Foto bij Chapter 141.1 ||

Anne Ramsey


Ik bleef eigenlijk langer bij Alexis dan dat ik in eerste instantie van plan was, maar hij begon me gedetailleerd uit te leggen waarom hij belastingen ontdook. Hij wilde ermee stoppen toen hij van Barcelona naar Arsenal verhuisde, maar dat bleek niet zo simpel.
'Once you start evading taxes, it's hard to get out of it, especially because I wasn't the only one involved. Some people from my management were involved as well and wanted me to continue doing it because it saves them a lot of money as well. Not that any of this justifies it but I just wanna say that it's more complicated than you think.'
Ik knikte en staarde wat voor me uit terwijl ik alles liet doordringen. Ik zuchtte en keek de kamer rond die intussen helemaal als thuis aanvoelde en ik erg gemist had. En Atom en Humber die voor de kachel lagen, die had ik ook erg gemist. En die idioot die vlak naast me op de bank zat nog het meest. Ik wist niet zo goed hoe ik me moest voelen. Aan de ene kant was ik blij dat we eindelijk eens goed gepraat hadden, maar aan de andere kant bleef het aan me knagen hoe gekwetst hij me had. Dat laatste gevoel begon de bovenhand te nemen.
'You should've told me earlier, way before I had to find out through the tabloids,' zei ik uiteindelijk.
Alexis schoof wat dichter naar me toe en probeerde oogcontact te maken. 'I'm sorry... for everything. I know I hurt you.'
Ik kreeg een krop in mijn keel toen ik terugdacht aan de nacht in de club toen ik bijna cocaïne had genomen, alleen kreeg ik het niet over mijn lippen om het tegen Alexis te zeggen. Het was nog te pijnlijk.
Ik stond op van de bank en liep terug naar de voordeur.
'Anne, wait,' probeerde Alexis nog en haastte zich achter me aan, gevolgd door Atom en Humber.
'I don't know if I can forgive you yet, Alexis. I wish it were that simple,' mompelde ik en liep terug naar mijn auto.

Theo Walcott


Ik grijnsde en kuste Nadieh nog eens vol op de mond nadat mijn lippen naar haar navel afdaalden. Ze had ondertussen haar badjas weer opengetrokken en liet me overal op haar lichaam toe. Ze sloot genietend haar ogen en ging met haar handen door mijn haar. Zo ging het gefriemel nog even verder totdat we allebei opschrikten van een luide stem.
'EW! Gawd! I should've known!' riep Anne die meteen haar ogen bedekte en recht naar de keuken liep.
Ik ging meteen weer netjes op de bank zitten en streek mijn T-shirt glad terwijl Nadieh haar badjas stevig dichttrok en haar armen beschaamd over elkaar kruiste.
'Is the coast clear?' riep Anne vanuit de keuken, waarna Nadieh begon te grinniken.
Met een rood hoofd krabde ik ongemakkelijk in mijn nek toen Anne weer terug de woonkamer binnenkwam.
'I'm sorry... we didn't know when you'd be back,' stamelde ik.
Anne rolde met haar ogen en ging tegen de boekenkast aanleunen.
'You're horny, I get it,' zei ze sassy en wuifde het voorval meteen weg.
'Why were you at Alexis' place for so long?' wilde Nadieh meteen weten. Ze knapte haast uit elkaar van nieuwsgierigheid. 'Don't tell me you forgave him already.'
'Of course not. I'm gonna make him sweat some more,' stelde Anne haar gerust. 'He just explained the whole fraud story. I understand it better now but that doesn't mean that I approve it, not at all!'
'Okay, so what are you gonna do next?'
'That's up to him. I just need to know that I can trust him and that he won't hurt me like this again.'
Nadieh begon te lachen. 'Maybe some anger management? "Techniques to tame your temper"!'
'Very funny,' mompelde Anne sarcastisch. 'Anyway, I'm off to bed. You two can continue with whatever you were doing, I just don't want to hear any noises, alright!'
'I can't exactly guarantee that,' grijnsde ik. 'The way I treat your sister, it's impossible for her to be quiet.'
'THEO!!!' riep Nadieh onmiddellijk en gaf me een klap op mijn arm.
'Mr. Walcott, behave yourself or I will throw you out of the apartment,' lachte Anne nog en verdween toen naar haar kamer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen