Nadieh Ramsey


Tevreden liepen we over Leicester Square, waar mijn ogen op de lichtende letteres "Shake Shack" vielen. Ik trok Theo aan zijn arm en wees erna. Gelukkig was de weg ervoor afgezet en konden we zo oversteken. 'Let's go there! I heard this restaurant is amazing for american burgers.' We liepen naar binnen, kregen een menu in onze handen gedrukt en sloten achteraan in de rij voor het bestellen. Zo hadden we mooi de tijd om wat uit te zoeken. Ik koos voor een vanille milkshake en een cheese-bacon burger, terwijl Theo voor een ander versie burger ging en we de cheese-loaded patat deelden. Toen we de bestelling mee konden nemen, gingen we ergens achterin het restaurant zitten en nam ik genietend een slokje van mijn milkshake.
'Oh my god you were right.' grijnsde Theo toen hij een hap van zijn hamburger had genomen en er goedkeurend naar keek. Ik grijnsde.
'I know I am.' knipoogde ik terug en begon ook aan mijn hamburger. Het was echt erg lekker en met volle maag liepen we dan ook weer het restaurant uit, op naar een taxi. We liepen wel even wat verder, aangezien we echt te veel gegeten hadden. Maar soms moest dat gewoon even.
'I don't know about you..' begon ik in de taxi en vleide me tegen Theo aan. 'But I could use some more exercise you know.' Theo moest hard lachen.
'You literally never get enough, right?' grijnsde hij toen, legde zijn hand in mijn hals en kuste me zachtjes, wat me alleen maar gekker maakte.
'Take it as a compliment, ass.' lachte ik en kuste hem intenser terug.
'Well, I still haven't had my dessert so..' grijnsde Theo en kuste me terug. Ik vond het echter nog niet intens genoeg, althans, ik wist dat het intenser kon. Ik liet mijn hand omhoog gaan over zijn dijbeen en grijnsde tegen zijn lippen toen ik voelde dat hij feller werd.
'What? Am I doing something?' vroeg ik toen onschuldig.
'You're such a little snitch.' lachte hij toen. Ik rolde mijn ogen en sloeg zijn hand weg die onder mijn rokje wilde kruipen.
'We're still in a taxi Theo, we should wait.' grijnsde ik gemeen. Theo keek me met samengeknepen ogen aan, bracht zijn lippen naar mijn oor en fluisterde met een lage stem:
'I'm literally going to show you every corner of the bloody bedroom.' Ik lachte en keek hem zelfverzekerd aan.
'Are you sure it won't be the other way round?'

Alexis Sanchez


Godverdomme. Weer een wedstrijd verloren. Het zat ons de laatste tijd ook echt niet mee en ik kon het niet hebben. Waarom lukte het niet? Waarom werkte iedereen niet gewoon harder? Zo moeilijk was het toch niet om gewoon te willen winnen? Boos smeet ik mijn shirt in de hoek van de kleedkamer en begon me uit te kleden. 'Puta!' gromde ik toen de schoen niet uitwilde.
'Shouldn't you be a bit calmer? We're all disappointed.' zei Alex vinnig, waarna ik me woest omdraaide.
'That's the problem! You're not angry, but only disappointed! Disappointed doesn't win you games! And you, you were having tea there!' Alex haalde zijn wenkbrauw op en schudde zijn hoofd, maar besloot zijn mond te houden. Dat was maar goed ook, want ik had mezelf niet in de hand. Snel was ik klaar met douchen en liep rechtstreeks langs de lounge naar de auto, maar ik kon het niet laten om een blik op Anne te werpen. Ze kwam me achterna en ik zuchtte voordat ik mijn tas in de achterbak gooide.
'Are you ready to forgive me?' vroeg ik bot.
Anne keek me spottend aan. 'Forgive you?! You should be the one apologising!'
Ik rolde mijn ogen. 'You can forget about that.'
'Do you have any idea about the pain I have endured?! I loved you and now you suddenly come up with something like this.'
'The pain you endured? What about the things I had to endure from you with all your mysteries?!' Anne's ogen schoten open, maar ze moest weten dat ik hier echt niet tegen kon.
'Mysteries?!'
'Your drug abuse and stuff. It's not like I asked for any of that.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen