Shadow view

4 weken wachten na een cliffhanger, yup, evil zoals ik al zei.
En raad eens?
Het gaat verder, want ik moest even dit stukje over Shadow kwijt.

'Ga dan!'
'Maar wat gebeurd er dan met jou?'
'Dat doet er niet toe, het is nu belangrijk dat jij hier weg komt, beloof me gewoon dat je de politie belt zodra je hier weg bent oké?'
De grijze ogen van de schim boven hem keken streng op hem neer, maar daarachter verscholen zich lagen van bezorgdheid en angst, angst voor de man waarvoor zij beiden wilde wegvluchten.
Toen de eigenaar van de grijze ogen zag dat zijn kleine broertje nog steeds niet gerust was, sprak hij weer, ondertussen zijn zwarte haar wegvegend.
'Luister, we komen hier gewoon allebei weg, en dan leven we ons eigen leven, zonder iemand die er vandoor gaat of ons vasthoud'
De grijze ogen bewolkte, even weggezogen naar een mogelijkheid die hopelijk binnenkort werkelijkheid zou worden.
Het grind knerpte, en de de wolken werden weggeblazen.
'GA!'


En toen?
Ik weet het niet meer.
De herinneringen zitten opgesloten op een plek in mijn brein waar ik geen sleutel toe heb.
Afgesloten van mijn bovenbewustzijn om mij te beschermen tegen gek worden.
Maar nu, nu ik het gevoel heb dat ik er klaar voor ben, kan ik er nog steeds niet bij.
Het brein reageert niet op commando, het brein geeft commando.
En daarom zal ik nooit weten waarom hij daar moest blijven.
En in het verlengde daarvan, wat er nu met hem is gebeurd.
Zou hij een manier hebben gevonden om zelf te ontsnappen?

Ik kijk naar een foto van het team, sinds James zei dat ik het moest opfleuren heb ik dat geprobeerd.
Het punt is alleen dat ik niets heb.
Ik heb een foto van Brainwashing Jr. High, mijn vorige school, en een foto van dit team.
Ik staar er intens naar, mijn brein lijkt er ineens toe aangetrokken te zijn.
En dan vinden mijn ogen een bekend gezicht.
Een gezicht dat het verleden als een magneet aangetrokken door een stuk staal op me af laat razen.

Pijn...
Overal... pijn.
Wat moest ik doen?
Bellen.
'Bel de politie Shadow'
Ik grijp naar mijn jaszak.
Hij is weg...
Hij is weg!
Ik merk ineens dat de wereld hiervoor aan het draaien was, omdat het nu minder word.
Scherven... stukken technologie...
De telefoon... mijn redding...stuk.
Geen probleem, vraag gewoon aan een voorbijganger om te bellen.
Ik stond op.
'Ho eens even, waar dacht jij naartoe te gaan?'
Een jongen met een zonnebril op grijnst gemeen.
'Hawkins kan je geen twee keer komen redden kleintje'

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen