Foto bij •• Hoofdstuk 2.10


'Ik ben hier voor een ontbijt,' beantwoordde Hak Ilses vraag simpel, alsof ze een heel anders, veel gewaagder antwoord had verwacht. Misschien dat hij er was om hen nog meer te stalken, al zou dat waarschijnlijk juist zijn wat Ilse verwachtte te horen. Sam voelde zich haast schuldig over het feit dat ze zich zo verbaasde over Ilses plotselinge van de aardbodem verdwenen naïviteit. Haar lieve, zachte tere innerlijk was opeens vervangen door woede tegenover Sams crushes? Het beviel haar niet, helemaal niet, eigenlijk. Maar ze liet haar vriendin haar gang maar gaan, zolang ze maar snel zou op houden met haat gezeur tegenover Hak vond ze alles wel best, eigenlijk. Maar waarschijnlijk zou Hak haar gezeur ook niet langer tolereren, of dat hoopte ze tenminste. De jongen zou vast wel wat meer tonen van zijn grenzen dan hij die dag ervoor had gedaan, Sam wist het zeker. Hij zou het niet nog een keer accepteren als iemand hem in zijn gezicht sloeg. Hij meed Ilses nog woedendere blik en keek dit keer Sam aan, waardoor ze haar wangen al snel weer voelde gloeien.
'Wat was dat eigenlijk, met die boodschap?' vroeg ze toen, om de ongemakkelijke stilte te verbreken en vooral in de hoop dat ze eindelijk wat antwoorden zou kunnen krijgen.
'Boodschap?' Hak keek bedenkelijk en fronste zijn wenkbrauwen, 'Welke boodschap?'
'Die boodschap,' was Sams onduidelijke bijdragen om hem het te helpen herinneren,' die Yona ons moest komen vertellen.' Dit keer haalde Hak zijn schouders op.
'Zijn jullie al gebeld?' veranderde hij van onderwerp, 'Of jullie de rollen hebben of niet?'
'Nee,' antwoordde Sam, ‘we hebben ook nog niet de tijd gehad om te kijken of we gebeld zijn, we zijn al sinds een uur of zes in de ochtend, weg van Ilses huis.'
'Maar ben jij al gebeld dan?' vroeg Ilse, die inmiddels wat rustiger leek. Nou, het beviel Sam wel, dan konden ze tenminste gewoon kalm communiceren zonder dat Ilse haar stem verhief.
'Ja,' knikte Hak, 'daarom ben ik hier ook.'
'Je was hier toch voor je ontbijt?' riep Ilse meteen uit, het leek haast wel alsof ze de hele tijd had staan wachten voordat Hak toe zou geven dat hij een ontzettende stalker was, al zou hij dat waarschijnlijk nooit even toegeven.
'Jullie hebben de rol,' zei Hak, Ilse negerend en hij richtte zich nu helemaal tot Sam, 'dus jullie zullen veel samen moeten acteren.' Sam sprong op, in haar enthousiasme door te horen dat Hak en zij zouden acteren. Blij glimlachte ze en rende ze dichter naar Ilse toe, waarna ze beide springend en schreeuwend hun blijdschap eruit gooide. Sam had het al die tijd geweten, natuurlijk zouden Ilse en zij de rollen krijgen, zoals altijd hun droom was geweest. Natuurlijk zou dit hun lukken, haar mondhoeken schoten een eind omhoog, ja, ergens was ze wel trots op hen. Heel trots, zelfs. Van al die mensen die hadden geauditeerd, waren zij uitgekozen om de rollen te gaan spelen, zelfs Ilse, die naar haar woorden, schijnbaar alles had geïmproviseerd. Ze wist dat haar vriendin er een hele tijd op terug zou komen, steeds zou aantonen dat haar uitstelgedrag en improvisatie geen slecht ding was omdat ze deze audities er ook mee doorgekomen was, maar het maakte Sam nu even niet zoveel uit. Ze zouden voor een hele tijd met elkaar opgescheept zitten, ze zouden het land door reizen om over al de musical op te voeren, en ze zouden alles samen doen. Ze zouden de herinneringen delen, ze zouden het acteer werk samen doen, ze zouden samen de zenuwen delen. Ze zouden eindelijk kunnen doen waar ze zolang al van droomden, ze zouden hun grootste passie kunnen beoefenen.
'Maar, hoe hebben ze zo snel al een keus kunnen maken?' bedacht Sam, toen Ilse en zij uitgegild waren en ietwat rustiger leken te zijn, ook al wilde Sam het liefst al haar enthousiasme eruit gooien, het leek haar niet het beste plan om dat nu te doen -midden op straat, bij Hak, midden in een conversatie met Ilses sleutels die kwijt waren- dus ze keek Hak vragend aan, in de hoop een antwoord te kunnen ontraadselen.
'Jullie waren gewoon verreweg de allerbeste,' de vastberadenheid in Haks stem stond Sam wel aan, hij was tenminste overtuigd van hun bovennatuurlijke acteerkunsten.
‘En heb jij je rol gekregen?’ vroeg Sam vervolgens, al bewogen haar lippen sneller dan ze gewild had, misschien had ze moeten wachten tot hij het hen zelf verteld had, immers leek ze nu best een stalker. Al maakte dat niet heel veel uit, dat was ze toch wel, in ieder geval niet zo erg als Hak, die hen overal leek te volgen en schijnbaar zo ongeduldig was dat hij hen helemaal was komen vertellen dat ze doorwaren, terwijl hij ook een keer gewoon had kunnen bellen als ze weer thuis waren en ze de telefoon gemakkelijk konden opnemen. Maar nee, hij was helemaal naar deze straat komen lopen, waar hij toevallig wist dat ze daar waren, om hen te komen vertellen dat ze doorwaren. En dat terwijl hij niet heel veel interesse in ze leek te tonen, wat zijn houding, die dus vanaf het begin af aan al ironisch was geweest, nog veel vreemder maakte. Sam vroeg zich oprecht af met welke jongen ze nu eigenlijk te maken hadden, want om de een of andere reden leek dat één groot raadsel, terwijl het ze nog niet gelukt was die te kunnen ontraadselen. En dat ging ze waarschijnlijk ook niet lukken als deze jongen zo mysterieus bleef doen, dus veel hadden ze er niet aan. En nu zaten ze misschien wel een hele tijd met hem opgescheept, als hij de rol ook had, wat zeer waarschijnlijk leek, dan moesten ze zelfs met hem oefenen, repeteren en acteren. Ondanks alles, kreeg Sam het gevoel in haar buik daardoor niet weg en vooral haar rode wangen kon ze niet verbergen. Ze keek er naar uit, waarschijnlijk veel meer dan goed was. Ach ja, ze had altijd Ilse nog die haar wel zou beschermen tegen de slechte stalkers, die zou de jongen wel in zijn gezicht slaan als hij vervelend was of toch wat minder betrouwbaar dan ze nu dacht dat hij was. Tenminste, als Ilse een keer harder durfde te slaan.

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    In musicals moet je zingen... hoe de **** is Ilse door de audities gekomen? :'D
    Maar JAAAAAAAAAAAAAAAAA ZE HEBBEN DE ROL
    Also, ik cast Yona denk ik als doelpaal. Daar is ze heel geschikt voor

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen