Voor Gizolic! <3

"Drie dagen en nog steeds geen teken van leven?"
Kara kwam de DEO 'zieken'- kamer in lopen en keek naar de Kryptonian die drie dagen geleden op de aarde was geland. Haar gezicht zag wit en Kara maakte zich zorgen. Het was al raar dat er iemand van haar planeet op aarde was geland. Buiten haar neef Kal-El, beter bekend als Clark Kent en Superman, wist ze niemand die hier leefde die ook op haar planeet had geleefd.
Ze had met Mon-El en Alex afgesproken dat als de Kryptonian over drie dagen nog geen teken van leven gaf, ze haar neef zou bellen. De drie dagen waren tergend langzaam verstreken. En nog steeds was er geen verbetering te zien.
Deze ochtend had ze Clark gebeld, die ieder moment kon arriveren bij de DEO.
Kara liep naar het bed en pakte de hand van het meisje.
"Alles komt goed." mompelde ze, terwijl ze zich de dag herinnerde dat zij op aarde geland was.

"Kara?"
Meteen keek Supergirl op naar haar oudere, maar toch jongere neef en liep naar hem toe om hem een knuffel te geven. Zijn glimlach kwam tevoorschijn en hij bekeek Kara even.
"Dat is lang geleden." zei hij blij. "Ik heb je gemist."
"Ik heb jou ook gemist, vertrouw me. Maar nu heb ik je echt nodig." antwoordde Kara en liep naar het meisje.
Ze keek om en zag dat Clark aan de grond genageld stond.
"Wat is er?" vroeg Kara verward.
"Ik ken haar." zei hij zacht. Langzaam kwam hij naast Kara staan en pakte de hand van het meisje voor zich.
"Zij was mijn oude liefde. Ik was nog maar jong, maar ik was altijd met haar. Met Lieke. Ze was het mooiste en stoerste meisje wat ik ooit had gezien." zei hij met een bittere glimlach.
"Ik zou niet weten hoe ze hier beland is.." zuchtte hij.
"Misschien kan je ons wel helpen haar te wekken?" vroeg Kara.
J'onn kwam de kamer binnen lopen en keek naar Lieke.
"Nog steeds geen verbetering.." mompelde hij. Kara schudde haar hoofd.
"Misschien als jullie je krachten bundelen?" stelde hij voor. Het klonk niet heel optimistisch, maar het was een optie.

Vijf minuten later stonden Clark en Kara voor Lieke en gebruikten hun krachten. Het kon uren, jaren duren. Maar dat had Kara er voor over.
"Kara. Je doet het goed." hoorde ze Alex zeggen.
"Natuurlijk." gromde Kara, waardoor ze Clark hoorde lachen.

Er ging een spanning door Lieke heen. Ze voelde de Kryptonite sterker worden. Ze werd gewekt, dat gebeurde er. Ze voelde hoe er meer kracht in haar lichaam kwam. Eindelijk kon ze haar ogen openen. Het had zo lang geduurd. Kom op, Lieke. Je kan het.
Haar oogleden bewogen langzaam, waarna ze één oog opende. Voor haar stonden een man en een vrouw. Ze opende haar tweede oog en bewoog zichzelf. Een zucht verliet haar mond en meteen keek acht paar ogen haar aan.
"Lieke?"
Een schrok ging door haar lichaam. Ze herkende die stem, hij klonk alleen veel.. veel zwaarder.
"Kal-El?" vroeg ze. Ze probeerde haar ogen scherp te stellen, met moeite lukte dat uiteindelijk.
"Lieke, wat doe je hier?" vroeg hij, terwijl hij op haar afsnelde en haar een knuffel gaf.
Lieke haalde haar schouders op.
"Ik weet het niet." fluisterde ze. "Ik werd gevangen genomen en ik ben nu pas wakker geworden."
Ze keek naar de rest van de mensen in de kamer.
De vrouw voor haar moest wel familie van Kal-El zijn. De andere man en vrouw herkende ze niet.
"Dit is mijn nicht, Kara." zei Clark en stak zijn hand uit. "En Alex, Kara's zus. En J'onn. Hij is van Mars."
Lieke kon geen woord uitbrengen. Ze kon alleen maar toe kijken. Ze was moe en ze wilde rusten. Maar het was logisch dat ze benieuwd waren.
"Ik ben Lieke." lachte ze zacht.
Terwijl Kara verlegen naar haar knikte draaide ze zich om en duwde J'onn en Alex de kamer uit.
"We laten jou en Clark wel even alleen." zei ze snel.
Hoewel de kamer helemaal ontstond uit ramen zouden ze alles nog kunnen zien, maar het voelde toch fijn om even alleen met Kal-El te zijn.
Hij zakte naast haar benen neer en keek haar aan.
"Ze noemen mij hier Clark. Of Superman." zei hij lachend.
"Superman?" lachte ze.
"Ik ben een soort van een superheld hier. Net als mijn nicht." legde hij lachend uit.
"Droomde je daar vroeger al niet van?" grinnikte ze, waarna Clark knikte.
Het werd even stil. Ze hadden elkaar immers al een lange tijd niet gezien. Het voelde als een nieuwe ontmoeting, maar toch ook weer niet.
"Ik vind je nog steeds even leuk als vroeger." gooide Lieke eruit, waarna haar wangen rood werden. "En ik had nooit gedacht je ooit nog te zien."
"Het leven heeft zo zijn wonderen." mompelde Clark in gedachten. Hij dacht terug aan een aantal weken geleden, toen hij zijn relatie verbrak met Lois. Er knaagde iets aan hem, een soort voorgevoel.
Clark pakte Liekes hand en keek haar aan.
"Je moet rusten." zei hij zacht. Er gleed een blik van teleurstelling over haar gezicht. "Daarna kunnen we het erover hebben."
Hij gaf haar een knipoog en drukte een kus op haar wang. Hij keek even kort in haar ogen, voordat hij opstond.
"Rust goed uit, Lieke." zei hij, voordat hij verdween.

Het was twee maanden later en Lieke woonde nu bij Clark in zijn appartement. Ze was gewend geraakt aan het menselijke leven en het beviel haar wel. Het had een paar weken geduurd voordat er echt iets gebeurde tussen Lieke en Clark. Ze was nog lang zwak geweest en Clark durfde haast niks te doen. De gevoelens echter, waren al snel opgebloeid.
Ze was blij samen en Lieke was ontzettend trots op haar vriend en jeugdvriend.

"Lieke, heb jij eten gemaakt voor vanavond? Mon-El en Kara komen langs." zei Clark toen hij de badkamer uit liep. Hij had net gedoucht en drukte een kus op Liekes lippen. Zijn haar hing een beetje voor zijn ogen.
"Als je je neus gebruikt dan weet je het." grijnsde ze.
Clark vouwde zijn armen rond Liekes middel en trok haar dichterbij.
"Het ruikt fantastisch. Net zoals jij trouwens." grijnsde hij, waarna hij haar opnieuw kuste.
"Ik ben zo blij met je.." zuchtte hij toen. "Mijn mooiste en stoerste Kryptonian."

Reacties (12)

  • Long

    (wbw)

    4 jaar geleden
  • Long

    DIT IS ZO BAE I'M CRYING ALKJDFDSLKFJS RIP DE LEEF

    4 jaar geleden
  • Long

    "Als je je neus gebruikt dan weet je het."

    CANT HANDLE HAHAHAHAHAHAHA

    4 jaar geleden
  • Long

    Zijn haar hing een beetje voor zijn ogen.

    GOOOOODBYE

    4 jaar geleden
  • Long

    Ze was nog lang zwak geweest en Clark durfde haast niks te doen.

    DAT IS ZO CUTE THO

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen