Voor Spence! THE BAE. <3

"Nee, nee, nee! Het was jouw beurt om te bellen. Mijn skype stond al aan en het is een half uur later en je bent er nu pas. Geef nou maar toe!" grinnikte Esmée, waarna ze een stukje chocolade in haar mond stopte.
"Sorry. Ik weet het. Maar ik was op werk en ik kon niet eerder komen. Ik dacht dat je het misschien wel zou geloven dat het jouw beurt was." grinnikte Spencer, terwijl hij haar een knipoog gaf. Er ging een golf van opwinding door haar heen. Het was altijd fijn om te Skypen met Spencer. Ze zagen elkaar niet vaak en avondjes als deze, daar hield Esmée dan heel erg van.
"Hoe was het op werk?" vroeg Esmée oprecht geïnteresseerd. Ze hield van Spencers baan en hield er dan ook van om veel over zijn verhalen te horen. Soms koste het haar wel moeite als hij dichtbij haar was geweest voor een zaak en hij niks had gezegd.
Het was niet dat ze heel ver van elkaar af woonden, maar Spencer was vaak weg en samen wonen had met haar school dan weinig zin.
"Werk was.. werk." zei hij, waarna hij zijn schouders ophaalde. "Het was een moeilijke zaak."
"Maar jij hebt het weer opgelost?"
Esmée wiebelde met haar wenkbrauw en bekeek Spencers lach.
"Ja. Deels natuurlijk. Ik mag niet alle eer aan mezelf geven." grijnsde hij.
Esmée begon te lachen en pakte nog een stukje chocolade.
"En hoe gaat school? Je toetsen?"
"Goed. Of.." Esmée haalde haar schouders op. ".. het kan beter."
"Je had toch een mondeling deze week?" vroeg hij.
Soms vond Esmée het een beetje irritant dat hij alles onthield.
"Klopt en een toets." antwoordde ze zuchtend.
"Kom op, ik weet dat je het kan." zei hij, waarna hij haar een kus handje gaf.
"Jij hebt makkelijk praten! Meneer de genie."

Het was een week later en Esmée was voor een soort school opdracht afgereisd naar Quantico. Ze wist dat Spencer ook in de buurt kon zijn en hoopte eigenlijk dan ook hem te zien. Maar ze betwijfelde het. Voor het zelfde geldt zat hij in de jet op weg naar heel ergens anders.
Ze liep een koffiezaak in een bestelde een Latte Macchiato. Ze had deze nacht niet veel geslapen. Ze lag te worstelen in haar bed, waarschijnlijk omdat Spencer niet naast haar lag. Ze had er niet zo vaak last van, maar soms kwam het ineens naar boven en miste ze hem heel erg.
In gedachten keek ze naar het bord met verschillende koffie smaken tot dat ze opeens haar naam hoorde.
Ze draaide zich om en zocht met haar handen de toonbank vast.
"Spence?" zei ze verbaasd, voordat ze naar hem toe rende en in zijn armen sprong. Ze voelde zijn grip en ze verborg haar gezicht in zijn nek. Hij rook zo lekker en het voelde zo goed.
"Hey." zei hij blij. "Wat doe jij hier?"
Hij zette Esmée weer op de grond en drukte een kus op haar lippen.
"School opdracht, heb ik dat niet verteld?"
Spencer schudde zijn hoofd en keek toen achter zich.
"Uh, dit zijn Derek Morgan en Emily Prentiss. Mijn collega's."
"En jij bent zeker Esmée. De Esmée." grijnsde Derek.
"Blijkbaar wel." grinnikte Esmée.
Haar naam werd omgeroepen en Spencer liep naar de toonbank om haar koffie op te halen.
"Hebben jullie geen zaak?" vroeg ze verbaasd.
Emily schudde haar hoofd.
"Het is een rustige dag." glimlachte ze.
Esmée knikte verlegen, terwijl ze voelde hoe een hand op haar schouders landde.
"Misschien moet Spencer een dagje vrij nemen. Vind je dat niet een goed idee, Morgan?" zei Emily toen.
Esmée keek zijlings naar Spencer en kroop wat dichter tegen hem aan.
"Zeker. Dat lijkt mij een heel goed idee. Pretty Boy heeft wat tijd nodig met zijn Pretty Girl." antwoordde Derek.
"Een inside joke." verklaarde Spencer.

Even later liepen Spencer en Esmée richting Spencers huis. Nerveus nipte Esmée aan haar koffie die ze stevig vast hield. In haar andere hand had ze Spencers hand vast. Ze was nerveus voor deze avond. Ze hadden al snel besloten dat Esmée bij Spencer zou slapen. En het maakte Esmée nerveus, omdat ze elkaar al zo lang niet meer hadden gezien.
"Es, gaat het?" grinnikte Spencer. Hij keek haar aan, terwijl hij zijn huissleutel tevoorschijn haalde.
"Een beetje. Ik heb je zo lang niet gezien." grinnikte ze.
"Echt heel lang niet. Ik weet het." mompelde hij, waarna hij de deur open deed.
Esmée werd mee naar binnen getrokken en keek om haar heen. Ze had zijn huis alleen op de achtergrond van hun gesprekken gezien. Maar in het echt zag het er heel mooi uit. Mooier dan Esmée had verwacht. Spencer deed met een hand zijn tas af en gooide die op de rode stoel in de hoek. Toen pakte hij Esmée haar koffie en zette die neer op de tafel. Hij had de zijne allang op.
Hij liep naar Esmée toe en drukte haar tegen zich aan. Esmée sloot haar ogen en leunde met haar voorhoofd tegen zijn borst.
"Ik heb je gemist." fluisterde Spencer tegen haar haren aan. "Je bent veel leuker in het echt."
"Oh, echt?" grijnsde Esmée, waarna ze opkeek. Ze drukte een kus op zijn mooie lippen.
"Nou, jij bent ook veel leuker in het echt." lachte Esmée.
Ze liet haar handen over zijn armen glijden en beet op haar lip.
"Ik kon vannacht niet slapen, omdat jij er niet was. En nu sta ik hier." zei ze verliefd.
"Reken maar dat ik je niet los laat vannacht." zei hij zachtjes. Hij duwde haar zachtjes richting de bank en liet zichzelf erop zakken. Esmée viel op zijn schoot.
"Maar eerst ga ik voor je koken. Je verdient mijn top gerecht." zei hij, terwijl hij haar een kus gaf.
Esmée haalde een hand door zijn haren en likte over haar lippen.
"En wat is dat dan?"
"Mac and cheese a la Spencer Reid." grinnikte hij.
"Verras me." lachte Esmée, omdat ze er niet al teveel vertrouwen in had.
"Geloof me. Het is echt lekker."
Esmée knikte en drukte toen haar lippen weer op de zijne. Dit had ze zo lang niet kunnen doen.

Een aantal uur later lag Esmée met een groot grijs shirt van Spencer in zijn bed. Het rook naar hem, alles rook naar hem, en het rook zo goed. Het maakte alle vlinders in haar buik tekeer gaan. De Mac and Cheese was nog best wel lekker geweest en haar buik zat heerlijk vol. Daarna hadden Esmée en Spencer samen een film gekeken. De meest romantische die ze konden vinden.
En nu was het twee uur 's nachts. Het was veel te laat, maar dat maakte voor nu even niet uit. Ze waren samen en dat was het belangrijkst.
"Spence, kom. Ik heb het koud." zei Esmée verdrietig, waarna Spencer bijna meteen te voorschijn kwam. Hij droog alleen zijn onderbroek en het zag er.. schattig uit. Schattig en ontzettend knap moest Esmée eerlijk toegeven.
Hij kroop naast Esmée in bed en trok haar meteen tegen zich aan. Ze voelde een kus in haar nek, waarna hij zich even omdraaide om het licht uit te doen.
"Je bent zo lekker warm." mompelde Esmée zachtjes, terwijl ze tegen hem aan kroop. Ze voelde hoe hij zachtjes over haar buik heen aaide.
"En jij bent ongelooflijk koud." zeurde Spencer.
"Daarvoor heb ik jou toch." antwoordde Esmée, waarna ze zich omdraaide.
Er stond een grote glimlach op Spencers gezicht en hij knikte. Hij legde zijn hand op haar wang en kuste haar lang.
"Je moet wel lekker slapen hè." fluisterde Spencer tegen haar lippen aan.
"Dat zal geen probleem zijn, Spence. Ik ben met mijn favoriete persoon in de hele wereld."
"En ik met de mijne." hij keek haar aan en wreef kort over haar wang. "Ik hou zoveel van je, Esmée. Zoveel. En ik ben zo blij dat je nu hier bent. Ik hou van je."
Esmée keek hem aan en beet op haar lip.
"Esmée, ik hou van je. En dat zal nooit meer veranderen."

Reacties (3)

  • AckIes

    ZO CUTE AHDJXJDJSMZMDMEJSJS YASHSHHSHSHD

    4 jaar geleden
  • Long

    DIT IS TE CUTE VOOR DE LEEF I CAN'T HANDLE

    4 jaar geleden
  • Long

    "Uh, dit zijn Derek Morgan en Emily Prentiss. Mijn collega's."

    GEIL EMILY

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen