Foto bij ~ 077

Louis Tomlinson

Dit is ook een enorme vooruitgang. Benjamin krijgt alleen nog een fles voor hij naar bed gaat en daarna laat hij me door slapen tot half zes in de ochtend. Hij is nog maar drie maanden oud of hij laat me heel de nacht doorslapen. Dat is echt iets wat ik niet verwacht heb, maar enorm handig. Daardoor ben ik beter uitgerust en dat merkt niet alleen Kian maar Benjamin zelf ook.
'Jij ziet er beter uit,' merkt Mark op.
Ik knik erom. 'Het gaat ook beter. Ben slaapt nu van twaalf uur door tot half zes. Dan wilt hij ook echt wel een fles,' grinnik ik. 'Deze keer werd Kian er wakker door.'
Liam trekt een wenkbrauw op. 'Dus je hebt een wekker met de naam Benjamin, die jullie beide om half zes wakker maakt. Zal Kian leuk vinden.'
Ik haal mijn schouders op. 'Dat valt redelijk mee. Zelf ben ik dan net wakker en Kian weet daardoor dat hij uit bed moet voor het ontbijt. Hij is al heel blij dat hij zijn eigen broek aan krijgt. Alleen vanochtend had hij wel zijn shirt binnenstebuiten aan,'lach ik, 'maar enorm trots dat het hem wel gelukt is.'
Nu schieten de anderen in de lach.
'Zeg me dat je daar een foto van hebt,' proest Liam het uit.
'Heb ik ook maar die beland niet op internet.' Daar ben ik weer erg voorzichtig mee. 'Heren bedankt voor vandaag. Tot morgen.' Het scheelt ook enorm dat Harry, of mijn familie, op Ben willen passen. Op die manier kan ik me beter concentreren op mijn album.
Liam laat een volg gebaar zien. 'Hier met die foto van Kian.' Zijn donkere ogen lachen duidelijk.
Ik pak mijn telefoon en ga snel door naar de foto van vanochtend. 'Ik heb hem al gezegd dat hij moet kijken dat het label aan de achterkant en binnenkant hoort. Om het hem makkelijker te maken, heeft hij shirts met een afbeelding erop. Waarvan ik gezegd heb dat het plaatje aan de voorkant moet.' Ik laat het Liam zien. 'Het moet nu wel goed komen.'
'Ja, en aan de buitenkant.' Liam schudt lachend zijn hoofd. 'Heb je hem zo rond laten lopen of niet?'
Ik stop mijn telefoon terug in mijn zak. 'Ik heb het wel gezegd maar hij mocht zelf weten of hij het zo wilt laten ja of nee. Dus nu loopt hij heel de dag rond in een shirt dat binnenstebuiten zit.' Ik heb het wel snel tegen zijn leraar gezegd zodat ze hem er niet te veel mee pesten. Het zijn kinderen en ik vind dat hij daar zolang mogelijk van moet genieten.
'Als Ben jou je nachtrust terug gegeven heeft, waarom vraag je dan niet of je moeder een nachtje op wilt passen. Samen met Kian erbij en dan heb jij een avondje voor jezelf want ik weet dat je het mist om uit te gaan.' Liam stopt zijn kladblok in zijn tas. 'Het is niet zo dat jij je leven nu op pauze moet zetten omdat je twee kinderen hebt. Kian heeft de leeftijd bereikt dat hij zelfs vrienden gaat maken en voor je het weet blijft hij zijn een vriend logeren. Je sociale leven kun je nu langzaam weer oppakken, Lou.'
Dat klinkt inderdaad erg aanlokkelijk. 'Ik mis het anders zeker,' knik ik en pak ik mijn eigen tas in. Wel staat er tegenover dat ik twee leuke kinderen heb waar ik eveneens graag mijn tijd aan geef.
'Denk er over na,' grijnst Liam en verlaten we de ruimte om naar buiten te gaan.
'Dat zeker wel,' verzeker ik hem.

Met een wat beteuterd gezicht komt Kian naar me toe.
'Wat is er, Kian?' wil ik weten.
Hij slaat zijn armen om mijn been. 'Ik had wel mijn shirt normaal aan moeten trekken,' mompelt hij dan. 'Sommige hebben me geplaagd.'
Ik ga op een knie voor hem. 'Je mag best reageren dat jij jezelf kan aankleden. Dat kan niet iedereen op jouw leeftijd. Ze zullen dan eerder jaloers zijn.' Gewoon een nieuwe trend zetten. Ik draag mijn shirt ook wel binnenstebuiten. Samen met hem. Moet je dan eens zien hoe snel mensen ons nadoen. 'Kom, we gaan naar huis.' Bij de auto hou ik de deur open.
'Hallo Ben.' Kian zit in de auto en geeft hij zijn broertje een kus. 'Hij blijft wel steeds langer wakker, hé papa?'
Ik hum wat terwijl ik de gordel bij hem vast doe. 'Zeker. Het gaat nog leuker worden want hij beweegt al in de box. Nog even en hij begint langzaam met kruipen.'
'Au,' klinkt het opeens. 'Papa, hij trekt aan mijn haar.'
Waar ik alleen om moet lachen. 'Dan maar eens kijken om weer naar de kapper te gaan. Je broertje probeert zijn handen te gebruiken. Hij is meer beweeglijk nu omdat hij weer wat ouder is,' leg ik uit. Tegelijkertijd rij ik weg om naar huis te gaan. Wel dat ik denk aan wat Liam gezegd heeft over dat ik weer uit kan als ik wil. Ja, ik mis het wel maar ik mis Ben en Kian net zo snel als ik zonder hen weg ben.
'Ja, het wordt best lang,' zucht Kian.
Ik weet dat hij het liever kort heeft. Net zoiets als mij dat het iets langer is aan de bovenkant. Dan kan het met een beetje gel omhoog of onder een pet verstoppen. Waarbij zijn voorkeur uitgaat naar een pet. Gewoon omdat het makkelijker is. Eigenlijk doe ik hetzelfde en vooral met dat ik het lange stuk iedere keer opzij schuif omdat het anders voor mijn ogen valt. Tijd dat dat ook eens verdwijnt. 'We gaan allebei naar de kapper.' Weer kort aan de zijkanten en achterkant. Bovenop ietsje langer om het met gel omhoog in model te brengen. Ik zou het aan Louise kunnen vragen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen