Woorden konden niet beschrijven wat door me heen ging zodra ik Louis boos weg zag lopen. Ik mocht dan aan de dronken kant zijn; achterlijk was ik zeker niet. Jamie keek me vragend aan. Ik kon niet veel meer doen dan Louis met een dramatische blik na staren, hopende dat hij terug kwam. Ik sjokte naar buiten en probeerde hem herhaaldelijk te bellen, maar dat was tevergeefs. Het hele feest was voor mij zo wel over. Dat Louis geïrriteerd raakte omdat ik de hele tijd ergens anders heen wou, had ik allang door. Het had dan ook een reden. De keuzes die ik in het verleden gemaakt had haalde me op het feest in. Ik was herhaaldelijk meiden tegen gekomen waar ik een one night stand mee had gehad. Zelfs Jacy had ik zien lopen. Ik had niet eens door dat ik zo veel studenten had gehad. Het was niet bepaald iets waar ik trots op was. Ik had gehoopt ze allemaal niet meer tegen te komen, maar het feit dat ik er zo veel op dezelfde avond tegen kwam, was nogal overweldigend.
Natuurlijk ging ik dat niet aan Louis vertellen. Je vertelde maar zo niet aan iemand dat je een heel aantal meiden in de ruimte in je bed gehad had. Toen Jamie er nog een schep bovenop deed en de vraag stelde die ik zelf niet eens durfde te beantwoorden, wist ik dat het helemaal fout zou gaan. Ik wou Louis enorm graag, maar ik kreeg gewoon spontaan jeuk bij het woord relatie. Ik kon me daar gewoon niet in vinden. Toen ik werkelijk uitsprak dat ik dacht dat we goede vrienden waren, viel dat helemaal verkeerd bij Louis. Dat kon ik me eigenlijk ook wel voorstellen. Hij had meer verwacht. Ik wilde zo graag uitleggen wat gaande was. Ik wist niet of ik alles ging vertellen, maar ik wou Louis ook niet kwijt. Louis maakte me gelukkig, ook zonder die stempel, die relatie zei, er op.
Ik had slecht geslapen die nacht. Nou ja, de tijd die ik geslapen had was erg slecht geweest. Ik had nogal lang wakker gelegen, nadenkend over wat er die avond gebeurd was. Hoewel ik hoopte op een antwoord van Louis op mijn vele sms'jes, bleef mijn telefoon doodstil. De hoofdpijn die het me opleverde werd met de dag erger. Toen Louis nog niet gereageerd had in het weekend, was me de moed onderhand wel in de schoenen gezonken. Ik was al met opzet niet naar Florida gegaan, zodat ik naar Louis toe kon gaan zodra hij reageerde. Om gewoon naar hem toe te gaan vond ik wat ver gaan. Ik had geen zin om daar ter plekke weg gestuurd te worden. Daar bereikte ik waarschijnlijk helemaal niks mee. Ik had meerdere schilderijen gemaakt om mijn woede en verdriet te uiten. Het luchtte allemaal totaal niet op. Ik wou Louis gewoon terug en hij gaf me geen kans meer.
Waarom in godsnaam kon ik niet een fatsoenlijke relatie beginnen? Waarom moest ik Louis weer eens teleurstellen door mijn eigen angsten? Waarom zou ik geen relatie willen met Louis? Hij maakte me hartstikke gelukkig. Ik kreeg dan ook geen negatieve gevoelens bij Louis, maar bij het woord relatie zelf. Ik was onderhand wel op een leeftijd gekomen dat een relatie geen kwaad kon. Ik had nog nooit een relatie gehad omdat ik dat simpelweg weigerde. Louis was dan niet de eerste die het verder geschopt had dan een one night stand; Louis was wel verder gekomen dan de rest. Hij had iets in me los gemaakt dat me schuldig liet voelen zodra ik hem niet gaf wat hij wou. Ik wou Louis zo graag terug. Ik had zo graag de kans gehad om mezelf te verklaren in de hoop dat hij me dan wel begreep.
Maar helaas, dat was niet mogelijk zo lang Louis de telefoon niet op nam.

Reacties (4)

  • Qualantinos

    @EvaSalvatore: aaah thanks dat vind ik echt lief dat je dat zegt (:

    4 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Zie je die twee moeten echt weer bij elkaar komen!

    4 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Wauw...
    wat omschrijf je het mooi zeg!
    Ik hoop dat alles snel goed komt!

    4 jaar geleden
  • Smexy

    Ik hoop dat dit snel goed komt.

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen