Voor Spence! Ik kom er nu achter dat de vorige ook voor Es was. lol. Nouja, anyway. I don't care tbh. HERE YA GO. (ik had inspiratie so yeah).

Het was een saaie zaterdag avond in Huize Reid. Esmée Hale en Spencer hadden best uit kunnen gaan. Maar aangezien Esmée stiekem een oogje had op Spencer en misschien ook wel andersom, had ze er voor gekozen deze avond met Spencer mee te gaan naar huis. Ondanks de romantische films die Esmée op had gezet, was er vrij weinig tussen de twee gebeurd.
Toevallig had Spencer nog een krat bier thuis staan, die volgens hem nodig even op moest. Dit betekende dat Esmée en Spencer na twee uur beide aardig aangeschoten waren. Spencer durfde ineens een stuk meer te praten en Esmée lag dubbel om alles wat Spencer zei. Voornamelijk omdat hij de helft van de tijd niet wist wat hij zei.

"Ik heb een idee." zei Spencer toen, waarna hij opstond en naar de keuken liep. "Je kent toch wel dat spelletje.."
Esmée begon opnieuw te lachen. "Welk spelletje, Spence?" grinnikte ze, waarna ze op haar blote voeten naar Spencer tippelde. Ze ging tegen het aanrecht aanstaan. Hij had een tijdje geleden zijn shirt uitgedaan, omdat hij het warm had.
Niet dat Esmée dat erg vond.
"Dat spel dat jij je ogen dicht doet en dan doe ik eten in je mond en dan moet jij raden wat het is." mompelde Spencer in gedachten.
"Ik? Hoezo ik?" grinnikte Esmée.
"Omdat jij goed bent met je mond." grapte Spencer, waarna Esmée hem een klap tegen zijn arm verkocht. Spencer begon te lachen en bracht haar naar de eettafel.
"Je gaat me geen vieze dingen geven hoor!" riep ze bang.
Ze voelde hoe Spencer moeizaam haar haar in een staart deed.
"Zie je mij echt aan voor iemand die dat zou doen, Esmée." zei hij teleurgesteld.
"Misschien wel ja." grapte Esmée.

Even later zat Esmée met een blinddoek om aan tafel. Ze moest eerlijk zeggen dat ze best zenuwachtig was. Ze hoorde Spencer vloeken en voelde hoe hij haar een kwartslag draaide.
"Ik kom voor je zitten." zei hij.
Esmée knikte langzaam.
"Oké. Hier komt de eerste." zei hij.
Niet veel later voelde Esmée hoe een bonbon in haar mond werd gestopt. Ze zoog er aan en glimlachte toen.
"Hm, heb je er meer van die?"
Ze likte over haar lippen en hoorde Spencer zacht gniffelen.
"Volgende." Vervolgens kreeg ze een stuk appel in haar mond gestopt.
Het ging zo nog een tijdje door, tot dat Spencer haar zei even pauze te nemen. Ze kreeg een biertje in haar handen gedrukt, waarna ze gretig een paar slokken van nam. Het verschil zoet, zout en bitter was raar voor haar smaak pupillen. Niet dat het bier het veel beter maakte, maar het was iets.
"Ben je er weer klaar voor. Ronde twee is wat.. anders." lachte hij.
"Oké. Kom maar op, denk ik." zei ze verward. Ze hoorde de binnenpretjes die Spencer had.
"Mond open." grinnikte hij. Esmée deed wat haar gezegd werd. "En weer dicht."
Ze zoog zachtjes en voelde.. ze voelde een vinger. Esmée begon te lachen en zoog nogmaals zachtjes aan Spencers vinger. Ze proefde chocolade.
"Dit is Nutella. Je hebt Nutella op je vinger gedaan. Je lust zelf niet eens Nutella."
Spencer gaf echter geen antwoord en het maakte Esmée een beetje verward.
"Spence?" grinnikte ze. "Spence, waar ben je?"
"Hier." zei hij uiteindelijk. Hij klonk gespannen.
"Is er iets?" vroeg ze zachtjes.
"Nee." zei hij toen. "Nee, ik was even aan het nadenken."
"Oké." fluisterde Esmée.
"Ben je klaar voor het volgende?" vroeg hij toen, waarna hij weer tegenover kwam zitten.
"Zeker." giechelde ze.
Het bleef even stil, totdat Esmée een paar lippen op de hare voelde. Haar lichaam verstarde even.
"Sorry." hoorde ze toen. Spencers lippen waren verdwenen.
Zo snel ze kon gooide ze haar blinddoek op de grond en stond op. Ze duwde haarzelf tussen Spencers benen en drukte haar lippen speels op de zijne. Haar handen gingen door zijn warrige haar. Ze sloot haar ogen en voelde hoe ze dichter tegen Spencers aan werd gedrukt. Zijn handen gleden onder haar shirtje omhoog en Esmée haar mondhoeken trokken omhoog.
Het duurde een lange tijd voordat Esmée naar achter stapte.
"Was dit de hele tijd het plan?" vroeg ze.
Op dat moment leek alsof ze helemaal nuchter was.
"Ja." gaf hij toen toe. "Vind je dat erg?"
Esmée begon te glimlachen.
"Natuurlijk niet, Spence."
Esmée boog weer naar voren om een kus op Spencers lippen te drukken, toen zijn mobiel af ging. Esmée beet op haar lip en zuchtte toen. Spencer verontschuldigde zich en pakte zijn mobiel uit zijn zak. JJ's naam stond op het schermp.
Spencer nam op terwijl Esmée met haar handen op zijn benen leunde.
"Is het echt nodig? Kan het niet tot morgen wachten?" zei Spencer, terwijl hij met zijn vrije hand door Esmée haar haar woelde.
"Hmhm." mompelde hij. Esmée staarde naar zijn licht bruine ogen en zuchtte toen ze Spencers gezicht zag.
"En Esmée moet ook mee, neem ik aan. Ze is namelijk bij mij, dan hoef je haar niet te bellen."
Een glimlach kwam te voorschijn en Esmée verstopte haar gezicht in zijn nek.
"We hebben wel gedronken." grinnikte hij. "Je wilt nog steeds dat we komen?"
"Oké. We komen er aan."
Spencer hing op en Esmée keek op.
"We moeten naar werk." zei hij teleurgesteld.
"Ik vond het spel net leuk worden." antwoordde Esmée.
Ze voelde een tinteling door haar lichaam gaan, voordat ze met haar handen over zijn rug ging.
"Hierna. Oké?" mompelde hij, moeite met het concentreren op het hier en nu.
Hij had eindelijk wat hij al die tijd al had willen hebben. Het meisje van zijn dromen. Had hij veel geweten dat zij meer wilde. En zo te zien wilde ze veel meer van hem.
"Daar houd ik je aan." grijnsde Esmée en ging rechtop staan. Ze liep naar de bank, waar Spencers shirt hing en pakte deze op. Ze gooide hem richting Spencer en glimlachte.
Ze deed haar handen over elkaar en keek naar Spencer.
"Je weet dat iedereen gaat zien wat er is gebeurd. Vooral Morgan." Esmée rolde met haar ogen, waardoor Spencer lachend zijn hoofd schudde.
"Vind jij dat erg dan?" vroeg hij, terwijl hij naar toe liep en haar aankeek. Esmée haalde haar schouders op en glimlachte naar de man tegenover haar.
"Dan vind ik het ook niet erg, Esmée. Maar.." hij stopte even en begon te lachen. "Maar laten we maar niks zeggen over ons spelletje. Dan gaan ze echt te veel dingen denken."
Esmée lachte haar tanden bloot en tuitte haar lippen.
"Ik zal het geheim houden." zei ze toen zacht, voordat ze voor de laatste keer die avond haar lippen op de zijne drukte. Wetende dat ze dat elke komende dag nog veel meer ging doen.

Reacties (3)

  • xmajorie

    Deze is zo leuk!

    4 jaar geleden
  • Long

    I'M CRYING. Ik kreeg stiekem wel kriebeltjes hiervan. OEF.

    4 jaar geleden
  • AckIes

    DIT IS ZO CUTE JAJAJAJA ZHSJZJDJAZNDID

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen