De schim komt als maar dichterbij, maar er is nog niet voldoende licht om te zien wie het is. Zou er nog iemand door de tijd zijn gereisd? Hoe toevallig is het dan als diegene in dezelfde tijd als ik terecht komt.
'Wat was dat? Een alien invasie?' vraagt Roland verbaasd.
'Nee, volgens mij is het net als Joy een tijdreiziger.' zegt Jonathan wijs. 'Kijk, daar komt iemand aangelopen.'
'Kom, snel vliegen! Straks is die alien gevaarlijk.' zegt Roland geschrokken.
'Nee wacht, misschien is het echt een tijdreiziger.' zeg ik snel.
We kijken elkaar aan en vervolgens roep ik: 'Wie is daar?'
De schim komt vanuit de verte op ons afgerend en komt steeds dichterbij. Ik zie nog steeds niet wie het is, het is te donker om een persoon hier te kunnen herkennen.
'Joy!' wordt er geschreeuwd. 'Joy! Ben je hier?'
'Teddy!' krijs ik bijna uit.
'Joy!' hoor ik weer heel hard.
De schim is nu zo dichtbij dat het geen schim meer is. Ik zie Teddy op mij af komen rennen. Voor ik het weet is hij dichtbij me en heeft hij mij stevig vast in zijn armen. Ik ruik zijn geur, die mij maar al te bekend is. Ik voel zijn zachte huid en hoor dat hij zwaar ademt, omdat hij zo hard heeft gerend.
'Joy, ik heb je gevonden. Ik dacht dat we je voor altijd kwijt waren. Jezus, wat fijn. Ben je ongedeerd?' vraagt Teddy bezorgd, terwijl hij mij stevig tegen zich aandrukt.
Ik begin te snikken van vreugde: 'Het gaat goed! Er is niets met me. Ik heb niks. Ik ben gewoon blij je te zien. Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.'
Teddy laat me los en bestudeerd me even.
'Jij bent het toch echt?' vraag ik zachtjes.
'Ik ben echt echt, gekkerd.' lacht hij.
'Joy, wie is dit? Komt hij uit jouw tijd?' vraagt Jonathan nieuwsgierig.
'Pas op Kinsey, het kan een alien zijn.' zegt Roland schuchter.
'Doe normaal, man, ik ben geen alien.' zegt Teddy lachend. 'Ik ben van de toekomst!'
'Dus toch een tijdreiziger.' knikt Jonathan. 'Interessant... Heb jij ook zo'n horloge als Joy?'
'Ja, hoe weet jij dat?' vraagt Teddy argwanend.
Joy had ook zo'n horloge toen ze hier uit de lucht kwam vallen, maar die was kapot gegaan! En toen probeerde ik hem te maken en...' Jonathan kon zijn zin niet afmaken, want Roland onderbrak hem.
'Allemaal leuk en aardig, maar we moeten nu echt gaan vliegen, anders is het te laat.' zegt hij geïrriteerd.
'Joy, we moeten nu terug naar onze tijd.' zegt Teddy meteen. 'Je bent hier al veel te lang geweest en dat is heel gevaarlijk.'
'Ik weet het.' zeg ik.' Het is oorlog hier, maar ik kan nu echt niet weg. Ik heb Jonathan net een belofte gaan. Ons plan was dat Jonathan naar het Duisterdal gaat, om de vader van zijn geliefde te zoeken. Hij kan met Roland mee vliegen, terwijl ik hier pas op zijn winkel en zijn geliefde. Ik kan nu zomaar weg.'
'Je begrijpt het niet. Ik heb het niet over de oorlog.' zegt Teddy. 'Ik heb het erover dat je de geschiedenis aan het veranderen bent. De beslissingen en acties van mensen. Doordat deze twee mannen gaan wegvliegen, kan de toekomst veranderen en dat kan hele andere gevolgen hebben voor onze tijd.'
'Wat is daar mis mee dan? Ik zie niet in waarom ze niet weg zouden kunnen gaan.' zeg ik, terwijl ik mijn schouders ophaal.
'Omdat dit niet was gebeurd als jij er niet was en jij hier geen invloed op uitoefende.' zegt Teddy.
'Wacht even, onze beslissingen hangen samen met jullie tijd?' vraagt Jonathan.
'Ja, alles hangt samen met wat hier gebeurt. Het is algemeen bekend dat FelFonkel de oorlog uiteindelijk wint, maar dan moet alles gaan, zoals het eerder is gegaan. Jullie zijn momenteel de geschiedenis aan het veranderen.' legt Teddy uit. 'Misschien hebben jullie zelfs al de geschiedenis veranderd sinds Joy er is. Dat heeft andere consequenties. Niet alleen voor onze tijd, maar ook hier voor jullie. Misschien verliest FelFonkel dan de oorlog als jullie nu naar het Duisterdal gaan, omdat er dingen anders gaan verlopen dan dat ze gaan hebben.'
'Maar er is nog niets gebeurd hier.' zegt Roland, die het niet lijkt te begrijpen.
'Nee, maar jullie zijn van het verleden, dus jullie weten ook nog niet wat er gaat gebeuren.' zucht Teddy.
'Dus, ze mogen niet gaan?' vraag ik verbaasd.
'Nee, zoals ik al zei kan dat andere gevolgen hebben, negatieve gevolgen.' zegt Teddy weer.
'Maar wat nu als het positieve gevolgen heeft?' vraag ik.
'Je mag de geschiedenis niet veranderen Joy.' zegt Teddy streng.
'Maar wat als de wereld er nog beter van wordt. Misschien leven we dan niet zo technologisch als nu en kunnen we in wat meer rust leven zoals hier.' opper ik.
'Joy, het gaat niet.' zegt Teddy.
'Het gaat wel.' zeg ik boos. 'Ik ben Joy Harvest en ik krijg altijd mijn zin. Dat weet jij heel goed. Roland en Jonathan, stap in dat vliegtuig en ga weg! Doe wat het plan was.' roep ik.
'Zo is het genoeg Joy.' zegt Teddy. Jij gaat met mij mee naar onze eigen tijd en dan gaan we kijken hoe we de schade die je hier hebt gemaakt kunnen veranderen.'
'Er is geen schade Teddy! Ik probeer voor één keer in mijn leven goed te doen, niet egoïstisch te zijn en niet hebzuchtig te zijn.' leg ik uit.
'Dat kan ook in onze tijd Joy. Je kunt daar ook leren om geen verwende bitch te zijn.' zegt Teddy.
'En Joy's belofte aan mij dan?' vraagt Jonathan opeens. 'Als zij weggaat, kan ze die niet nakomen.'
'Dat komt wel goed. Het is vast ook goedgekomen in deze tijd, anders bestonden wij nu niet en konden wij niet in vrede leven.' stelt Teddy.
'Teddy, ik vind het heel lief dat je me komt redden, maar er zijn gewoon zaken die ik hier eerst moet afhandelen. zeg ik zacht.
'Er zijn geen zaken die je hier moet afhandelen Joy. Het zijn niet jouw zaken, maar die van deze mensen. Jij hoort hier niet en ik ook niet. We gaan terug naar Felfonkel in onze tijd. Geloof me, dat is beter zo.' zegt Teddy.
Ik kijk wanhopig naar Roland en Jonathan, maar ze brengen beide niets in.
Teddy pakt mijn hand en drukt een knop in op het mij bekende horloge. Er verschijnen groene en blauwe flitsen die ons naar boven zuigen. Ik krijg hetzelfde gevoel in mijn buik als toen ik het horloge voor het eerst gebruikte. Ik wist dat we teruggingen naar onze eigen tijd, maar of ik er nu zo blij mee was, wist ik niet.

Reacties (1)

  • oldhedgehog

    De paradox van het tijdreizen

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen