Foto bij Hoofdstuk 9

Mayla zit nog in precies dezelfde houding als ze in zat toen ik vertrok. Natuurlijk, voor haar is het maar een paar seconden geweest, maar voor mij is dat bijna niet te geloven. Hoe had de hele wereld hier nauwelijks kunnen veranderd, terwijl voor mij alles was veranderd in de oudheid?

‘Hoe was het?’ vraagt Mayla met een glimlach. Die verdwijnt snel als ze ziet hoe ik eraan toe ben.
‘Wat is er gebeurd?’ vraagt ze geschrokken.
Ik frons. ‘Hephaestion… Hij is dood. Ik zag hem doodgaan.’
Mayla staat zo snel op dat de bureaustoel naar achteren rolt. ‘Wat?’ Het is even stil. ‘Alex, het spijt me! Ik had je daar nooit heen moeten sturen. Ik moet de coördinaten verkeerd hebben ingevuld.’
Ik zwijg even en dan glimlach ik bitter. ‘Het wordt in elk geval een interessant verslag.’
Ze glimlacht niet terug. In plaats daarvan typt ze razendsnel wat in en haar ogen worden groot. ‘Een systeemfout. Dat heb ik nog nooit eerder gezien.’
‘Wat is daar zo erg aan?’ vraag ik.
‘Nou,’ zegt ze, terwijl ze haar ogen niet van de computer afhoudt, ‘ten eerste heb jij nu een man dood zien gaan, en geloof me, dat was nooit mijn bedoeling. Ten tweede…’ Ze is heel even stil. ‘Ten tweede betekent dit dat tijdreizen misschien toch niet zo veilig is als we dachten.’
Ik zwijg. Wat moet ik zeggen? Dit is niet mijn vakgebied. Mayla gebaart dat ik mijn moderne kleren weer aan mag trekken, zonder haar ogen van het scherm te wenden. Dit klinkt niet goed. Opeens voel ik mijn maag omdraaien en ik weet niet zeker of dat van angst is voor wat ik per ongeluk heb aangericht of van het honingcaketje van eerder. In elk geval ben ik blij dat ik uit mijn toga ben. Mayla had mijn verandering van outfit niet eens benoemd.

‘Ehm,’ begin ik voorzichtig als ik mijn kleren weer aan heb, ‘moet ik blijven?’
‘Nee,’ zegt Mayla. Ze staart niet meer naar het scherm. ‘Als je me je telefoon wilt geven?’
Ik knik en geef het Nokia bakbeest aan haar. Ze lijkt er met haar hoofd niet bij als ze het op haar bureau legt. ‘Ga jij maar naar je klas,’ zegt ze. ‘Ik moet een paar telefoontjes plegen.’
Normaal gesproken zou ik meteen door de deur zijn gegaan, maar deze keer kan ik het gewoon niet. De wereld daarbuiten is te gewoon en het lijkt alsof alles is veranderd voor mij.
‘Mayla?’ vraag ik.
‘Ja?’
‘Hoe denk je dat het kan dat we niet constant het verleden veranderen?’
Ze glimlacht. ‘Heb je ooit van de theorie gehoord dat er een oneindig hoeveelheid universums zijn? Verschillende werkelijkheden?’
Ik knik. ‘Ja… Maar het is lastig te bevatten.’
‘Dat begrijp ik. En ik ben geen wetenschapper, maar persoonlijk geloof ik in de theorie dat we niet alleen in de tijd reizen, maar ook naar een andere dimensie. In die dimensie verandert de tijd wel, maar omdat wij daar niet vandaan komen, kunnen wij de tijd niet veranderen én kan ons niets overkomen.’
Ik zwijg even. Het is een hoop om in me op te nemen. ‘Wauw.’
‘Ja.’ Weer is het even stil. ‘Maar geen zorgen, we lossen het wel op. Dit. Hier.’
Ik knik, en dan loop ik echt de deur uit. Opeens wil ik niets liever dan Ben en Cassy zien. Vooral Ben.

Cassy en Ben staan al in de gang te praten. Mijn hart maakt een sprongetje als ik Bens donkere haar zie. Dit probleem kan ik nu niet langer voor me uit schuiven.
Cassy is de eerste die me ziet. Ze herkent mijn blik meteen, en hun vrolijke gesprek valt onmiddelijk stil.
‘Alex!’ roept ze uit. ‘Wat is er gebeurd?’
Ik antwoord niet en Cassy omhelst me zonder dat ik erom hoef te vragen. Ik pak haar stevig vast om mezelf eraan te herinneren dat ik hier ben. Niet in de Griekse oudheid, maar hier, in 2016. Ze voelt warm en veilig en ik adem uit. Rustig.
‘Ik heb een man zien doodgaan,’ leg ik uit, als ik Cassy loslaat. Haar ogen worden groot.
‘Alex,’ zegt ze verschrikt, ‘echt waar?’
Ben kijkt me aan en opeens merk ik op hoe mooi zijn ogen zijn. Ik kan niet geloven dat ik daar nu aan denk.
‘Alex,’ zegt hij, ‘vertel ons alles.’

Ugh, dit is veel te lang geleden! Ik wachtte eigenlijk nog op tips van jurylid 2 van de wedstrijd, maar het blijft stil op dat gebied. Gelukkig waren de tips van jurylid 1 wel erg bruikbaar.
@Ludeon: ja, arme Alexander inderdaad... :''(
@Catmint: ja...
@Hypergraphia: ja, hij is dood, en arme Alexander. Je zult later lezen hoe het met Alexander eindigt. Of je kunt op Wikipedia spieken.
@Wervelwind: ten eerste, bedankt voor je username compliment! Ten tweede, gelukkig zat hij niet vast, gelukkig niet
@EASE: HET SPIJT ME
@Square: ja, zeg dat wel. niet zomaar met de tijd rommelen, mensen. en dank je wel!

Reacties (6)

  • Helvar

    Yaaaay, hoofdstuk!

    Maar ik ben toch wel erg benieuwd naar wat er achter die problemen schuilt en of we het nog te weten gaan komen, ik hoop van wel ^^

    4 jaar geleden
  • Hyacintho

    Serieus dit verhaal wordt echt steeds interessanter. Dat met die parallel universums erbij is echt gaaf en verklaart een hoop. Ik blijf maar denken aan de zooi die zou kunnen ontstaan als er nog meer fouten in dat tijdreissysteem zouden komen...

    Also Ben x Alex zijn echt leuk man.

    4 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    EINDELIJK! sorry ik miste je en dit verhaal!
    Ik ship ben en alez zo hard! Snel verder? Xx

    4 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Alex+Ben is een ship Beex 😍
    Mayla is nu echt in paniek volgens mij 😂

    4 jaar geleden
  • Catmint

    Omg, ik mis dit verhaal echt, dit is zo cool. Maar wel sneu, nog steeds

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen