Foto bij VIII. Castle on the hill

***


Terwijl ik het plattelandsweggetje afreed kreeg ik steeds meer flashbacks naar vroeger, toen we hier met de hele vriendengroep bij elkaar kwamen om soms pas weer naar huis gingen als de zon weer opkwam.
Ik vond het een geweldig idee van Ashley om een reünie te organiseren en dan ook nog eens af te spreken bij het kasteel op de heuvel. Ik vond het soms nog steeds jammer dat iedereen na de middelbare school zo uit elkaar was gegroeid, puur omdat we allemaal een andere kant op waren gegaan. Ik had alleen Stan nog enkele keren gezien in Londen, omdat we daar nu blijkbaar allebei woonden.
Ik parkeerde mijn auto in het gras naast een rode, waarvan ik bijna zeker wist dat die van Ashley was. Er stonden nog twee andere auto’s, maar ik kon die niet meteen bij iemand plaatsen. Ik stapte uit en haalde een hand door mijn haren, voor ik het laatste stukje zandpaatje afliep richting het kasteel, of wat daarvan over was.
Langzaam kon ik hun stemmen al horen en toen ik de hoek om liep en ze daar samen zag, vielen alle zenuwen van me af. Ashley stond meteen op en liep naar me toe.
‘Je bent er,’ zei ze enthousiast, voor ze haar armen om me heen sloeg voor een knuffel. Met een glimlach knuffelde ik haar terug. Nadat ze me los had gelaten dook Stan voor me op.
‘Leuk je weer te zien Lau,’ zei hij, voor hij me ook een knuffel gaf.
Zo ging ik al mijn oude vrienden en vriendinnen af en gaf ze allemaal een knuffel.
Net toen ik Josh een knuffel gaf hoorde ik iemand aan komen.
‘Louis!’ Na het horen van die naam liet ik Josh los en draaide me om. Hij stond bij Ashley en viel halverwege zijn zin stil toen hij mij zag staan.
‘Lauren?’ Er verscheen een glimlach op zijn gezicht en ik liep meteen naar hem toe. Zijn armen krulden om mijn lichaam en ik duwde mijn neus in zijn nek.
Wauw, wat voelde het meteen weer vertrouwd in zijn sterke armen. Ik liet hem los en keek hem aan. Hij was knapper, volwassener geworden in de jaren dat ik hem niet meer had gezien.
‘Wat is het fijn om jou te zien,’ zei ik. Hij ging op een van de boomstronken zitten en ik nam naast hem plaats. Ashley gaf ons beide een biertje.
‘Hoe gaat het me je?’ vroeg hij me meteen. Hij had niet eens de moeite genomen om de rest te begroeten en ergens voelde dat heel fijn, zijn aandacht.
‘Goed! Ik ben bijna klaar met mijn opleiding geneeskunde. En dan begint de grote zoektocht naar een baan, maar daar probeer ik nog niet zo veel aan te denken. Eerst maar eens afstuderen.’
‘Welke specialisatie heb je gekozen?’ vroeg Louis me.
‘Kindergeneeskunde,’ antwoordde ik met een glimlach.
‘Waarom verbaasd me dat niks?’ lachte Louis.
‘Maar vertel! Hoe is het met jou?’ vroeg ik hem snel.
‘Nou, ik heb het nog niet zo ver geschopt als jij, maar het gaat goed. Ik heb eerst een hoop gereisd voor ik ben begonnen aan mijn studie architectuur. Ik ben nu net bij een klein bedrijfje begonnen en ik begin mijn eerste opdrachten te krijgen. Ik vind het helemaal geweldig,’ vertelde hij enthousiast.
‘Heb je foto’s?’ vroeg ik meteen. Hij knikte terwijl hij zijn telefoon tevoorschijn haalde. Op de achtergrond stond hij samen met een vrouw in een prachtige jurk, maar ik had te weinig tijd om haar goed te bekijken.
‘Is dat je vriendin?’ Het was er al uit voor ik er erg in had.
Hij drukte zijn fotoalbum weg en liet me de achtergrond opnieuw zien. Pas toen ik het beter kon bekijken zag ik dat het zijn zusje was. Hij zag er prachtig uit in zijn pak
‘Dat was op de bruiloft van een nicht van ons,’ vertelde hij.
‘Sorry, had het gewoon niet goed gezien,’ verontschuldigde ik me.
‘Geeft niet, ze ziet er ook wel anders uit, zo opgetut.’
‘Ze is prachtig. Jullie zijn prachtig.’ Ik voelde hoe mijn wangen rood werden en nam snel een slok bier. Louis leek het niet op te merken en ging verder met zijn zoektocht naar foto’s van zijn opdrachten.
‘Kijk, zo zag het er eerst uit,’ zei hij, terwijl hij me een verouderd huis liet zien. ‘Dit heb ik vervolgens ontworpen,’ ging hij door, terwijl hij naar een tekening swipte.
‘Wauw, heb jij dat getekend?’ vroeg ik zwaar onder de indruk.
‘Ja, en nadat het is uitgevoerd zag het huis er zo uit,’ zei hij, terwijl hij me de volgende foto liet zien. ‘Je herkent het oude huis helemaal niet meer. Het is prachtig. Daar zou ik zo willen wonen,’ zei ik, en ik meende het.
‘Dankjewel,’ zei hij, en hij stopte zijn telefoon weer weg.
‘Jullie zitten nog geen vijf minuten naast elkaar en jullie zien er alweer uit als een superverliefd koppel. Het is high school al over again,’ klaagde Matt met een grijns. Verbaasd keek ik hem aan.
‘Jaloers,’ reageerde Louis met een even grote grijns. Daar had Matt dan weer niks op te zeggen, wat ook bij mij voor een grijns zorgde.
Ik nam een slok van mijn bier en keek de kring eens rond. Stan was samen met Lisa bezig een kampvuur te maken, Ashley en Matt waren in discussie met Dave en Justin en Tyler waren Lena de fijne kneepjes van het voetbal aan het bijleren. Ik was oprecht gelukkig in het bijzijn van mijn oude vrienden.
‘Maar ik ben wel benieuwd, moet je de mannen in Londen van je afslaan?’ haalde Louis me uit mijn gedachten. Ik keek hem aan en schudde lachend mijn hoofd.
‘Ik heb bijna drie jaar met een jongen gedatet, en ik dacht oprecht dat we zouden gaan trouwen. Tot ik erachter kwam dat hij een affaire had met een ander meisje. Daarna heb ik niet meer echt gedatet,’ gaf ik eerlijk toe.
‘Hij had niet door wat hij had, want iedereen die jou verliest, heeft daarna spijt.’ Verbaasd keek ik Louis aan na deze uitspraak.
‘Had je spijt? Na ons bedoel ik,’ vroeg ik hem.
‘Soms wel,’ gaf hij eerlijk toe. ‘We hadden het zo goed samen. Af en toe denk ik dat we de afstand makkelijk hadden kunnen overleven. Dat we het samen hadden kunnen maken, maar dat is slechts speculeren.’
‘Ik weet niet of we het hadden overleefd. Ik heb het echt heel druk gehad met mijn studie en mijn bijbaan. Ik denk niet dat ik tijd had gehad om terug te komen naar jou.’ Ik haalde een keer diep adem en keek hem aan. ‘Dat neemt niet weg dat ik je soms ontzettend miste, zeker in het begin.’
‘Je wil niet weten hoe vaak ik mijn telefoon in mijn hand had en op het punt stond je te bellen.’ Ik beet op mijn lip en keek hem aan, niet wetend wat ik nu moest zeggen.
‘Heb je wel een vriendin gehad?’ vroeg ik toen maar, om de ongemakkelijke stilte te verbreken.
‘Ja, een aantal korte relaties, maar niks noemenswaardig,’ antwoordde Louis.
Zijn blauwe ogen boorden zich in de mijne en ik kreeg het opnieuw warm vanbinnen.
‘Marshmallow?’ Lisa stond met een onschuldige glimlach en een zak marshmallows voor onze neus. Louis pakte er twee uit de zak en pakte twee prikstokken uit haar hand. Lisa liep weer door en Louis overhandigde me een stok met marshmallow. Zijn hand raakte de mijn en zorgde voor tintelingen op mijn huid. Ik beet op mijn lip. Dit was niet de bedoeling. Ik weet dat je je eerste liefde nooit vergeet, maar om me nu al weer zo bij hem te voelen was niet normaal.
Ik hield mijn marshmallow in het vuur en keek gehypnotiseerd toe hoe de marshmallow langzaam goudbruin kleurde.
‘Heb je het koud?’ Louis haalde me uit mijn gedachten en ik keek naar het kippenvel dat op mijn armen stond. Nog voor ik had kunnen reageren had Louis zijn jas over mijn schouders gelegd.
‘Dankjewel,’ glimlachte ik dankbaar, wat Louis met dezelfde glimlach beantwoordde.


***


Ik probeerde een gaap te onderdrukken, maar mijn poging mislukte.
‘Moe?’ vroeg Louis me.
‘Vind je het gek, de zon komt alweer bijna op.’ Een aantal van ons waren al eerder afgehaakt, maar samen met Lisa, Matt en Ashley zaten we er nog.
‘Ik ga denk ik naar huis,’ zei ik.
‘Zal ik met je meelopen?’ vroeg Louis. Ik knikte met een glimlach. Ik had te veel bier op om nu naar het huis van mijn ouders te rijden. Ik zou lopen en morgen mijn auto ophalen.
‘Het was geweldig jullie weer te zien,’ zei ik, terwijl ik ze een voor een een knuffel gaf. ‘Dit moeten we snel nog eens doen.’
‘Ja, en dan ook daadwerkelijk met ons praten, in plaats van de hele avond langs Louis te zitten,’ grapte Matt.
‘Kan je het haar kwalijk nemen. We dachten allemaal dat ze laten zouden gaan trouwen,’ reageerde Lisa en Ashley knikte instemmend.
‘Nou, het is toch allemaal anders gelopen,’ zei ik.
‘Wat niet is kan nog komen,’ zei Ashley met een knipoog. Ik schudde lachend mijn hoofd.
Louis kwam naast me staan en keek me aan. ‘Klaar om te gaan?’ Ik knikte en samen liepen we weer richting de bewoonde wereld.
‘Het was echt leuk om iedereen weer te zien,’ zei Louis. Ik knikte instemmend, maar de woorden van Lisa en Ashley speelden door mijn hoofd.
‘Wanneer ga je weer terug naar Londen?’
‘Morgen na het eten,’ zei ik. Mijn ouders vinden het ook fijn om me weer even te zien en mamma gaat mijn lievelingseten maken.’
‘Is dat nog steeds lasagne?’ Ik knikte instemmend.
‘Weet je waar ik aan moest denken toen ik hiernaartoe reed vanmiddag?’ vroeg Louis me. Nieuwsgierig keek ik hem aan.
‘Aan hoe we elkaar hebben ontmoet.’ Er verscheen een grijns op mijn gezicht bij die gedachte.
‘Je was nieuw op school,’ herinnerde ik me maar al te goed.
Hij knikte instemmend. ‘En jij liep gehaast door de gang omdat je te laat was. Ik had je niet gezien en liep je omver.’
‘Hoe je me met die blauwe ogen van je aankeek. Alsof je wist dat elk meisje daarvoor zou vallen.’
‘Ik hoopte alleen dat jij ervoor zou vallen,’ reageerde hij.
‘Maar ik moest ondanks je prachtige ogen niks van je hebben, en alle andere meisjes wel.’
‘Jup, ik heb echt voor je moeten werken,’ lachte hij.
‘Maar het was het uiteindelijk allemaal waard.’
‘Dubbel en dwars,’ beaamde hij.
‘En daarna waren we niet meer uit elkaar te krijgen. Ik was zo verliefd op jou.’
‘En toch kreeg je het voor elkaar om toegelaten te worden tot geneeskunde in Londen,’ zei Louis, en ik hoorde aan alles dat hij nog steeds onder de indruk was.
‘Weet je nog dat we onze hele toekomst hadden uitgedacht?’ vroeg ik toen lachend aan de herinnering.
‘Een vrijstaande villa net buiten de stad, twee kinderen, een jongen en een meisje, en een hond,’ vertelde Louis. ‘En we zouden heel veel gaan reizen. Naar verre landen en onbekende plekken. En is een moment geweest waarop ik echt dacht dat dat mijn toekomst zou zijn.’
‘Ik ook,’ zei ik.
In stilte liepen we verder en kwamen eindelijk aan in het dorp waar we waren opgegroeid. Het zandpad was overgegaan in betegelde straten.
‘Waar slaap jij eigenlijk?’
‘In een hotelletje,’ antwoordde hij. ‘Het is de volgende straat links.’
‘Dan is het onzin dat je mee moet lopen naar mijn huis. Je kent dit dorp, er gebeurt hier nooit iets.’
‘Weet je het zeker?’ vroeg Louis. Ik knikte en glimlachte. ‘Ik kom echt wel thuis. Het is maar vijf minuutjes vanaf hier.
We stonden inmiddels voor Louis’ hotel. Ik trok zijn jas uit en overhandigde deze weer aan hem. ‘Bedankt voor het lenen.’
‘Geen probleem,’ zei hij, terwijl hij me aankeek.
Ik beet op mijn lip terwijl ik naar hem keek. ‘Nou, tot de volgende keer dan, denk ik?’ Ik had de zin nog niet eens helemaal uitgesproken, of Louis had zijn lippen op die van mij gedrukte. Mijn lichaam reageerde al voor ik doorhad wat er precies aan de hand was. Ik drukte mijn lichaam tegen het zijne en zoende hem vol overgave terug. Het voelde zo ontzettend vertrouwd, dat ik op dat moment niet meer wist waarom ik niet meer met hem samen was.
Louis maakte zijn lippen van me los en keek me aan. ‘Wil je anders even binnenkomen?’ Het was slechts een fluistering. Ik knikte enkel. Louis pakte mijn hand vast en nam me mee zijn hotel in.


***


‘Lauren?’ Ik kreunde zachtjes bij het horen van mijn naam. Ik opende mijn ogen en keek recht in de blauwe ogen van Louis. Langzaam kwamen alle herinneren van de afgelopen nacht terug. Ik was echt in bed beland met mijn jeugdliefde. Met grote ogen keek ik hem aan, voor ik rechtop ging zitten met een deken tegen mijn naakte lichaam aangedrukt.
‘Wat is het?’ vroeg Louis me. ‘Heb je spijt?’ het was bijna alsof hij bang was voor het antwoord.
‘Ik moet naar mijn ouders,’ was het enige wat ik kon zeggen. Ik stapte uit bed en ging op zoek naar mijn kleren.
‘Lauren!’ Louis stapte ook uit bed, trok snel zijn onderbroek aan en kwam voor me staan. ‘Praat alsjeblieft met me,’ smeekte hij me bijna.
‘Dit had nooit mogen gebeuren,’ fluisterde ik.
‘Maar het voelde toch goed?’ vroeg Louis, die mij duidelijk niet kon volgen.
‘Dat is juist het probleem.’ Ik kreeg tranen in mijn ogen en Louis keek alleen maar verbaasder.
‘Hé, Lauren, wat is er?’ Hij leidde me naar het bed toe en kwam naast me zitten.
‘Al mijn gevoelens voor jou zijn terug. En als ik morgen terug naar Londen moet… Ik zou het al moeilijk vinden om je te vergeten als ik gisteren gewoon naar huis was gegaan, maar nu…’
‘Je hoeft me niet te vergeten, Lauren. Je zei gisteren dat je bijna bent afgestudeerd. Ik snap dat je het druk hebt, maar ik kan in de weekenden naar Londen komen. En als je bent afgestudeerd kijken we wel weer verder. Ik kan ergens anders een baan zoeken als dat nodig mocht zijn.’ Hij keek me met zijn helderblauwe ogen aan en ik zag dat hij elk woord meende.
‘Maar…’ begon ik.
‘Er is geen maar, Lauren. Ik… Ik hou nog steeds van jou en dit gaat ons lukken.’ Hij legde zijn hand op mijn wang en drukte zijn lippen op de mijne om zijn woorden kracht bij te zetten. Ik smolt in zijn armen en realiseerde me dat hij gelijk had. Als we dit wilden dan ging het ons lukken.



Sorry dat het weer ontiegelijk lang duurde, maar ik heb het gewoon erg druk nu! Ik heb het ontzettend naar mijn zin op stage gelukkig!
Oh, en ik ben helemaal verslaafd aan het album van Ed Sheeran en dit is dan ook een beetje geïnspireerd op zijn liedje. Ik ben ook constant aan het proberen alsnog tickets te scoren voor een van zijn concerten nadat het ons niet is gelukt zelf tickets te krijgen. Ik wil zoooo graag! X

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen