Foto bij Prologue

'Waarom heb jij je aangemeld voor ons project?', vraagt de assistente. Haar heldere blauwe ogen staren me nieuwsgierig aan.
'Omdat ik het geld goed kan gebruiken', antwoord ik eerlijk. Ze knikt tevreden en glimlacht. 'Dat is een veelgebruikte reden.'
'Achtduizend euro is dan ook niet niks', maak ik kenbaar. Ze kijkt me met opgeheven wenkbrauwen aan en schuift het contract onder mijn neus. 'Ik hoop niet dat je de zwaarte van het project onderschat, je doet immers een maand lang afstand van al je mensenrechten en er is geen weg terug.'
'Ernstig lichamelijk letsel is uitgesloten?', vraag ik haar daarom nogmaals, om er zeker van te zijn dat ik niet zonder ledematen terugkeer. Ze geeft me een bevestigend knikje en legt een blauwe balpen voor me neer. 'Wij zullen ingrijpen op het moment dat het echt uit de hand loopt.'
Ik neem een diepe hap adem en krabbel mijn handtekening onder het boekwerk. 'Professor Anderson zal je ontzettend dankbaar zijn', benadrukt ze.
Ik grijns even en schuif het contract voldaan terug. 'Ik denk dat ik haar ook dankbaar zal zijn als ik straks achtduizend euro op mijn bankrekening heb staan.'


Reacties (1)

  • SPRMendes

    YAAAAS shawn storyyyyyyy

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen