Foto bij ~ 074

Louis Horan - Tomlinson



Waarom reageert er maar 1tje van de paar abo's?
Als er iets is wat me motiveert, zijn het wel de reacties, dus kom op.

Ik vraag me werkelijk af of Kian zijn vader haat. Haat is een groot woord en zelfs ik haat Niall niet. Al ben ik zeker niet blij met hoe het nu gaat. Om buiten mij nog iemand anders te hebben. Weer een dag voorbij en geen teken van Niall. Zou hij dan alleen gelezen hebben dat ik wil scheiden en dat hij daarom opeens naar mij gekomen is. Waarom probeert hij mij over te halen om hem een kans te geven als hij daar niks voor doet? Doe niet alleen je best voor de kinderen maar ook voor mij. Ik kan niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben wezen uiteten met Niall. Of gewoon een simpele lunch. Niks dat laat zien dat hij zijn best doet voor ons en ons huwelijk. Als hij niet wil scheiden, zal het nu voortaan via mijn advocaat moeten.
Ik schrik haast als de bel gaat en doe ik snel open. Om naar Liam te gebaren dat hij even stil moet zijn. Echter geen geluid dat verraad dat Benjamin wakker wordt. 'Ik dacht dat Ben misschien wakker word.'
'Die moet nu toch onderhand door de bel heen slapen,' zegt hij met een flauwe glimlach en loopt hij met een tas naar de woonkamer. 'Je hebt nog niet genoeg voor een heel album.'
Ja, daarom komt hij ook hierheen want dan hoef ik niet iedere keer een oppasser te regelen voor Ben. 'Dat weet ik. Thee?' Ik wacht zijn antwoord niet af en loop naar de keuken.
'Ehm, Lou, twee vragen,' begint Liam,' wat is er met je glimlach gebeurd en wat heb je met de rozen gedaan?'
Zelf loop ik terug met theeglazen, melk en suiker. 'De rozen heb ik weg gegooid en mijn glimlach?' zucht ik. 'Larry heeft me erop gewezen dat ik bepaalde voorwaarden heb waar Niall aan moet voldoen voor hij de kinderen kan zien,' slik ik, 'hij heeft me bespeeld voor zijn eigen plezier want hij was weer in het nieuws met Brad. Nog altijd dat Niall geen enkele keer met mij buiten gezien wil worden want we zijn niet één keer wezen lunchen samen of uiteten. Ik weet echt niet wat ik met hem moet doen. Hij zegt dat ik geduld moet hebben en dat ik binnenkort antwoorden krijg, maar waarom moet ik zolang wachten? Wat is binnenkort?'
'Ik zou willen dat ik het weet, Lou...' Hij wordt onderbroken door de waterkoker.
Snel schenk ik een thermoskan vol. Wat makkelijker is dan constant heen en weer lopen naar de keuken. 'Ik word het gewoon zat, weet je, hij speelt met mijn gevoelens. Gister helemaal toen ik hem vertelde van jou. Sorry daarvoor, dat zou je eigenlijk zelf moeten doen,' verontschuldig ik me bij hem.
Liam schudt zijn hoofd. 'Maak je daar niet druk om,' wuift hij het weg. 'Maar je hebt gelijk, het komt over alsof Niall met je gevoelens speelt. Echt stabiel ben je nog niet en dat neem ik je niet kwalijk. Je maakt genoeg mee en hoewel dat nieuws van mij er bij al inhakt, doet dat ook wat met jou, natuurlijk.'
'Behalve dat, is er ook dit nog,' ga ik verder en zet ik de televisie aan.
Het lijkt wel standaard te zijn dat Niall met Brad gaat lunchen. Zelfs uiteten maar geen enkele keer dat Niall wat gaat eten met Louis. Denk jij dat het huwelijk over is tussen die twee,” vraagt de man aan zijn mede presentatrice.
'Zet gewoon een random zender aan en op een gegeven moment hebben ze het over Niall en mij. Ik voel me in de kou gezet door hem.' Ik zet de televisie uit en gooi de afstandsbediening op een stoel. 'Hoewel ik er alles aan doe om niet te huilen in het bijzijn van de kinderen, is dat gister dus wel gebeurd en heeft Kian gezegd dat hij Niall haat omdat hij mij aan het huilen krijgt.'
'Lou, kinderen zijn daar eerlijk in en Kian snapt dat Niall iets gedaan heeft om jou in tranen te krijgen,' knikt Liam begrijpelijk. 'Kom op, werken.'
Ja, ja, ik heb eerst een vraag voor jou. 'Eerst iets anders. Weet Cher het nu van je of niet?'
Langzaam knikt Liam opnieuw. 'Ja, ik heb het haar gisteravond vertelt.'
'Hoe nam ze het op?' afwachtend kijk ik hem aan.
Hij pakt echter zijn theeglas op. 'Hoe denk je? In tranen want dit is niet iets wat je verwacht.' Hij neemt een slok van zijn thee.
'Cher weet het, ik weet het, wanneer ga je het je ouders vertellen? Hun zouden je ook steunen en dat weet je.' Ik leg mijn hand op zijn rug als een troostend gebaar.
'Ik vertel het mijn ouders nog wel maar eerst wat tijd met Cher alleen. We lijken het ene slechte nieuws te krijgen na de ander.' Zijn bruine ogen kijken wat verdrietig.
Flauw glimlach ik naar hem. 'Je kan dit overwinnen, Liam, en er bestaan ook surrogaatmoeders. Zo kunnen jullie eventueel alsnog een kind krijgen en zal een ander het kind hooguit negen maanden dragen. Je leent hooguit een baarmoeder van iemand. Wel als jullie dat willen, natuurlijk.' Ik pak mijn kladblok en een pen. 'Voor nu eerst werken. Denk daar maar vanavond aan.'
Kort omhelst Liam mij. 'Dank je.'
Daarna gaan we aan de slag.

Reacties (1)

  • Tomlinsbear

    Ik heb dit verhaal gemist. Na al die 74 hoofdstukken is het nog steeds iedere keer vreugde als ik weer een berichtje binnen zie komen. Dat zorgt er ook voor waarom ik niet begrijp dat die drie andere abo's doodleuk dit stukje lezen (en dus ook de inleiding) en nog steeds niks achterlaten. Ik hoop dat ik zo toch nog een beetje voor vier mensen heb kunnen reageren.

    Love you

    Ps. er staat volgens mij een foutje in:

    'Cher weet het, ik weet het, wanneer ga je het je ouders vertellen? Hun zouden je ook steunen en dat weet je.' Ik leg mijn hand op zijn rug als een troostend gebaar.

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen