POV Liv

"Fred kappen nu." Zeg ik chagrijnig. "ah is Livie chagrijnig." zegt George grijnzend. Boos kijk ik ze aan. "Geef gewoon mijn BH terug NU." Sis ik boos. Meteen springt er een glas kapot. Ik kalmeer meteen als ik een hand op mijn schouder voel. "Bedankt." mompel ik. Oh sorry ik ben Liv, Liv Riddle, Ja ik ben ooit voor de deur gelegd van de Wemels en sinds mijn achtste weet ik mijn achternaam. Daarom gaat er nog wel eens iets kapot. De enige die het weten zijn Fred en George, Molly, Arthur en natuurlijk Perkamentus. De eerste twee zijn trouwens ook mijn beste vrienden. "Sorry Liv we hadden niet zo gemeen moeten doen." zeg George zachtjes. "Nee ik sorry, ik was gewoon mijn controle kwijt." mompel ik. "Schatten opschieten Hermelien komt zo." roept Molly vanaf beneden. "Mond dicht we willen niet dat mam dit weet." zeg ik. De tweeling knikt braaf. Lachend schud ik mijn hoofd en glij van de trapleuning af.

"Hey Liv." zegt Hermelien blij. Ik omhels haar. "Hey Lien." zeg ik vrolijk. "Ik hoorde dat je dit jaar ook naar Zweinstein gaat." zegt ze half vragend. "Ja ik ben er echt super blij mee ik stroom in bij jullie jaar." zeg ik. "Ja ik hoop echt dat je bij Griffoendor komt." zegt ze hopend. "Lien." ik draai me om en zie Ginny de trap af rennen. Ze trekt Hermelien en mij mee in een groepsknuffel. "Kom dan brengen we je spullen naar boven." zeg ik. Ze knikken en met z'n drieën sjouwen we Hermelien d'r spullen mee naar boven.

"Hier slapen je." zeg ik. "Slaap je nog steeds bij Fred en George." zegt Hermelien grijnzend. "Ja. En nee ze zijn alleen maar vrienden Lien." zeg ik met een bijna strenge toon. Braaf knikt ze. Iedereen denkt dat ze me gewoon hebben geadopteerd in een weeshuis ik lijk namelijk helemaal niet op de Wemels. Ik loop naar mijn kamer en die van de tweeling. Ik ga zuchtend op mijn bed zitten. Wat als het nou fout gaat op Zweinstein ook één van de redenen dat ik van Beauxbaton ben. Dan hoor ik opeens een gekras. "Mam is Harry hier." Hoor ik Ron vanaf beneden roepen. "Nee." antwoord ik terwijl ik naar beneden glij. "Je mocht dat niet doen van Mam." zegt Ron bijna bestraffend. "Ja en jij moet minder gaan eten." zeg ik uitdagend. Hij schud zijn hoofd chagrijnig. "Wie zei dat Harry hier is." roepen Ginny en Hermelien van boven. "Ron maar hij is hier niet." roep ik terug. "Toch wel." Zegt iemand. Ik draai me om en spring op en ren naar hem toe. "HARRY." roep ik blij. "Liv lang niet gezien maar wat hoorde ik nou ga je ook naar Zweinstein." vraagt Harry. "Ja ik stroom bij jullie in." zeg ik blij. Hij grinnikt en geeft me ook een knuffel. "Is Harry hier nou, Ach jongen hoe kom jij nou hier." zegt Molly die de gezellige woonkamer binnen komt. "Perkamentus." zegt Harry kort. Ik grinnik terwijl Molly zegt: "Ach die gekke man."

"Fred, George." fluister ik zachtjes. Inmiddels hebben we gegeten en liggen we in bed. "Ja tis er Livie." fluistert aan de bijnaam te horen George. "Ik ben bang wat als mijn vader nu achter me aankomt." fluister ik weer terug (Oké dit gesprek is vanaf nu fluisterend). "Dat gebeurt echt niet hoor Liv." zegt Fred. "Jongens blijven we wel vrienden ook al zitten jullie een jaar hoger." Vraag ik. "Ja weet je ik zeg het niet graag maar ik ben blij d at we vorig jaar zijn blijven zitten." zeggen ze tegelijk. Ik grinnik er zachtjes om. "Ja ik ben er ook blij om maar ik ben gewoon zo bang." zeg ik weer. "GAAN SLAPEN NU!" roept Molly streng vanaf beneden ( Nu praten ze wel weer hardop). "JA MAM." roep ik terug. "Slaap lekker guys." zeg ik zachtjes. Ik krijg hetzelfde terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen