Als Acacia die avond in bed ligt, begint ze te piekeren. Nu is nog niets verandert in haar leven, maar dat kan nog komen.
Ze heeft de proeven glansrijk doorstaan, en heeft nu wat meer zelfvertrouwen. Want dat was het enige dat bij haar nog miste, zelfvertrouwen.
En het vertrouwen dat alles ook goed komt. In een woord, ze mist gewoon het vertrouwen in het algemeen. Adelaide heeft gelijk: ze is door en door een zwarte elf, die zijn ook zo wantrouwig.
Door haar gepieker, merkt Acacia niet dat er iemand door de gangen sluipt. Totdat de mysterieuze gedaante iets omstoot, dan vliegt ze overeind en pakt uit voorzorg haar zwaard.
Ze loopt een tikkeltje bang de gang op, en ziet dan een grote gedaante, gehuld in een een zwarte mantel.
'Stop,' zegt ze, en als de gedaante zich omdraait, schrikt ze enorm. De gedaante heeft haar kleine zusje, Arya, vast. De baby slaapt nog en merkt niks.
'Leg mijn zusje neer,' zegt ze, terwijl ze de gedaante in de ogen probeert te kijken en haar zwaard vooruit houdt.
Opeens rent de gedaante weg en Acacia gaat hem achterna.
Op een gegeven moment heeft ze hem in een hoek gedreven. Een hoek waar hij niet uit kan ontsnappen, want er zit alleen maar een dicht raam in.
'Ik vraag het je nog een keer: leg mijn zusje neer!'
En dan springt de gedaante door het raam. De glasscherven vliegen in het rond, en Acacia slaat haar armen voor haar gezicht.
Door de klap wordt Arya wakker, en ze begint te huilen, gehuil dat wegsterft in de avond.
Acacia loopt op haar blote voeten naar het raam, zonder zich iets van de scherven aan te trekken.
'Arya...' mompelt ze.

Reacties (1)

  • Allmilla

    Wie is die gedaante? Waarom neemt die Arya mee? Wacht, is het die Hogezee junior? Ik wil het vervolg!:|

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen