning die steeds tussen ons in hing plaatsgemaakt voor een uiterst ongemakkelijke sfeer. Ik was inmiddels al meer dan een uur hier en toch hadden we nog geen tien woorden met elkaar gewisseld. Bovendien leek het alsof Niall me niet in de ogen durfde te kijken, al was dat misschien wel beter zo. Ik bleef me erover verbazen waar ik toe in staat was onder invloed van die doordringende diepblauwe kijkers.
Mijn oog viel op een aftandse scheurkalender die aan de muur hing, boven het aanrecht. Ergens misstond het oude ding in Nialls moderne appartement. Het mocht dan ook een wonder heten dat het me nog nooit opgevallen was. Daarbij leek Niall me eerder het type dat mensen betaalde om hem te vertellen welke dag het was, waardoor hij dus helemaal geen kalender nodig had. Pas toen viel het me op dat de kalender aangaf dat het 17 mei 2016 was.. Zelf was ik niet zo goed met datums, maar ik was er ondertussen wel achter gekomen dat het 2017 was en dat mei nog moest komen. Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn wil om ons stilzwijgend akkoord om elkaars aanwezigheid te negeren in stand te houden.
"Hé, waarom is deze kalender blijven staan op 17 mei 2016?", vroeg ik.
Niall maakte een onbeholpen, schokkerige beweging alsof hij vergeten was dat ik er überhaupt was. Zonder zich naar mij te keren schraapte hij zijn keel.
"Op die bewuste dag ben ik gestopt met het tellen van de dagen die ik al achter me had en begonnen met het tellen van de tijd die ik nog moest overleven in deze verachtelijke wereld."
Het eerste wat er uit zijn mond kwam in een uur tijd, en dan was het zoiets. Dit was verdacht poëtisch voor hem. Er moest echt iets aan de hand zijn.. Bij gebrek aan een oneliner die kon tippen aan de zijne, gaf ik maar gewoon geen antwoord.
Toen ik weer naar Niall keek, zag ik dat hij nu een digitale klok projecteerde op de televisie. Hoe hij dat voor elkaar gekregen had, was me een raadsel. Waarom hij het deed, was een nog groter raadsel. De klok gaf het aantal uren weer, het aantal minuten én het aantal seconden. Verdwaasd staarde ik naar de wegtikkende seconden. Dit was verdacht tijdsbewust voor iemand die net beweerd had dat het begrip tijd hem geen moer kon schelen. En ik werd er helemaal gek van. Hoewel hij nog maar een uurtje weg leek te zijn, miste ik Niall al. Ook al zat hij op twee meter bij me vandaan. Dit moest stoppen. Dit moest nu stoppen.
Ik schuifelde zenuwachtig heen en weer op de stoel en zuchtte diep. Vervolgens dronk ik het glas water leeg en zette ik het met een luide knal weer op te tafel. Allicht merkte Niall mijn nervositeit op, want hij grinnikte schamper.
"Ik vind het wel fijn om de seconden te zien wegtikken. Het doet me deugd om te beseffen dat ik weer wat dichter ben bij het einde.", beantwoordde Niall mijn onuitgesproken vraag. "Ik kan trouwens ook het aantal hartslagen tellen dat ik al achter de rug heb."
Wauw. Niall was een bom van negativiteit die af en toe een scheurtje vertoonde, waardoor zijn echte gedachten soms naar buiten sijpelden. Ik werd er misselijk van. Hoe kon iemand zo over de wereld denken? Tellen hoeveel hartslagen je achter de rug had en hoeveel hartslagen je nog lagen te wachten? Jezus.
"Met elke seconde die verstrijkt ben je ook weer wat dichter bij positievere gebeurtenissen in je leven. Zo kan je ook denken, natuurlijk.", zei ik in een poging om de sfeer wat te verlichten.
"Welke positieve gebeurtenissen?" Hij leek oprecht geamuseerd door mijn vergeefse inspanning.
"Je terugkeer op het voetbalveld bijvoorbeeld. Of je eerstvolgende goal. De eerstvolgende keer dat heel Stamford Bridge je naam scandeert.", opperde ik, al leek Niall het onderwerp 'voetbal' vandaag liever te vermijden. Daarom gooide ik het over een andere boeg. "Of het moment waarop je de vrouw van je leven ontmoet, je huwelijk. Het moment waarop je vader wordt, of grootvader.."
Niall snoof.
Geen idee wat ik hieruit moest afleiden.
Blijkbaar geloofde Niall in heel wat dingen niet. De liefde, het huwelijk, psychologie, de hedendaagse geneeskunde, zichzelf. Dat laatste was waarschijnlijk zijn grootste probleem.
En ik was er klaar mee.
Met veel kabaal liep ik naar de slaapkamer, waar ik een schone zwarte broek en een zwart shirt uit viste. Mijn hakken tikten kordaat op de vloer toen ik weer terug liep. Vlak voor Niall kwam ik tot stilstand. Toen ik de kleding richting Nialls hoofd mikte, werd hij verplicht om zijn blik te verplaatsen van de digitale klok naar mijn gezicht.
"Kleed je aan. We gaan uit vanavond.", zei ik vastberaden en ik sloeg mijn armen over elkaar.
Niall lachte schamper. Wat een verrassing. Daarna blikte hij kort in mijn ogen, waardoor de grimas van zijn gelaat viel.
"Wat gaan we doen dan?", vroeg hij achterdochtig.
"We gaan drinken en dansen, maar vooral drinken.", zei ik. Bovendien zouden onze ongemakkelijke stiltes dan opgevuld worden door snoeiharde muziek. Bonus!
"Ik weet het niet zeker, maar volgens mij staat 'de patiënt dronken voeren en ergens in een bar dumpen' ook niet in je taakomschrijving.", zei Niall nors. Wat was het toch met hem?
"Weet ik. Dat hoeft niemand te weten.", antwoordde ik resoluut.
"Ik kan je laten ontslaan, weet je?", zei Niall uitdagend.
"En we weten allebei dat jij dat niet gaat doen."


>> >> >>
Wauwie. Het is twee maanden geleden dat ik nog gepost heb! In mijn laatste hoofdstuk heb ik jullie nog een gelukkig nieuwjaar gewenst, holy shitballs. Vandaar dit korte (en niet zo interessante) stukje. Niet getreurd, het wordt beter!

Omdat het zo lang geleden is, zal ik even een korte samenvatting geven van het hele deel Wolven in de onderstaande spoiler. Hier wordt geen nieuwe informatie in gegeven, dus het lezen is natuurlijk niet verplicht. Hopelijk is het zo wat duidelijker! Als er toch nog vragen zijn, beantwoordt ik ze graag.

Niall krijgt een serieuze paniekaanval midden in de nacht en belt Jenah ter nauwer nood op om hem te komen helpen. Die laatste aarzelt niet en gaat meteen naar hem toe. Ze slaagt er uiteindelijk in om hem te kalmeren en blijft bij hem slapen, in zijn armen. Hier maakt ze een beslissing voor zichzelf: ze zal Niall weer beter maken, koste wat kost.
's Ochtends lijkt Niall weer te zijn opgeknapt, maar Jenah twijfelt nog steeds of ze er wel goed aan doet om zo'n persoonlijke band op te bouwen. Ze vindt dat ze er zelf te veel emotioneel bij betrokken wordt. Dus houdt ze het die ochtend uitsluitend bij haar taken als kinesitherapeut.
Jenah heeft nood aan afleiding, dus besluit ze om naar een bar te gaan met haar vriendin Emily. Emily is net terug van de universiteit en wil dolgraag bijpraten. Hoewel Jenah het niet echt wil, wordt Niall al snel het onderwerp van de avond. Uiteindelijk geeft ze toe aan Emily dat ze verliefd is op Niall.


Liefs,
Horlinson

Reacties (7)

  • Niallerslove

    Jaaa ik was zo gelukkig toen ik hoofdstukken aan het weglezen was, dat ik dit tegenkwam! Ik heb Niall en Jenah gemist ^^

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Ooooh, ik kijk uit naar het avondje uit! Dat gaat sowieso leuk worden, en hopelijk wordt Niall dan wat losser..

    Je schrijft echt geweldig en telkens ik een hoofdstuk van je lees, tover je weer een glimlach op mijn gezicht! Dankjewel!

    Xxx

    4 jaar geleden
  • awsten

    Ik vind net dat de tegenstellingen dit hoofdstuk extra sterk maken :').

    Maar hé, dit is fictie, en ieder zijn eigen mening, zeker? Niet alles moet zo serieus worden genomen lolz.

    Anyway, dit hoofdstukje is weer heel erg geweldig, je had me weer helemaal in je greep en damn i missed this story ahaha c:

    4 jaar geleden
  • VampireMouse

    Nooo ik vind het helemaal geen slecht hoofdstuk!
    Ik moest wel heel even glimlachen toen ik je naam weer in mn ljist zag staan! blij dat er weer een deeltje is.

    verder hoor ben erg benieuwd! Je schrijft awesomeeeeee <3

    x

    4 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Wat heeft hij opeens?

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen